فداییان امام هادی علیه السلام

287. دلائل النبوّة للبيهقي عن ابن عبّاس‏- في قَولِهِ تَعالى‏: «قُلْ إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ»-:

قالَ قُل لَهُم يا مُحَمَّدُ: «إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ» يَعنِي الجَنَّةَ كَما زَعَمتُم‏ «خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ» يَعنِي المُؤمِنينَ- «فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ» أنَّها لَكُم خالِصَةً مِن دونِ المُؤمِنينَ ...

فَأَبَوا أن يَفعَلوا وكَرِهوا ما قالَ لَهُم، فَنَزَلَ: «وَ لَنْ يَتَمَنَّوْهُ أَبَداً بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ» يَعني: عَمِلَتهُ أيديهِم‏ «وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ» أنَّهُم لَن يَتَمَنَّوا. فَقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله عِندَ نُزولِ هذِهِ الآيَةِ: وَاللَّهِ لا يَتَمَنَّونَهُ أبَداً.[1]

[1] دلائل النبوّة للبيهقي: ج 6 ص 274.

287. دلائل النبوّة، بيهقى: از ابن عبّاس، در باره اين سخن خداوند متعال: «بگو: اگر سراى پسين، از آنِ شماست»، نقل است كه گفت: يعنى: اى محمّد! به ايشان بگو: «اگر سراى پسين، از آنِ شماست»، يعنى بهشت، آن گونه كه ادّعا مى‏كنيد «اختصاصاً [براى شما] است، نه ديگر مردمان»، يعنى مؤمنان، «پس آرزوى مرگ كنيد، اگر راست مى‏گوييد» كه بهشت، ويژه شماست، نه ديگر مؤمنان ....

يهود، از اين كار، خوددارى ورزيدند و سخن پيامبر صلى الله عليه و آله به مذاق ايشان، خوش نيامد. پس اين آيه فرود آمد: «ولى هرگز آن را آرزو نمى‏كنند، به سبب آنچه دست‏هايشان، پيش فرو فرستاده است»؛ يعنى دست‏هايشان، انجام داده است. «و خدا، به حال ستمگران، داناست» كه هرگز، [آن را] آرزو نمى‏كنند. با فرود آمدن اين آيه، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «به خدا سوگند كه هرگز، آن را آرزو نخواهند كرد».