مكارم الأخلاق عن أبي ذرّ: دَخَلتُ ذاتَ يَومٍ في صَدرِ نَهارِهِ عَلى رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله ... فَقُلتُ: يا رَسولَ اللّهِ بِأَبي أنتَ و امّي أوصِني بِوَصِيَّةٍ يَنفَعُنِي اللّهُ بِها، فَقالَ: ... يا أبا ذَرٍّ، مَن أجابَ داعِيَ اللّهِ و أحسَنَ عِمارَةَ مَساجِدِ اللّهِ، كانَ ثَوابُهُ مِنَ اللّهِ الجَنَّةَ.

فَقُلتُ: بِأَبي أنتَ و امّي يا رَسولَ اللّهِ، كَيفَ تُعمَرُ مَساجِدُ اللّهِ؟

قالَ: لا تُرفَعُ فيهَا الأَصواتُ، و لا يُخاضُ فيها بِالباطِلِ، و لا يُشتَرى فيها و لا يُباعُ، وَ اترُكِ اللَّغوَ ما دُمتَ فيها، فَإِن لَم تَفعَل فَلا تَلومَنَّ يَومَ القِيامَةِ إلّا نَفسَكَ.

مكارم الأخلاق به نقل از ابو ذر: در نيم‏روزى حضور پيامبر خدا رفتم ... گفتم: اى پيامبر خدا! پدر و مادرم فدايت! به من سفارشى فرما كه خداوند، مرا بدان سود بخشد .. ..

فرمود: «هر كه به فراخوان خدا، پاسخ مثبت دهد و آبادانى مسجدهاى خدا را نيكو به انجام رساند، پاداش او از سوى خدا، بهشت خواهد بود». گفتم: پدر و مادرم فدايتان، اى پيامبر خدا! مسجدهاى خدا چگونه آباد مى‏شوند؟

فرمود: «در آنها صداها بلند نمى‏گردند، در بيهودگى غوطه‏ور نمى‏شوند و خريد و فروش، صورت نمى‏پذيرد. پيوسته در مسجد، [كارهاى‏] بيهوده را رها ساز. پس اگر چنين نكردى، در روز رستاخيز، جز خويشتن را ملامت مكن».

بحار الأنوار: ج 77 ص 85

رسول اللّه صلى الله عليه و آله: لا يَزالُ المَلائِكَةُ تُصَلّي عَلى أحَدِكُم ما كانَ فِي المَسجِدِ، و تَقولُ: اللّهُمَّ اغفِر لَهُ، اللّهُمَّ ارحَمهُ.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بر هر يك از شما، تا زمانى كه در مسجد است، همواره فرشتگان درود مى‏فرستند و مى‏گويند: خداوندا! او را ببخشا. خداوندا! مورد رحمت خويش قرارش ده.

فرهنگ نامه مسجد؛ حدیث 69

رسول اللّه صلى الله عليه و آله: إنَّ أحَدَكُم لا يَزالُ في صَلاةٍ ما دامَ فِي المَسجِدِ حَتّى يَخرُجَ مِنهُ.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر يك از شما، زمانى كه در مسجد است، تا وقت بيرون رفتن از آن، پيوسته در نماز است.

فرهنگ نامه مسجد؛ حدیث 70

رسول اللّه صلى الله عليه و آله في وَصِيَّتِهِ لِأَبي ذَرٍّ: يا أبا ذَرٍّ إنَّ اللّهَ تَعالى يُعطيكَ ما دُمتَ جالِسا فِي المَسجِدِ بِكُلِّ نَفَسٍ تَنَفَّستَ فيهِ دَرَجَةً فِي الجَنَّةِ، و تُصَلّي عَلَيكَ المَلائِكَةُ، و يُكتَبُ لَكَ بِكُلِّ نَفَسٍ تَنَفَّستَ فيهِ عَشرُ حَسَناتٍ، و يُمحى عَنكَ عَشرُ سَيِّئاتٍ.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در سفارش ايشان به ابو ذر: اى ابو ذر! تا زمانى كه در مسجد نشسته‏اى، خداى متعال براى هر نفسى كه مى‏كِشى، درجه‏اى در بهشت ارزانى‏ات مى‏كند و فرشتگان، بر تو درود مى‏فرستند و برابر هر نفسى كه مى‏كِشى، ده نيكى نوشته مى‏شود و ده بدى از تو پاك مى‏گردد.

بحار الأنوار: ج 77 ص 85

رسول اللّه صلى الله عليه و آله: القاعِدُ فِي المَسجِدِ يَنتَظِرُ الصَّلاةَ كَالقانِتِ، و يُكتَبُ مِنَ المُصَلّينَ حَتّى يَرجِعَ إلى بَيتِهِ.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: آن كه در مسجد به انتظار نماز نشسته، گويى در فرمان‏بُردارى است و تا زمانى كه به خانه‏اش باز گردد، در شمارِ نمازگزاران نوشته مى‏شود.

فرهنگ نامه مسجد؛ حدیث 75

رسول اللّه صلى الله عليه و آله: لا يَزالُ العَبدُ في صَلاةٍ، ما كانَ فِي المَسجِدِ يَنتَظِرُ الصَّلاةَ.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بنده، تا زمانى كه در مسجد انتظار نماز را مى‏كشد، پيوسته در نماز است.

فرهنگ نامه مسجد؛ حدیث 76

الإمام الصادق عليه السلام: قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: الجُلوسُ فِي المَسجِدِ لِانتِظارِ الصَّلاةِ عِبادَةٌ ما لَم يُحدِث، قيلَ: يا رَسولَ اللّهِ و ما يُحدِثُ؟ قالَ: الاغتِيابَ.

امام صادق عليه السلام: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «به انتظار نماز در مسجد نشستن، عبادت است تا زمانى كه ناروايى پديد نياورد». گفته شد: اى پيامبر خدا! چه ناروايى؟ فرمود: «غيبت كردن».

بحار الأنوار: ج 75 ص 249

تهذيب الأحكام عن عثمان بن مَظعون: قُلتُ لِرَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله يا رَسولَ اللّهِ، أرَدتُ أن أسأَلَكَ عَن أشياءَ، فَقالَ: و ما هِيَ يا عُثمانُ؟ قالَ: قُلتُ: إنّي أرَدتُ أن أتَرَهَّبَ.

قالَ: لا تَفعَل يا عُثمانُ، فَإِنَّ تَرَهُّبَ امَّتِيَ القُعودُ فِي المَساجِدِ، وَ انتِظارُ الصَّلاةِ بَعدَ الصَّلاةِ.

تهذيب الأحكام به نقل از عثمان بن مظعون: به پيامبر خدا گفتم: اى پيامبر خدا! بر آنم تا چيزهايى را از شما بپرسم. فرمود: «اى عثمان! آنها چيستند؟». گفتم: مى‏خواهم به رَهبانيت، رو آورم (ترك دنيا كنم).

فرمود: «اى عثمان! چنين مكن؛ زيرا رَهبانيت امّت من، نشستن در مسجدها و انتظار كشيدن نمازى در پىِ نماز ديگر است».

بحار الأنوار: ج 83 ص 381