چه كنيم كه نماز در دید ما اهمیت پیدا کند؟

الف) شناخت حق نماز

امام سجادAفرمود:"و حَقُّ الصَّلَاةِ أَنْ تَعْلَمَ أَنَّهَا و فَادَةٌ إِلَى اللَّهِ عَزَّ و جَلَّ و أَنَّكَ فِيهَا قَائِمٌ بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ عَزَّ و جَلَّ فَإِذَا عَلِمْتَ ذَلِكَ قُمْتَ مَقَامَ الذَّلِيلِ الْحَقِيرِ الرَّاغِبِ الرَّاهِبِ الرَّاجِي الْخَائِفِ الْمُسْتَكِينِ الْمُتَضَرِّعِ الْمُعَظِّمِ لِمَنْ كَانَ بَيْنَ يَدَيْهِ بِالسُّكُونِ و الْوَقَارِ و تُقْبِلَ عَلَيْهَا بِقَلْبِكَ و تُقِيمَهَا بِحُدُودِهَا و حُقُوقِهَا"؛[1]

و حق نماز اين است كه بدانى كه آن كوچ كردن به سوى خدا عزّ و جلّ است و تو در هنگام نماز در برابر خداى عزّ و جلّ ايستاده‏اى. وقتی اين معنى و موقعيت را دانستى، در موضع بنده‏اى مى‏ايستى كه ذلیل و بي‌مقدار و آرزومند و ترسان و اميدوار و بیمناک و فروتن و التماس‌کننده است و خداوند تعالی را كه در برابر او ايستاده است با سكون و وقار خود، بزرگ مي‏دارد و در اين حال از صميم قلب به نماز رو مى‏آورى و آن را با حدود و حقوقش به‏پا مي‏دارى.


[1]. مجلسی، بحار الأنوار، ج‏71، ص 4، باب 1.