فداییان امام هادی علیه السلام

رابطۀ پیامبران با نماز و دیدگاه آنها نسبت به آن چگونه بود؟

با مطالعۀ قرآن کریم متوجه می‌شویم که خداوند پیامبران و اولیاء بزرگ خود را به نماز دستور داده و سفارش کرده است. برای نمونه مواردی را بیان می‌کنیم:

حضرت ابراهیمＡ

حضرت ابراهیمＡاز خداوند درخواست می­کند او و بعضی از فرزندانش را جزء برپادارندگان نماز قرار دهد.[1] این نشان‌دهندۀ آن است که نمازگزاربودن چقدر ارزش و اهمیت دارد. شخصیت بزرگی مثل حضرت ابراهیمＡنه تنها آرزو می‌کند خودش پیش خدا جزء بر پا دارندگان نماز به شمار آید؛ بلکه فرزندانش هم به این فضیلت برسند. همچنین ایشان پس از هجرت و جای‌دادن هاجر و اسماعیل در سرزمین مکه، هدف خود از این کار را اقامۀ نماز معرفی می‌کند.[2]

حضرت اسماعیل صادق الوعدＡ

این پیامبر الهی همیشه خانوادۀ خود را به نماز سفارش می­کرد.[3]

حضرت شعیبＡ

قوم حضرت شعیبＡوقتی پافشاری حضرت شعیب بر اقامۀ نماز را می‌‌دیدند، او را مسخره می‌کردند و به او می‌گفتند: "اي شعيب! آيا نمازت به تو دستور مي‌دهد آنچه را پدرانمان مي‌پرستيدند، ترک کنيم، يا آنچه را مي‌خواهيم در اموالمان انجام ندهيم؟! تو که مرد بردبار و فهميده­اي هستي!"[4]

[1]. إبراهيم: 40.

[2]. ابراهیم: 37.

[3]. مريم: 54 و 55.

[4]. هود: 87.