خوشا آنان که دائم در نمازند
خوشا آنان که دائم در نمازند
استاد فرحزاد فرمودند : خدمت بزرگی رسیده بودیم. ایشان مُدام این شعر سعدی را تکرار میکردند:
هرگز حدیث حاضر غایب شنیده ای
من در میان جمع و دلم جای دیگر است
این شعر مطابق سخن امیر المؤمنین علیه السلام است که میفرمایند: کُنْ فِی النَّاسِ وَ لَا تَكُنْ مَعَهُمْ [1] ؛ با مردم باش، و با آنان نباش.
[همانطور که قرآن فرموده گروهی دائم در نماز هستند " ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ " [2] یعنی حالت ارتباط آنها با خدا در غیر نماز هم مثل نماز پیش خداست][3]
حاج اسماعیل دولابی می فرمود : زیارتت، نمازت، ذکرت و عبادتت را تا زیارت بعد، نماز بعد، ذکر بعد و عبادت بعد حفظ کن.
کار بد، حرف بد، دعوا و جدال و ... نکن و آن را سالم به بعدی برسان.
اگر این کار را بکنی دائمی میشوی دائم در زیارت و نماز و ذکر و عبادت خواهی بود. [4] [قرآن هم می فرماید : الَّذِینَ هُمْ عَلَی صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ]
[1] من هدی القرآن ، ج ۹ ، ص ۳۴۱.
[2] معارج ، آیه ۲۳.
[3] استغفار راه رهایی از تنگناها ؛ ص: 137.
[4] مردانه به میدان بیایید ص: ۲۸۵.