عَنِ الرّضِا علیه‌السلام فى كتابِهِ اِلَى المَأمُونِ:

اَلْجِهادُ وَاجِبٌ مَعَ اِمامٍ عادِلٍ وَمَنْ قاتَلَ فَقُتِلَ دُونَ مالِهِ وَرَحْلِهِ وَنَفْسِهِ فَهُوَ شَهيدٌ.

امام رضا علیه‌السلام در نامه خود به مأمون نوشت:

جهاد همراه امام عادل واجب است و هرکس پیکار کند و در راه دفاع از مال و ره‌توشه و جان خویش کشته شود شهید است.

وسائل الشیعه، ج 11، ص 35، حدیث 10، تحف العقول، ص 102.

عَنْ اَبى عَبْدِ اللّه علیه‌السلام، قال:

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله: مَنْ قُتِلَ دوُنَ عِيالِهِ فَهُوَ شَهيدٌ.

از امام صادق علیه‌السلام نقل شده است که:

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله فرمودند هرکس در راه دفاع از بستگان خود کشته شود شهید است.

وسائل الشیعه، ج 11، ص 91، حدیث 5

عَنْ عَلِىّ بْنِ الْحُسَينِ علیه‌السلام:

مَنِ اعْتَدِىَ عَلَيْهِ فى صَدَقَةِ مالِهِ فقاتَلَ فَقُتِلَ فَهُوَ شَهيدٌ.

امام سجاد علیه‌السلام:

هرکس به ظلم اموالش مورد تجاوز قرار گیرد و در برابر آن پیکار کند تا کشته شود شهید است.

وسائل الشیعه، ج 11، ص 93، حدیث 11

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

مَنْ قَاتَلَ دوُنَ نَفْسِهِ حَتّى يُقْتَلَ فَهَوُ شَهيدٌ وَمَنْ قُتِلَ دوُنَ مالِهِ فَهُوَ شَهيدٌ وَ مَنْ قاتَلَ دوُنَ اَهْلِهِ حَتّى يُقْتَلَ فَهُوَ شَهيدٌ وَ مَنْ قُتِلَ فى جَنْبِ اللّهِ فَهُوَ شَهيدٌ.

پیامبر گرامی خدا صلی‌الله علیه و آله فرمود:

هرکس برای دفاع از جان و مال اهل‌وعیال خود پیکار کند و کشته شود شهید است و کسی که در راه قُرب به خدا کشته شود شهید است.

کنزالعمال، ج 4، ص 420، حدیث 11236

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

مَنْ اُريدَ مالُهُ بِغَيْرِ حَقٍّ فَقاتَلَ فهُو شَهيدٌ.

پیامبر گرامی خدا صلی‌الله علیه و آله فرمود:

هرکس مالش مورد سوءقصد قرار گیرد و برای دفاع از آن مبارزه کند و کشته شود شهید است.

کنزالعمال، ج 4، ص 420، حدیث 11201

قالِ عَلَىٌّ علیه‌السلام عَنْ قولِ رَسُولِ اللّه صلي الله عليه و آله:

... وَيَقُولُ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ اَنَاَ خَليفَتُهُ فى اَهْلِهِ وَ مَنْ اَرْضاهُمْ فَقَدْ اَرْضانى وَ مَنْ اَسْخَطَهُمْ فَقَد اَسْخَطَنى.

حضرت امیر علیه‌السلام در ادامه حدیثی مفصّل که در باب مقام شهید از قول رسول خدا بیان داشته‌اند می‌فرماید:

خداوند می‌فرماید من جانشین شهید در خانواده او هستم، هرکس رضایت آن‌ها را جلب کند رضایت مرا جلب کرده و هرکس آن‌ها را به خشم آورد مرا به خشم آورده است.

null

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

شَهيدُ الْبَحْرِ مَثَلُ شَهيدَىِ الْبَرِّ ...... وَاِنَّ اللّهَ عَزَّوَجَلِّ وَكَّلَ مَلَكَ الْمَوْتِ بِقَبْضِ الاَْرْواحِ الاِّ شَهيدُ الْبَحْرِ فَاِنَّهُ يَتَوَلّى قَبَضَ اَرْوَاحِهِمْ.

