الإمام الصادق عليه السلام
الإمام الصادق عليه السلام: مَن تَنَخَّعَ فِي المَسجِدِ ثُمَّ رَدَّها في جَوفِهِ لَم تَمُرَّ بِداءٍ في جَوفِهِ إلّا أبرَأَتهُ.
امام صادق عليه السلام: هر كس در مسجد، دچار خلط و آب دهان شود و آن را فرو بَرَد، در شكم او به مرضى برنمىخورَد، مگر آن را بهبود مىبخشد.
بحار الأنوار: ج 84 ص 13
الكافي عن محمّد بن مسلم عن الإمام الباقر عليه السلام، قالَ: سَأَلتُهُ عَن أكلِ الثّومِ، فَقالَ: إنَّما نَهى رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله عَنهُ لِريحِهِ، فَقالَ: مَن أكَلَ هذِهِ البَقلَةَ الخَبيثَةَ فَلا يَقرَب مَسجِدَنا، فَأَمّا مَن أكَلَهُ و لَم يَأتِ المَسجِدَ فَلا بَأسَ.
الكافى به نقل از محمّد بن مسلم: از امام باقر عليه السلام در باره خوردن سير پرسيدم. فرمود: «پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، تنها به خاطر بويش از آن نهى كرد و فرمود:" هر كس از اين سبزىِ بدبو، خورد به مسجد ما نزديك نشود؛ امّا سير خوردن كسى كه به مسجد نيايد، اشكالى ندارد"».
بحار الأنوار: ج 66 ص 247
الإمام عليّ عليه السلام: مَن أكَلَ شَيئا مِنَ المُؤذِياتِ ريحُها فَلا يَقرَبَنَّ المَسجِدَ.
امام على عليه السلام: هر كس چيزى خورد كه بوى آن آزار دهنده است، هرگز به مسجد نزديك نشود.
تهذيب الأحكام: ج 3 ص 255
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: إذا رَأَيتُم مَن يَبيعُ أو يَبتاعُ فِي المَسجِدِ، فَقولوا: لا أربَحَ اللّهُ تِجارَتَكَ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هرگاه كسى را در مسجد، در حال خريد و فروش ديديد، بگوييد: «خداوند، تجارتت را سودبخش قرار ندهد!».
فرهنگ نامه مسجد؛ حدیث 295
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: لا تُقامُ الحُدودُ فِي المَساجِدِ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: كيفرها (حدود)، در ميان مساجد اجرا نمىشوند.
فرهنگ نامه مسجد؛ حدیث 298
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: و لا تُبنى (المَساجِد) بِالتَّصاوير و لا تُزَيَّنُ بالقَواريرِ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: در مساجد بناهاى نقشدار و آينهكارى شده، ساخته نمىشوند.
فرهنگ نامه مسجد؛ حدیث 299
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: خِصالٌ لا تَنبَغي فِي المَسجِدِ: لا يُتَّخَذُ طَريقا، و لا يُشهَرُ فيهِ سِلاحٌ ... و لا يُضرَبُ فيهِ حَدٌّ، و لا يُقتَصُّ فيهِ مِن أحَدٍ، و لا يُتَّخَذُ سوقا.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: ويژگىهايى است كه سزاوار مسجد نيست: گذرگاه، قرار داده نمىشود و در آن، اسلحهاى از نيام بيرون نمىآيد ... و در آن، حد جارى نمىگردد و كسى را آنجا قصاص نمىكنند، نيز بازار قرار داده نمىشود.
فرهنگ نامه مسجد؛ حدیث 300
الإمام عليّ عليه السلام: نَهى رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله عَن أن تُقامَ الحُدودُ فِي المَساجِدِ، و أن يُرفَعَ فيهَا الصَّوتُ، أو تُنشَدَ فيهَا الضّالَّةُ ... أو أن يُباعَ فيها أو يُشتَرى... .
