نمونههايى از حكمت خداوند
نمونههايى از حكمت خداوند
1. خداوند مردم را مجبور به ايمان آوردن نمىكند زيرا ايمان اجبارى ارزشى ندارد؛ (وَ لَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَآمَنَ مَنْ فِي الْأَرْضِ كُلُّهُمْ جَميعاً)[1] (وَ لَوْ شَاءَ لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ)[2] (وَ لَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدَى).[3]
2. خداوند همه انسانها را مثل هم نيافريد والّا شناسايى افراد مشكل بود؛ (وَ جَعَلْنَاكُمْ شُعُوباً وَ قَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا).[4]
3. خداوند همه انسانها را از نظر استعداد و عقل و هوش نيز مثل هم قرار نداد والّا مردم در زندگى دچار مشكلات مىشدند؛ (وَ رَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُم بَعْضاً سُخْرِيّاً).[5]
4. خداوند فوراً مجرم را در دنيا عقاب نمىكند والّا همه نابود مىشدند؛ (وَ لَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوا مَا تَرَكَ عَلَى ظَهْرِهَا مِن دَابَّةٍ وَ لكِن يُؤَخِّرُهُمْ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمّىً)[6] نظير همين مضمون در ايه 11 سوره يونس نيز آمده است؛ (وَ لَوْ يُعَجِّلُ اللَّهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجَالَهُم بِالْخَيْرِ لَقُضِيَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ).
5. خداوند در جنگ ميان حق و باطل با اعجاز حق را پيروز نمىكند و الّا مؤمنان واقعى شناخته نمىشدند؛ (وَ لَوْ يَشَاءُ اللَّهُ لَانتَصَرَ مِنْهُمْ وَ لكِن لِيَبْلُوَا بَعْضَكُم بِبَعْضٍ).[7] البته در برخى از موارد بعد از آنكه مسلمانان تلاش و كوشش كردند، امداد غيبى شامل آنان مىشود، مانند پيروزى در جنگ بدر.
7. خداوند اگر رزق همه را زياد قرار مىداد گروهى ظلم مىكردند؛ (وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ).[8]
اکبر دهقان ؛ هزار و يك نكته از قرآن كريم؛ ج1، ص: 12
[1] ( 5). يونس 99
[2] ( 6). نحل 9
[3] ( 7). انعام 35
[4] ( 8). حجرات 13
[5] ( 9). زخرف 32
[6] ( 10). فاطر 45
[7] ( 11). محمد 4
[8] ( 1). شورى 27