پیامبر گرامی صلی‌الله علیه و آله فرمود:

شهید در جنگ دریایی دو برابر شهید در جنگ و جهاد در خشکی اجر دارد و خداوند ملک‌الموت را برای قبض روح همه افراد مأمور ساخته است، مگر شهیدان جنگ دریایی که آن‌قدر مقام و فضیلت دارند که خداوند، خودش ارواح آن‌ها را قبض می‌کند.

سنن ابن ماجه، ج 2، ص 928، حدیث 2778

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

اَفْضَلُ الشُّهَداءِ الِّذينَ يُقاتِلُونَ فىِ الْصَّفِ الاَْوَّلِ فَلا يَلْفِتُونَ وُجُوْهَهُمْ حَتّى يُقْتَلُوا، اُوْلئِكَ يَتَلَبَّطُونَ فىِ الْغُرَفِ الْعُلى مِنَ الْجَنَّةِ يَضْحَكُ اِلَيْهِمْ رَبُّكَ فَاِذا ضَحِكَ رَبُّكَ اِلى_'feعَبْدٍ فىمَوْطِنٍ فَلاحِسابَ عَلَيْهِ.

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله فرمود:

برترین شهیدان کسانی هستند که در صف اول «خط مقدم» پیکار می‌کنند و روی برنمی‌گردانند تا کشته شود، این‌ها هستند که جایگاه آنان غرفه‌های عالی بهشت است و خداوند بر آن‌ها متبسّم است و اگر خداوند بر بنده‌ای تبسّم کند «خشنود شود» هیچ حسابی بر او نیست.

کنزالعمال، ج 4، ص 401، حدیث 11120

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

ما مِنْ اَحَدٍ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ يُحِبُّ اَنْ يَرْجِعَ اِلَى الدُّنيا وَلهُ ما عَلَى الاَْرْضِ مِنْ شَيْى ءٍ اِلاَّالشَّهيدُ، فَاِنَّهُ يَتَمَنّى اَنْ يَرْجِعَ اِلَى الدُّنيا فَيُقْتَلَ عَشْرَ مَرّاتٍ لِما يَرى مِنَ الْكَرامَةِ.

پیامبر خدا صلی‌الله علیه و آله فرمود:

از افرادی که وارد بهشت می‌شوند هیچ‌کس آرزوی بازگشت به دنیا را ندارد گرچه تمام آنچه در زمین است از آنِ وی شود، مگر شهید که او به سبب کرامتی که در شهادت می‌بیند آرزو می‌کند به دنیا برگردد و دهها مرتبه در راه خدا کشته شود.

صحیح بخاری، ج 4، ص 26

عَنِ الرِّضا علیه‌السلام عَن آبائِهِ عليهم السلام، قال، قالَ رَسُولُ اللّهِ صلي الله عليه و آله:

اَفْضَلُ الاَْعْمال عِنْدَ اللّهِ ايمانٌ لا شَكَّ فيهِ وَ غَزْوٌ لاغُلُولَ فيهِ وَحَجٌّ مَبْرُورٌ وَ اَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ شَهيدٌ.

امام رضا علیه‌السلام از پدران خود علیهم‌السلام از قول پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله نقل کرده که آن حضرت فرمود:

برترین اعمال نزد خداوند، ایمانی است که در آن تردیدی نباشد و رزم و پیکاری که در آن خیانت در «غنیمت» نباشد و حج مقبول؛ و اولین کسی که وارد بهشت می‌شود شهید است.

بحار الانوار، ج 66، ص 393، حدیث 75

عَنِ الصّادِقِ علیه‌السلام عَنْ ابائهِ علیه‌السلام اِنَّ رَسُولَ اللّه قال:

ثَلاثَةٌ يَشْفَعُونَ اِلَى اللّهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَيُشَفِّعُهُمْ: اَلاَْنْبِياءُ ثُمّ اَلْعُلَماءُ ثُمَّ الشُّهَداءُ.

