فداییان امام هادی علیه السلام

رابطۀ پیامبران با نماز و دیدگاه آنها نسبت به آن چگونه بود؟

با مطالعۀ قرآن کریم متوجه می‌شویم که خداوند پیامبران و اولیاء بزرگ خود را به نماز دستور داده و سفارش کرده است. برای نمونه مواردی را بیان می‌کنیم:

حضرت لقمانＡ

لقمان حکیم این شخصیت درخشان که خداوند تعالی سخنان درست و استوار او را در کتاب مقدس خود آورده است، فرزندش را به اقامۀ نماز سفارش می­نماید.[1]

پیامبر اکرمＢ

حضرت محمد مصطفیＢنیز خانواده خود را به نماز توصیه می­نمود؛ آنجا که قرآن به او دستور می‌دهد خانواده­اش را به نماز فرمان دهد[2]و می‌دانیم که آن حضرت پیش و بیش از هر کس دیگری به دستورات خداوند عمل می‌کرده است. همچنین پیامبر اکرمＢهنگامی که معاذ را به نمایندگی از خود به سوی مردم یمن می­فرستد، به او می‌فرماید: "همۀ اسلام را برای مردم یمن آشکار نما ولی بیشترین همت تو صرف برپاداشتن نماز باشد".[3]

و نیز ایشان در موارد دیگری مانند غدیر خم نیز مردم را با ندای "اقیموا الصلاة"(نماز را بر پا کنید) به نماز سفارش کردند.[4]

در این زمینه باز هم می‌توان نمونه‌های دیگری را بیان کرد ولی به همین اندازه اکتفا می‌کنیم؛ فقط به یک نکتۀ دیگر اشاره کنیم که آخرین وصیت تمام پیامبران الهی نیز سفارش به نماز بود.[5] این شیوه در سیرۀ رسول خداＢو اهل­بیتＤنیز گزارش شده است.[6]

[1]. لقمان: 17.

[2]. طه: 132.

[3]. ابن شعبه حرانی، تحف العقول، ص 26.

[4]. احتجاج طبرسی، ج 1، ص 65.

[5]. کلینی، الكافي، ج 3، ص 264.

[6]. همان، ج 3، ص 269؛ نوری، مستدرك‏الوسائل، ج 3، ص 30؛ حر عاملی، وسائل‏الشيعة، ج 4، ص 26.