درخواست از دشمن

امام حسین علیه السلام در عصر تاسوعا وقتی سپاه دشمن برای جنگ آماده شده بود به برادرش فرمود اگر می توانی جنگ را به عقب بینداز تا امشب نماز بخوانیم، خدا می داند که من نماز را دوست دارم و قرائت قرآن و دعا و استغفار را.

قال [له الحسین علیه السّلام‏]: قَالَ اَلْقَوْمُ فَقَالَ اِرْجِعْ إِلَیهِمْ فَإِنِ اِسْتَطَعْتَ أَنْ تُؤَخِّرَهُمْ إِلَى اَلْغُدْوَةِ وَ تَدْفَعَهُمْ عَنَّا اَلْعَشِیةَ لَعَلَّنَا نُصَلِّی لِرَبِّنَا اَللَّیلَةَ وَ نَدْعُوهُ وَ نَسْتَغْفِرُهُ فَهُوَ یعْلَمُ أَنِّی قَدْ أُحِبُّ اَلصَّلاَةَ لَهُ وَ تِلاَوَةَ كِتَابِهِ وَ اَلدُّعَاءَ وَ اَلاِسْتِغْفَارَ. [1]

شب عاشورا، زمزمه نماز و نیایش آنان در خیمه هایشان پیچیده بود، مثل صدایى كه از كندوى زنبور عسل به گوش مى رسد. به گفته مورّخان " لَهُمْ دَوِىٌّ كَدَوِىِّ النَّحْلِ وَ هُمْ ما بَینَ راكِعٍ وَ ساجدٍ وَ قارِئٍ لِلقُرآنِ " به نقلِ تاریخ اِبنِ اَثیر، شب كه شد، تمام شب را به نماز و استغفار و تضرّع و دعا پرداختند. [2]


[1] الإرشاد ؛ ج ۲ ؛ ص: ۸۷.

[2] جواد محدثی ، فرهنگ عاشوراء ، واژه نماز.