امام صادق علیه‌السلام از پدران خود از پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله نقل فرمود:

سه گروه‌اند که روز قیامت شفاعت می‌کنند و شفاعت آن‌ها مورد پذیرش خداوند قرار می‌گیرد، انبیاء و علماء و شهدا.

بحار الانوار، ج 97، ص 14، حدیث 24

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

يَشْفَعُ الشَّهْيدُ فى سَبْعينَ مِنْ اَهْلِهِ.

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله فرمود:

شهید هفتاد نفر از بستگان خود را شفاعت می‌کند.

کنزالمعال، ج 4، ص 401، حدیث 11119

سُئِلَ النّبى صلي الله عليه و آله:

مابالُ الْمُؤمِنينَ يُفْتَنُونَ فى قُبُورِهِمْ اِلاَّ الشَّهيدُ؟ فقالَ: كَفى بِبارِقَةِ السُّيُوفِ عَلى رَأسِهِ فِتْنَةً.

از پیامبر اکرم سؤال شد:

چگونه است که همه مؤمنین در قبر مورد سؤال و امتحان قرار می‌گیرند مگر شهید؟ حضرت فرمود: امتحانی که در زیر برق شمشیر داده است، برای او کافی است.

کنزالعمال، ج 4، ص 407، حدیث 11138 و ص 595، حدیث 11741

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

يَعْطَى الشَّهيدُ سِتَّ خِصالٍ عِنْدَ اَوَّلِ قَطْرَةٍ مِنْ دَمِهِ: يُكَفَّرُ عَنْهُ كُلُّ خَطيئَةٍ وَيَرى مَقْعَدَهُ مِنَ الْجَنَّةِ وَيُزَوَّجُ مِنْ حُوْرِ الْعينِ وَيُؤَمَّنُ مِنَ الْفَزَعِ الاَْكْبَرِ وَمِنْ عَذابِ الْقَبْرِ وَ يُحَلّى حُلَّةَ الايِمان.

رسول خدا صلی‌الله علیه و آله فرمود:

به شهید شش امتیاز داده می‌شود: با اولین قطره خون او تمام گناهانش بخشیده می‌شود. جایگاه خود را در بهشت می‌بیند. از حوریان با او ازدواج می‌کنند. از وحشت بزرگ روز قیامت در امان می‌باشد. از عذاب قبر ایمن است. به زیور ایمان آراسته می‌گردد.

کنزالعمال، ج 4، ص 410، حدیث 1152

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

مَنْ لَقِىَ الْعَدُوَّ فَصَبَرَ حَتّى يُقْتَلَ اَوْيَغْلِبَ لَمْ يُفتَنْ فى قَبْرِهِ

پیامبر خدا صلی‌الله علیه و آله فرمود:

هرکس رو در روی دشمن قرار گرفت «با دشمن درگیر شد» و استقامت کرد تا کشته و یا پیروز شد، در قبر مورد آزمایش قرار نمی‌گیرد «از او سؤال نمی‌شود».

کنز العمال، ج 4، ص 313، حدیث 10662

عَنْ اسماعيل بن جابر و زُرارَة عَن اَبى جَعْفرٍ علیه‌السلام:

قال: قُلْتُ لَهُ كَيْفَ رَأَيْتَ الشَّهْيدَ يُدْفَنُ بِدِمائهِ؟ قالَ: نِعَمْ فى ثِيابِهِ بِدِمائهِ وَ لا يُحَنَّطُ وَلا يُغَسَّلُ وَ يُدْفَنُ كَما هُوَ ...

از اسماعیل بن جابر و زرارة نقل شده است که:

از امام صادق سؤال کردم، نظر شما دراین‌باره چیست که شهید با بدن خون‌آلود دفن شود؟ حضرت فرمود: آری شهید بدون غسل و حنوط، در لباس خونین خود همان‌گونه که هست دفن می‌شود.

این حکم اختصاص به شهیدانی دارد که در معرکه، محل درگیری جان می‌دهند.

