بعضی پدران و مادران میگویند
بعضی پدران و مادران میگویند:
«زمینه نمازخوان شدن فرزندانمان را فراهم کردهایم و مرتب هم عبادت مارامیبینند، پس دیگر نیازی نیست به آنها بگوییم "فرزندم نماز بخواند" یا "نمازت را خوانده ای؟"
در جواب باید گفت : «وقتی سفره غذا آماده می شود فرزندانتان را به غذا دعوت نمی کنید» [یا وقتی آنها میبینند که شما به حمام می روید، دیگر به آنها یادآوری نمیکنید که کثیف شدهاند و نیاز به حمام دارند؟]
باید دانست که دیدن عبادت به تنهایی فرزند را نمازخوان نمیکند بلکه در کنار دیدن باید تذکر و یادآوری و دستور هم باشد خداوند در کنار معرفی پیامبر به عنوان الگوی عملی مومنان ( لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ) (احزاب، آیه 21) به او سفارش میکند که [با زبان نیز] خانواده خود را به نماز فرمان ده و بر انجام آن شکیبا باش. (وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا) (طه ؛ آیه 21)
پیامبر اکرم نیز ۹ ماه [و طبق نقلی تا آخر عمر] هر روز در هر ۵ وعده نماز ، خانواده خود را به نماز سفارش میکرد.
امام صادق علیه السلام فرمودند: هنگامی که آیه بالا نازل شد، مردم پرسیدند: «چگونه این کار را انجام دهیم؟»
پیامبر جواب دادند : «کار خیر را خودتان انجام دهید و به خانواده خود نیز یادآوری کنید که آنها هم انجام دهند» (مستدرک الوسائل ، جلد ۱۲ ، صفحه ۲۰۱)
[خلاصه صفحه ۴۰ تا ۴۲]
نهادینه کردن نماز در فرزندان، آن هم نمازی که روزانه باید به اقامه آن پرداخت نیاز به مداومت در سفارش و تذکر دارد، بنابراین اگر بعد از مدتی فرزند به نماز رو آورد، گفتن را رها نکنیم. نگوییم «ببینیم اگر ما نگوییم باز هم نماز می خواند یا نه؟»
[خلاصه صفحه 43]
کودکانی که به تازگی به نماز و عبادت رو آورده اند ممکن است نماز و اوقات نماز را فراموش کنند. از این رو لازم است به منظور پیشگیری از چنین مشکلی از تذکر و یادآوری زبانی غفلت نکنیم.
[صفحه 44]
پیامبر اکرم فرمود: «خدا رحمت کند پدر و مادری که فرزند خود را در خوب شدن یاری کند؟ پرسیدند: «چگونه این کار را انجام دهند؟» حضرت پاسخ داد : «کار کم او و آنچه در توان اوست قبول کنند و از آنچه در توان او نیست در گذرند ».
«رَحِمَ اللّهُ مَنْ اَعانَ وَلَده عَلی بِرِّهِ ... یَقْبِلُ مَیْسُورَهُ، وَ یَتَجاوَزُ عَنْ مَعْسُورِهِ ِ»
طبق فرمایش پیامبر اکرم :
۱. [ایده آل نگر نباشیم و نخواهیم کودک از ابتدا نماز زیبا و صحیح بخواند] نمازِ غلط کودک را از او بپذیریم و سپس ، به مرور زمان ، درصدد اصلاح آن برآییم.
۲. اگر کودک ما هنوز به سن تکلیف نرسیده و نمازش را اشتباه خواند او را مجبور به تکرار نماز نکنیم. و بعداً اشتباه نمازش را به او یادآوری کنیم.
۳. هیچ وقت راه دروغ گفتن را برای کودک [زیر سن تکلیف] هموار نکنید اگر می دانیم نمازش را نخوانده و به هر دلیل قصد خواندن هم ندارد از او نپرسیم : «نمازت را خوانده ای یا نه؟» چون در این صورت او را به دروغگویی مجبور کرده ایم.
۴. مثل امام خمینی رضواناللهعلیه رفتار کنیم. همسر ایشان میگوید : «امام نسبت به نماز بچهها بسیار مقید بود و میپرسیدند؛ اما همین که بچهها میگفتند «خواندم» قبول میکردند و کنجکاوی نمیکردند.
۵. کارهای کوچک و پیشرفتهای کم کودک را بزرگنمایی و تشویق کنیم تا با سرعت و اعتماد بیشتری به رفتار مورد نظر ما ادامه دهد.
۶. هرگز در مقام سرزنش کودکمان را با دیگران مقایسه نکنیم مثلاً با بچه ای که همسال او که حافظ قرآن است یا صدای زیبایی برای گفتن اذان یا خواندن نوحه دارد و... .
[خلاصه ای از صفحه ۴۷ تا ۵۱]