امام على عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، از اجراى حدود (كيفرها) و بلند كردن صدا يا گمشده را جستجو كردن ... يا خريد و فروش كردن نهى فرمود.
بحار الأنوار: ج 83 ص 381
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: جَنِّبوا مَساجِدَكُم صِبيانَكُم و مَجانينَكُم و شِراءَكُم و بَيعَكُم.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: كودكان و ديوانگانتان و نيز خريد و فروشتان را از مساجد، دور سازيد.
(با توجّه به حسّاسيت موضوع حضور كودكان در مسجد كه از سالهاى آغازين شكلگيرى شخصيت آنان، مىتواند زمينهساز پيوند عميق و پايدارشان با عمومىترين پايگاه دينى گردد، ضرورت دارد كه با اين موضوع با دقّت افزونترى برخورد شود. به نظر مىرسد سخن پيامبر صلى الله عليه و آله مبنى بر ممنوعيت ورود كودكان به مسجد، ناظر به كودكانى باشد كه به دليل خردسالى، توان مراعات حرمت مسجد را ندارند و ممكن است موجب آلوده شدن محيط مسجد شوند و يا با بازيگوشى، آرامش اهل مسجد و نمازگزاران را برهم بزنند. در كنار هم قرار گرفتن كودكان و ديوانگان در اين حديث، شاهد روشنى بر اين ادّعاست.)
بحار الأنوار: ج 83 ص 349
علل الشرائع عن زرارة و محمّد بن مسلم عن الإمام الباقر عليه السلام: قُلنا لَهُ: الحائِضُ وَ الجُنُبُ يَدخُلانِ المَسجِدَ أم لا؟ قالَ الحائِضُ وَ الجُنُبُ لا يَدخُلانِ المَسجِدَ إلّا مُجتازَينِ؛ إنَّ اللّهَ تَبارَكَ و تَعالى يَقولُ: «وَ لا جُنُباً إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ حَتَّى تَغْتَسِلُوا».
علل الشرائع به نقل از زراره و محمّد بن مسلم: به امام باقر عليه السلام گفتيم: آيا حائض و جُنُب، حق دارند وارد مسجد شوند يا خير؟ فرمود: «حائض و جنب، جز در حال گذر، نبايد وارد مسجد شوند. خداوند تبارك و تعالى مىفرمايد: «نيز در حال جنابت [به نماز نَايستيد] تا غسل كنيد، مگر آن كه رهگذر باشيد».
من لا يحضره الفقيه: ج 1 ص 87
الكافي عَن زُرارَةَ عَنِ الإمامِ الباقِرِ عليه السلام، قالَ: سَأَلتُهُ كَيفَ صارَتِ الحائِضُ تَأخُذُ ما فِي المَسجِدِ و لا تَضَعُ فيهِ؟
فَقالَ: لِأَنَّ الحائِضَ تَستَطيعُ أن تَضَعَ ما في يَدِها في غَيرِهِ، و لا تَستَطيعُ أن تَأخُذَ ما فيهِ إلّا مِنهُ.
الكافى به نقل از زُراره: از امام باقر عليه السلام پرسيدم: چگونه است كه زن حائض مىتواند آنچه را كه در مسجد گذاشته است، بردارد؛ امّا نمىتواند چيزى را در آن بگذارد؟
امام عليه السلام فرمود: «زيرا حائض مىتواند آنچه دارد، در جايى غير از مسجد بگذارد؛ امّا ناگزير است آنچه را در مسجد باقى گذارده، از همان جا بردارد».
وسائل الشيعة: ج 2 ص 583
فصل دهم: برترين مسجدها
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: أعظَمُ المَساجِدِ حُرمَةً، و أحَبُّها إلَى اللّهِ و أكرَمُها عَلَى اللّهِ تَعالى، المَسجِدُ الحَرام.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: با حرمتترينِ مسجدها و دوست داشتنىترين آنها نزد خدا و گرامىترينشان در پيشگاه خداى متعال، مسجد الحرام است.
بحار الأنوار: ج 6 ص 300