عَنْ اَمير الْمُؤْمِنينَ علیه‌السلام قالَ:

لَمّا كانَ يَومَ بَدرٍ، فَاُصيبَ مَنْ اُصيبَ مِنَ الْمُسْلِمينَ، اَمَرَ رَسُولُ اللّه بِدَفْنِهِمْ فى ثيابِهِمْ، وَ اَنْ يُنزَعَ عَنْهُم الفِراء، وَ صَلىّ عَلَيْهِمْ

حضرت علی علیه‌السلام فرمود:

در روز بدر، پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله نسبت به کسانی که از مسلمانان به شهادت رسیده بودند، دستور داد که آن‌ها را با لباس‌هایشان دفن کنند و تنها لباس‌های چرمین را از تنشان بیرون آوردند و سپس بر آن‌ها نماز خواند.

بحار الانوار، ج 82، ص 6، حدیث 5

قالَ النّبى صلي الله عليه و آله: فى شَهَدآء اُحُد:

زَمِّلُوهُمْ بِدِمائِهِمْ وَ ثِيابِهِمْ.

پیامبر اکرم درباره شهدای اُحُد فرمودند:

آن‌ها را با همان خون‌هایشان و در لباس‌های خودشان دفن کنید.

وسائل الشیعه، ج 2، ص 701، حدیث 11

قالَ الصّادِقُ علیه‌السلام:

مَنْ قُتِلَ فى سَبيلِ اللّهِ، لَمْ يُعَرّفْهُ اللّهُ شَيْئا مِنْ سَيِّئاتِهِ.

امام صادق علیه‌السلام فرمود:

کسی که در راه خدا کشته شود، خداوند هیچ‌یک از گناهان او را به روی او نمی‌آورد.

وسائل الشیعه، ج 11، ص 9، حدیث 19

قالَ الْباقِرُ علیه‌السلام:

اَوَّلُ قَطْرَةٍ مِنْ دَمِ الشَّهيدِ كَفّارَةٌ لِذُنُوبِهِ اِلاَّ الدَّيْنِ فَاِنَّ كَفّارَتَهُ قَضاءُهُ.

امام باقر علیه‌السلام فرمود:

اولین قطره خون شهید کفاره گناهان اوست مگر بدهی‌ها که کفاره آن ادای آن است.

از جمله مواردی که انسان باید در وصیت خود ذکر کند بدهکاری‌هاست و بر ورثه واجب است که دیون شهید را از مال او بپردازند.

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

لِلشَّهيدِ سَبْعُ خِصالٍ مِنَ اللّهِ اَوّلُ قَطْرَةٍ مِنْ دَمِهِ مَغْفُورٌ لَهُ كُلُّ ذَنْبٍ.

حضرت پیامبر خدا صلی‌الله علیه و آله فرمود:

به شهید هفت امتیاز از طرف خداوند عطا می‌شود، اولین آن‌ها بخشیدن تمام گناهان اوست به‌واسطه اولین قطره خونش.

وسائل الشیعه، ج 11، ص 9، حدیث 20

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

اَلشَّهيدُ لايَجِدُ اَلَمَ الْقَتْلِ اِلاّ كَما يَجِدُ اَحَدُكُمْ مَسَّ الْقُرْصَةِ

پیامبر خدا صلی‌الله علیه و آله فرمود:

شهید درد کشته شدن را احساس نمی‌کند، مگر در حدّی که یکی از شما پوست دست خود را بین دو انگشت فشار دهد.

کنزالعمال، ج 4، ص 398، حدیث 11103

اِنَّ عَلىَّ ابْنَ الْحُسَيْنِ علیه‌السلام كانَ يَقُولُ:

قالَ رَسُولُ اللّهُ صلي الله عليه و آله: ما مِنْ قَطْرَةٍ اَحَبُّ اِلَى اللّهِ عَزَّوجَلَّ مِنْ قَطْرَةِ دَمٍ فى سَبيلِ اللّهِ.

امام زین‌العابدین علیه‌السلام پیوسته از قول رسول خدا صلی‌الله علیه و آله می‌فرمود:

هیچ قطره‌ای در نزد خداوند دوست‌داشتنی‌تر از قطره خونی که در راه خدا ریخته می‌شود نیست.

