فداییان امام هادی علیه السلام

استعانت از قدرت مطلق خداوند

از آن‏جا كه انسان ضعيف است؛ (خُلِقَ الْإِنسَانُ ضَعِيفاً)[1] و از سويى خداوند قوىّ مطلق است: (أَنَ الْقُوَّةَ لِلّهِ جَمِيعاً)[2]، پس بايد از او كمك گرفت؛ (اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ وَاصْبِرُوا)[3].

راه كمك گرفتن، نماز خواندن و صبر كردن است: (وَاسْتَعِينُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ)[4]، از اين جهت در نماز نيز از خداوند كمك مى‏خواهيم: (إِيِّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ) و شاهد بر اين كه تنها بايد از خداوند كمك گرفت، آيه شريفه‏ (وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ)[5] است كه دلالت بر حصر دارد، مانند: (إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ).[6]

[1] ( 2). نساء 28

[2] ( 3). بقره 165

[3] ( 4). اعراف 128

[4] ( 5). بقره 45

[5] ( 6). يوسف 18

[6] ( 7). تسنيم ج 4 ص 180