دو عنایت خداوند به علامه طباطبایی

مرحوم آیت الله شیخ محمّد تقی انصاری می فرمودند: روزی در حرم امام رضا علیه السّلام ، به محضر علاّمه طباطبایی رسیده و با عطش خاصی از ایشان پرسیدم :

از آن چیزهایی که اهل البیت علیهم السلام به شما عنایت فرموده اند ، نکاتی را بیان بفرمایید . آن جناب ابتدا خودداری کردند اما ایشان را به امام رضا قسم دادم، و ایشان فرمودند :

چیزهای زیادی اهل البیت علیهم السلام عنایت فرموده اند که تنها دو مورد را به شما می گویم :

اوّل این که : هر گاه نماز می خوانم ، روحم در بالاست و جسم خود را که در حال نماز است ، مشاهده می کنم و در حقیقت روحم از بدنم جدا می شود .

دوم اینکه : مدتی است که شب ها نمی توانم بخوابم ، زیرا می بینم همه ی اشیاء مشغول ذکر خدا هستند و با مشاهده ی آن وضع ، از خوابیدن حیاء می کنم .[1]

خداوند در قرآن می فرماید : وَإِن مِّن شَىْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَلَـٰكِن لَّا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ ؛ و هیچ موجودی نیست جز آنکه تسبیح و حمد او می گوید ولی [بسیاری از] شما تسبیح آن را نمی فهمید. [2]


[1] ز مهر افروخته ، ص 204.

[2] سوره ی اسراء ، آیه 44.