وسائل الشیعه، ج 11، ص 8، حدیث 11

قالَ اَمْيرُ الْمُؤمِنين علیه‌السلام:

اِنَّ اللّهَ كَتَبَ الْقَتْلَ عَلى قَوْمٍ وَ الْمَوْتَ عَلى آخَرينَ وَ كُلٌّ آتِيَةٌ مَنِيَّتُهُ كَما كَتَبَ اللّهُ لَهُ فَطُوبى لِلْمُجاهِدينَ فىسَبيلِ اللّهِ وَالْمَقْتُولينَ فىطاعَتِهِ.

حضرت امام علی علیه‌السلام فرمود:

خداوند برای گروهی کشته شدن و برای گروهی دیگر مرگ را مقرّر نموده و هرکدام به اجل معین خود آن‌سان که او مقدّر کرده است می‌رسند، پس خوشا به حال مجاهدان راه خدا و کشتگان راه اطاعت او.

نهج السعاده، ج 2، ص 107

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

مَنْ طَلَبَ الشَّهادَةَ صادِقا اُعْطِيَها وَ لَولَمْ تُصِبْهُ.

پیامبر خدا صلی‌الله علیه و آله فرمود:

هرکس از روی صدق شهادت را طلب کند، خداوند به او «ثواب» آن را عطا خواهد کرد، هرچند به شهادت نرسد.

کنز العمال، ج 4، ص 421، حدیث 11210

قالَ السَّجّادُ علیه‌السلام:

... حَمْدا نَسْعَدُبِهِ فِى السُّعَداءِ مِنْ اَوْليائِهِ وَ نَصيرُبِهِ فى نَظْمِ الشُّهَداءِ بِسُيُوفِ اَعْدائِهِ.

حضرت امام سجاد علیه‌السلام فرمود:

سپاس خدای را، سپاسی که بدان در زمره اولیاء نیکبختی قرار گیریم و به‌واسطه آن در ردیف شهیدان با شمشیر دشمنانش در آئیم.

صحیفه سجادیه، ج 41، دعاء 1

قالَ اَمْيرُ الْمُؤمِنين علیه‌السلام:

وَاللّهِ لَولا رَجائىَ الشَّهادَةَ عِنْدَ لِقائىَ الْعَدُوَّ لَوْقَدْ حُمَّ لى لِقاءُهُ لَقَرَّبْتُ رِكابى، ثُمَّ شَخِصْتُ عَنْكُم فَلا اَطْلُبُكُمْ ما اخْتَلَفَ جَنوُبٌ وَ شَمالٌ.

حضرت امام علی علیه‌السلام فرمود:

به خدا قسم اگر آرزوی شهادت را در پیکار با دشمن نمی‌داشتم، (که ای‌کاش زودتر فراهم آید) بر مرکب خود سوار می‌شدم و از میان شما کوچ می‌کردم و تا باد شمال و جنوب بوزد (برای همیشه) در جستجوی شما نمی‌پرداختم.

شرح نهج‌البلاغه، ج 7، ص 285، خطبه 118

قالَ اَمْيرُ الْمُؤمِنين علیه‌السلام:

فَوَ اللّهِ اِنّى لَعَلَى الْحَقِّ. وَ اِنّى لِلشَّهادَةِ لَمُحِبٌّ.

حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمود:

... پس به خدا قسم من بر حقّم و دوستدار شهادت.

شرح نهج‌البلاغه، ج 6، ص 99 و 100

قالَ اَمْيرُ الْمُؤمِنين علیه‌السلام:

... نَسْأَلُ اللّهَ مَنازِلَ الشُّهَداءِ وَ مُعايَشَةَ السُّعَداءِ وَ مُرافَقَهَ اْلاَنْبِياءِ.

حضرت امام علی علیه‌السلام فرمود:

... از خداوند جایگاه شهیدان و زندگی باسعادتمندان و همراهی با پیامبران را طلب می‌کنم.

نهج‌البلاغه، خطبه 23

دُعاءُ اَمْيرِ الْمُؤمِنين علیه‌السلام لِهاشِمِ بْنِ عُتْبَةَ فَقال:

اَللّهُمَّ ارْزُقْهُ الشَّهادَةَ فى سَبيلِكَ وَ الْمُرافَقَةَ لِنَبِيّكَ

حضرت علی علیه‌السلام در دعای خود به هاشم بن عتبه فرمودند:

خداوندا؛ شهادت در راهت را و همراهی با پیامبرت را به او روزی کن.

