فصل ششم: مواقع مناسب برای آمرزشخواهی
فصل ششم: مواقع مناسب برای آمرزشخواهی
الإمام الصادق عليه السلام: مَنِ استَغفَرَ اللّهَ مائَةَ مَرَّةٍ حينَ يَنامُ، باتَ و قَد تَحاتَّتِ (و تَحاتَّتِ الشجَرةُ: تَساقطَ ورقُها ) الذُّنوبُ كُلُّها عَنهُ، كَما يَتَحاتُّ الوَرَقُ مِنَ الشَّجَرِ، و يُصبِحُ و لَيسَ عَلَيهِ ذَنبٌ.
امام صادق عليه السلام: هركس هنگامی كه میخوابد، صد مرتبه از خدا آمرزش بخواهد، آن شب را در حالی به سر برد كه همه گناهانش، همچنان كه برگ از درخت میريزد، از او فرو ريزند، و چون صبح كند، هيچ گناهی در او نباشد.
بحار الأنوار: ج 76 ص 201.
الإمام الصادق عليه السلام: مَن قالَ حينَ يَأوي إلی فِراشِهِ: «لا إلهَ إلَا اللّهُ» مائَةَ مَرَّةٍ، بَنَی اللّهُ لَهُ بَيتا فِي الجَنَّةِ. و مَنِ استَغفَرَ اللّهَ حينَ يَأوي إلی فِراشِهِ مِئةَ مَرَّةٍ، تَحاتَّت ذُنوبُهُ كَما يَسقُطُ وَرَقُ الشَّجَرَةِ.
امام صادق عليه السلام: هر كس هنگامی كه به بسترش میرود، صد بار بگويد: «معبودی جز خدا نيست»، خداوند برای او در بهشت، خانهای بنا میكند، و هر كس هنگامی كه به بسترش میرود، صد بار از خدا آمرزش بخواهد گناهانش، همانند فرو ريختن برگهای درخت، فرو میريزند.
بحار الأنوار: ج 76 ص 192.
در پايان مجلس
الإمام الصادق عليه السلام: إنَّ رَسولَ اللّهِ عليه السلام كانَ لا يَقومُ مِن مَجلِسٍ و إن خَفَّ حَتّی يَستَغفِرَ اللّهَ عز و جل خَمسا و عِشرينَ مَرَّةً.
امام صادق عليه السلام: پيامبر خدا، از هيچ مجلسی، هر چند كوتاه، بر نمیخاست تا آن كه بيست و پنج مرتبه از خداوند عز و جل آمرزش میطلبيد.
بحار الأنوار: ج 93 ص 281.
هنگام ستايش مردم
رسول اللّه صلی الله عليه و آله لِعَلِيٍّ عليه السلام: يا عَلِيُّ، إذا اثنِيَ عَلَيكَ في وَجهِكَ فَقُل: اللّهُمَّ اجعَلني خَيرا مِمّا يَظُنّونَ، وَ اغفِر لي ما لا يَعلَمونَ، و لا تُؤاخِذني بِما يَقولونَ.
پيامبر خدا صلی الله عليه و آله به علی عليه السلام: ای علی! هرگاه در پيشِ رويت از تو ستايش شد، بگو: «بار خدايا! مرا از آنچه [مردم] میپندارند، بهتر قرار ده، و آنچه را نمیدانند، بر من بيامرز، و بدانچه میگويند، مرا مؤاخذه مفرما».
بحار الأنوار: ج 77 ص 65.
رسول اللّه صلی الله عليه و آله: قالَ عيسَی بنُ مَريَمَ عليه السلام لِيَحيَی بنِ زَكَرِيّا عليه السلام: إذا قيلَ فيكَ ما فيكَ، فَاعلَم أنَّهُ ذَنبٌ ذُكِّرتَهُ فَاستَغفِرِ اللّهَ مِنهُ، و إن قيلَ فيكَ ما لَيسَ فيكَ، فَاعلَم أنَّهُ حَسَنَةٌ كُتِبَت لَكَ لَم تَتعَب فيها.
پيامبر خدا صلی الله عليه و آله به علی عليه السلام: عيسی بن مريم عليه السلام به يحيی بن زكريا عليه السلام گفت: «اگر در باره تو چيزی گفته شد كه در تو هست، بدان كه گناهی به تو يادآوری شده است. پس برای آن، از خدا آمرزش بخواه، و اگر در باره تو چيزی گفته شد كه در تو نيست، بدان كه ثوابی بیرنج [و زحمت] برايت نوشته شده است.
بحار الأنوار: ج 14 ص 287.
حسادت
رسول اللّه صلی الله عليه و آله: إذا حَسَدتَ فَاستَغفِرِ اللّهَ.
پيامبر خدا صلی الله عليه و آله: هرگاه حسادت ورزيدی، از خدا آمرزش بخواه.
