تعویض جایگاه عابد و فاسق

امام صادق علیه السلام فرمودند: دو نفر وارد مسجد شدند. یک نفر عابدی بود که سجاده آب می‌کشید و همیشه مشغول عبادت بود و به خود افتخار می‌کرد و می‌بالید و تفاخر می‌کرد و دیگران را تحقیر می‌کرد. یک نفر هم فاسق و گناهکار بود. پشیمان شده بود، می‌گفت: بروم مسجد توبه و خود را اصلاح کنم.

هر دو در یک مسیر به مسجد می‌آمدند. عابد به خود بالید و گفت: چرا او به مسجد آمده و مسجد را ملوث و آلوده کرده است. اینجا جای من است. با تبختر و خیلی از خود راضی و متکبرانه دو رکعت نماز خواند. آن فاسق هم با شرمندگی و انفعال دو رکعت نماز خواند.

امام صادق ع فرمود: این دو از مسجد بیرون آمدند و خدا جای آنها را عوض کرد. یعنی فاسق شد مؤمن و بنده خوب خدا و خدا آن عابد را به خاطر تفاخر و تکبر و عجب و غرور به زمین زد و عبادات او را باطل کرد.

مواظب باشیم غرور ما را نگیرد. یکی از راههای رهایی از عجب و غرور این است که همیشه خدا را ببینیم. اگر خدا را ببینیم، اصلا خود را نمی بینیم.

در تعقیبات نماز ظهر می خوانیم : اللَّهُمَّ مَا بِنَا مِن نِعمَةٍ فَمِنکَ لَا إِلَه إِلَّا أَنت؛ [1] خدایا، هر نعمتی که به ما برسد از سوی توست، خدایی جز تو نیست! [2]

[1] البلد الامین ، ص ۱۵ ؛ تعقیب نماز ظهر.

[2] یک گام تا خدا ؛ ص: ۳۲۴.