نهج السّعاده، ج 2، ص 108

عن اَمْير الْمُؤمِنين علیه‌السلام:

وَ اَنَا اَسْاَلُ اللّهَ بِسِعَةِ رَحْمَتِهِ وَ عَظيمِ قُدْرَتِهِ عَلى اعِطْاءِ كُلِّرَغْبَةٍ ... اَنْ يَخْتِمَ لى وَ لَكَ بِالسَّعادَةِ وَ الشَّهادَةِ.

حضرت علی علیه‌السلام در پایان عهدنامه خود به مالک اشتر نوشت:

من از خدا به گشایش رحمت و بزرگی قدرتش (بر آنکه هرچه بخواهد عطا می‌کند) می‌خواهم که پایان زندگی من و تو را به نیکبختی و شهادت قرار دهد.

نهج‌البلاغه نامه 53

مِنْ دُعائهِ علیه‌السلام لَمّا عَزَمَ عَلى لِقاءِ الْقَوْمِ بِصِفّين:

اَللّهُمَّ رَبَّ السَّقْفِ الْمَرْفُوعِ ... اِنْ اَظْهَرْتَنا عَلى عَدُوِّنا فَجَنِّبْنا الْبَغْىَ وَ سَدِّدْنا لِلْحَقّ ِوَاِنْ اَظْهَرْتَهُمْ عَلَيْنا فَارْزُقْنَا الشَّهادَةَ وَاعصِْمْنَا الْفِتْنَةَ.

از دعاهای حضرت امیر علیه‌السلام هنگام عزیمت به صفّین:

خدایا، ای پروردگار آسمان برافراشته ... اگر ما را بر دشمنان پیروز گرداندی، از ستم و تجاوز دورمان دار و بر حق استوارمان گردان و اگر دشمنان بر ما پیروز شدند، شهادت را روزیمان فرما و از فتنه بازمان دار.

نهج‌البلاغه، خطبه 170

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

وَالَّذى نَفسْى بِيَدِهِ «لَوْلا اَنَّ رِجالاً مِنَ الْموُمِنينَ لاتَطيبُ اَنْفُسُهُمْ» لَوَدَدْتُ اَنّى اُقْتَلْ فى سَبْيلِ اللّهِ، ثُمَّ اُحْيا ثُمَّ اُقْتَلْ ثُمَّ اُحْيا ثُمَّ اُقْتَلْ، ثُمَّ اُحْيا ثُمَّ اُقْتَلْ.

پیامبر خدا صلی‌الله علیه و آله فرمود:

قسم به آنکه جانم به دست اوست «اگر نبود اینکه جمعی از مؤمنین خوش ندارند» دوست داشتم که در راه خدا نه یک‌بار و دو بار که چندین بار زنده گشته و بار دیگر کشته گردم.

صحیح بخاری، ج 4، ص 21، باب تمنّی الشهاده

قالَ السَّجاد علیه‌السلام:

اَلْقَتْلُ لَنا عادَةٌ وَ كَرامَتُنَا الشَّهادَةُ.

حضرت امام سجاد علیه‌السلام فرمود:

کشته شدن عادت ما و شهادت کرامت ماست.

بحارالانوار، ج 45، حدیث 118قالَ اَمْيرُ الْمُؤمِنين علیه‌السلام:

اَيُّهاَ النّاسُ اِنَّ اَلْمَوْتَ لايَفُوتُهُ الْمُقيم وَ لايُعْجِزُهُ الْهارِبُ لَيْسَ عَنِ الْمَوْتِ مَحيصٌ وَ مَنْ لَمْ يَمُتْ يُقْتَلْ وَ اِنَّ اَفْضَلَ الْمَوتِ القَتْلُ، وَ الَّذى نَفسى بِيَدِهِ لَأَلْفُ ضَرْبَةٍ بِالسَّيْفِ اَهْوَنُ عَلَىَّ مِنْ مَيْتَةٍ عَلى فِراشٍ.

