فداییان امام هادی علیه السلام

نوشتن قرآن در عصر پيامبر

218. الإمام عليّ عليه السلام: كُنتُ إذا سَأَلتُهُ [رَسولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله‏] أجابَني، و إذا سَكَتُّ عَنهُ وفَنِيَت مَسائِلِي ابتَدَأَني، فَما نَزَلَت عَلى‏ رَسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله آيَةٌ مِنَ القُرآنِ إلّا أقرَأَنيها وأملاها عَلَيَّ فَكَتَبتُها بِخَطّي، وعَلَّمَني تَأويلَها وتَفسيرَها، وناسِخَها ومَنسوخَها، ومُحكَمَها ومُتَشابِهَها، وخاصَّها وعامَّها.[1]

218. امام على عليه السلام: هر گاه از ايشان (پيامبر خدا صلى الله عليه و آله) مى‏پرسيدم، پاسخم را مى‏داد، و وقتى پرسش‏هايم تمام مى‏شد و ساكت مى‏شدم، ايشان، خود، شروع [به آموختن مسائل به من‏] مى‏كرد. هيچ آيه‏اى از قرآن بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نازل نشد، مگر اين كه آن را براى من خواند و املا فرمود و من، آن را با خطّ خود نوشتم، و تأويل و تفسير، و ناسخ و منسوخ، و محكم و متشابه، و خاص و عامّ آن را به من آموخت.

219. عنه عليه السلام: كُنتُ أكتُبُ لِرَسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله الوَحيَ وَالقَضايا وَالشُّروطَ وَالأَمانَ يَومَ صالَحَ أبا سُفيانَ وسُهَيلَ بنَ عَمرٍو.[2]

219. امام على عليه السلام: من كاتب وحى و احكام و قراردادها و امان‏نامه‏هاى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بودم و در آن روزى كه با ابو سفيان و سهيل بن عمرو، صلح كرد، صلح‏نامه را من نوشتم. (مهمترین کاتب پیامبر خدا امیرالمؤمنین علیه السلام بود)

پژوهشى در باره كاتبان وحى‏[3]

[1] الكافي: ج 1 ص 64 ح 1، الخصال: ص 257 ح 131، تحف العقول: ص 196 نحوه وكلّها عن سليم بن قيس، بحار الأنوار: ج 2 ص 230 ح 13؛ شواهد التنزيل: ج 1 ص 48 ح 41 عن سليم بن قيس الهلالي نحوه.

[2] الاحتجاج: ج 1 ص 443 ح 102، بحار الأنوار: ج 33 ص 378 ح 608.

[3] اين پژوهش، به وسيله فاضل گرامى جناب آقاى سيد محمود سامانى، انجام شده است.