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 4 ؛ حدیث 2637
فصل هفتم: عبادتهايی كه سزاوار است در آنها طلب آمرزش كرد
وارد شدن به مسجد و خارج شدن از آن
فاطمة عليها السلام: كانَ رَسولُ اللّهِ صلی الله عليه و آله إذا دَخَلَ المَسجِدَ يَقولُ: «بِاسمِ اللّهِ، وَ السَّلامُ عَلی رَسولِ اللّهِ، اللّهُمَّ اغفِر لي ذُنوبي، وَ افتَح لي أبوابَ رَحمَتِكَ. و إذا خَرَجَ قالَ: «بِاسمِ اللّهِ، وَ السَّلامُ عَلی رَسولِ اللّهِ، اللّهُمَّ اغفِر لي ذُنوبي، وَ افتَح لي أبوابَ فَضلِكَ».
فاطمه عليها السلام: پيامبر خدا، هرگاه وارد مسجد میشد، میگفت: «به نام خدا. درود بر پيامبر خدا! بار خدايا! گناهان مرا بيامرز و درهای رحمتت را برايم بگشا ...»، و هرگاه خارج میشد، میگفت: «به نام خدا. درود بر پيامبر خدا! بار خدايا! گناهان مرا بيامرز و درهای فضل خود را برايم بگشای».
بحار الأنوار: ج 84 ص 22.
در ميان نماز
رسول اللّه صلی الله عليه و آله: لا يُنسِيَنَّكَ الاستِغفارَ (أي لا ينسينّك الشيطان الاستغفار) في صَلاةٍ فَإِنَّها مَمحاةٌ لِلخَطايا بِرَحمَةِ اللّهِ تَعالی.
پيامبر خدا صلی الله عليه و آله: زنهار [شيطان] آمرزشخواهی در نماز را از يادت نبرد؛ زيرا كه آمرزشخواهی در نماز، به لطف خداوند متعال، گناهان را پاك میكند.
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 4 ؛ حدیث 2749
عن عبيد بن زرارة: سَأَلتُ أبا عَبدِ اللّهِ عليه السلام عَنِ الرَّكعَتَينِ الأَخيرَتَينِ مِنَ الظُّهرِ. قالَ: تُسَبِّحُ و تُحَمِّدُ اللّهَ و تَستَغفِرُ لِذَنبِكَ، و إن شِئتَ فاتِحَةَ الكِتابِ، فَإِنَّها تَحميدٌ و دُعاءٌ.
عبيد بن زُراره: از امام صادق عليه السلام در باره دو ركعت آخر نماز ظهر پرسيدم. فرمود: «خدا را تسبيح و ستايش میگويی و از گناهانت، آمرزش میخواهی، و اگر هم خواستی،" فاتحة الكتاب" را میخوانی؛ زيرا آن نيز ستايش و دعاست».
بحار الأنوار: ج 85 ص 90.
در سجده
رسول اللّه صلی الله عليه و آله: مَن قالَ و هُوَ ساجِدٌ ثَلاثَ مَرّاتٍ: «رَبِّ اغفِر لي» لَم يَرفَع رَأسَهُ حَتّی يَغفِرَ لَهُ.
پيامبر خدا صلی الله عليه و آله: هر كس در سجده، سه بار بگويد: «پروردگارا! مرا بيامرز»، سرش را [از سجده] برنداشته، خدا او را میآمرزد.
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 4 ؛ حدیث 2759
ميان دو سجده
الإمام الصادق عليه السلام عِندَ القُعودِ مِنَ السُّجودِ: أستَغفِرُ اللّهَ رَبّي و أتوبُ إلَيهِ.
امام صادق عليه السلام هنگام نشستن بعد از سجده: از پروردگارم خدا آمرزش میطلبم و به درگاهش، توبه میبرم.
بحار الأنوار: ج 84 ص 186.
در پی نمازها
عن ثوبان: كانَ رَسولُ اللّهِ صلی الله عليه و آله إذَا انصَرَفَ مِن صَلاتِهِ استَغفَرَ ثَلاثا، و قالَ: اللّهُمَّ أنتَ السَّلامُ، و مِنكَ السَّلامُ، تَبارَكتَ ذَا الجَلالِ وَ الإِكرامِ.
ثوبان: پيامبر خدا، هرگاه نمازش را به پايان میرساند، سه بار آمرزش میطلبيد و میگفت: «تويی سلام، و از توست سلام. بزرگی تو، ای خداوند شكوه و ارج!
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 4 ؛ حدیث 2763
رسول اللّه صلی الله عليه و آله: مَنِ استَغفَرَ اللّهَ بَعدَ العَصرِ سَبعينَ مَرَّةً، غَفَرَ اللّهُ لَهُ ذُنوبَهُ سَبعينَ سَنَةً.
پيامبر خدا صلی الله عليه و آله: هر كس بعد از نماز عصر، هفتاد بار آمرزش بخواهد، خداوند، گناهان هفتاد سال او را میآمرزد.
بحار الأنوار: ج 86 ص 79.