چه كنيم كه نماز در دید ما اهمیت پیدا کند؟
چه كنيم كه نماز در دید ما اهمیت پیدا کند؟
ج) توجه به جايگاه نماز در دين
نماز، بهترين عمل بعد از معرفت خدا
عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ و هْبٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ Ａعَنْ أَفْضَلِ مَا يَتَقَرَّبُ بِهِ الْعِبَادُ إِلَى رَبِّهِمْ و أَحَبِّ ذَلِكَ إِلَى اللَّهِ عَزَّ و جَلَّ مَا هُوَ فَقَالَ: "مَا أَعْلَمُ شَيْئاً بَعْدَ الْمَعْرِفَةِ أَفْضَلَ مِنْ هَذِهِ الصَّلَاةِ أَلَا تَرَى أَنَّ الْعَبْدَ الصَّالِحَ- عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَＣقَالَ و أَوْصانِي بِالصَّلاةِ".
معاویه پسر وهب می‌گوید از امام صادقＡپرسیدم: والاترین چیزی كه انسان را به خدا نزديك كند و عملی نزد خدا محبوب‌تر از آن نباشد چیست؟ حضرت فرمود:بعد از شناخت خداوند، هيچ کاری را والاتر از همین نماز نمىشناسم. نمی‌بینی كه بندۀ صالح خدا، عيسىبنمريم، گفته است:و خداوند مرا به اداى نماز سفارش كرد (مریم: 31).[1]
نماز، اولين مورد پرسش در روز قیامت
قَالَ النَّبِيُّＢ: "أَوَّلُ مَا يُنْظَرُ فِي عَمَلِ الْعَبْدِ فِي يَوْمِ الْقِيَامَةِ فِي صَلَاتِهِ فَإِنْ قُبِلَتْ نُظِرَ فِي غَيْرِهَا وَ إِنْ لَمْ تُقْبَلْ لَمْ يُنْظَرْ فِي عَمَلِهِ بِشَيْءٍ"؛[2]
پیامبرＢفرمودند:در روز قیامت، ابتدا به نماز بنده نگاه می‌کنند اگر نمازش مقبول افتاد آن وقت به سایر اعمال او هم نگاه می‌شود و اگر نمازش مردود شد، دیگر به هیچ یک از اعمالش توجه نمیشود.
مثل اينكه دكتری به مريض مي‌گويد:از اين نسخه اگر فلان دوا را نخوري، مصرف بقيۀ دواها بي‌فايده است. يا معلم به دانش‌آموز مي‌گويد:اگر به فلان سؤال [که برای معلم پاسخ دادن به آن بسیار مهم است] جواب ندهي، ورقه‌ات را تصحيح نمي‌كنم يا به كسي گفته مي‌شود:از اين كتاب اگر فلان صفحه را نخواني، گويي اصلاً كتاب را نخوانده‌اي.
در واقع نماز بهترین نتیجه و محصول کارخانۀ زندگی و بندگی انسان است که کیفیت مطلوب آن از سلامت همه دستگاهها و عرصهها حکایت دارد. بر عکس آن نیز صادق است یعنی ناقص و مخدوش بودن نماز نشاندهندۀ بیمار و مشکل‌دار بودن سایر اعمال فرد است.
د) دوری از شراب و قمار و دیگر عوامل غلفت آور از یاد خدا
خداوند متعال انسان‌ها از کارهایی مانند شراب‌خواری و قماربازی… منع کرده است چون چنین کارهایی علاوه بر این روابط دوستانۀ مؤمنان را به هم می‌زند، سبب دوری از یاد خدا نیز می‌شود.
"يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ و الْمَيْسِرُ و الْأَنْصابُ و الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ. إِنَّما يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةَ و الْبَغْضاءَ فِي الْخَمْرِ و الْمَيْسِرِ و يَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ و عَنِ الصَّلاةِ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ"؛[3] اى كسانى كه ایمان آوردهاید! همانا شراب و قمار و بتها و تیرهاى قرعه، پلید و ازكارهاى شیطان است، پس از آنها بپرهیزید، تا رستگار شوید. همانا شیطان مىخواهد به وسیله شراب و قمار، میان شما دشمنى و كینه بیفكند و شما را از یاد خدا و نماز باز دارد. پس (با این همه مفاسد) آیا دست برمىدارید؟
[1]. همان، ج6، ص7، ص1.
[2]. مجلسی، بحار الأنوار، ج79، ص 227.
[3]. مائده: 90 و 91.