حضرت علی علیه‌السلام فرمود:

ای مردم همانا ایستادگان و فراریان را از مرگ گریزی نیست و هرکس به مرگ طبیعی نمیرد کشته می‌شود و شهادت بهترین مرگ است و سوگند به خدائی که جانم در دست اوست، هزار ضربه شمشیر آسان‌تر است بر من از مرگ در بستر.

وسائل الشیعه، ج 11، ص 8، حدیث 12

قالَ اَمْيرُ الْمُؤمِنين علیه‌السلام:

وَالَّذى نَفْسُ ابْنِ اَبى طالبٍ بِيَدِهِ لَأَلْفُ ضَرْبَةٍ بِالسَّيْفِ اَهْوَنُ عَلَىَّ مِنْ مَيْتَةٍ عَلَى الْفِراش ِ.

حضرت علی علیه‌السلام فرمود:

قسم به کسی که جان فرزند ابیطالب در دست اوست، هزار ضربه شمشیر بر من آسان‌تر از مرگ در بستر است.

بحارالانوار، ج 97، ص 40، حدیث 44

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

اَشْرَفُ الْقَتْلِ قَتْلُ الَشُّهَدآءِ.

رسول خدا صلی‌الله علیه و آله فرمود:

والاترین قتل، کشته شدن شهیدان است.

نهج الفصاحه، ص 668

قالِ اَمْيرُ الْمُؤمِنين علیه‌السلام:

اِنَّ الْمَوْتَ طالِبٌ حَثيتٌ لايَفُوتُهُ الْمُقيمُ وَلايُعْجِزُهُ الْهارِبُ، اِنَّ اَكْرَمَ الْمَوْتِ الْقَتْلُ.

امام علی علیه‌السلام فرمود:

مرگ، با شتاب تعقیب‌کننده است «همه را دریابد» نه ماندگان از دست برهند و نه فراریان او را بازدارند، گرامی‌ترین مرگ، کشته شدن است.

نهج‌البلاغه، خطبه 123

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

اَشْرَفُ الْمَوْتِ قَتْلُ الشَّهادَة.

رسول خدا صلی‌الله علیه و آله فرمود:

شهادت برترین مرگ‌ها است.

بحارالانوار، ج 67، ص 8، حدیث 4

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

فَوْقَ كُلِّ ذى بِرٍّ بِرٌّ حَتّى يُقْتَلَ فى سَبيلِ اللّهِ فَاذِا قُتِلَ فى سَبيلِ اللّهِ فَلَيْسَ فَوْقَهُ بِرٌّ.

رسول خدا (ص) فرمود:

بالاتر از هر کاری خیری، خیر و نیکی دیگری است تا آنکه فردی در راه خدا کشته شود و بالاتر از کشته شدن در راه خدا خیر و نیکی نیست.

وسائل الشیعه، ج 11، ص 10، حدیث 21

قالَ الصّادِقُ علیه‌السلام:

اِذا زُرْتَ فَزُرِ الأَخْيارَ وَلاتَزُرِ الْفُجّارَ، فَاِنَّهُمْ صَخْرَةٌ لا يَنْفَجِرُ ماؤُها وَ شَجَرَةٌ لا يَخْضَرُّ وَرَقُها وَ اَرْضٌ لا يَظْهَرُ عُشْبُها.

امام صادق علیه‌السلام فرمود:

هرگاه زیارت می‌کنی، به زیارت و دیدار نیکان برو و فاجران و بدکاران را دیدار مکن، چراکه آنان سنگی هستند که آبی از آن نمی‌جوشد و درخت بی‌برگ و زمین بی‌سبزه و حاصل‌اند.

مستدرک سفینة البحار، ج 4، ص 353.

قالَ رَسُولُ اللّهِ صلي الله عليه و آله:

اَلزِّيارَةُ تُنْبِتُ الْمَوَدَّةَ.

رسول خدا صلی‌الله علیه و آله فرمود:

زیارت، مودّت و دوستی پدید می‌آورد.

بحارالانوار، ج 71، ص 355.

قالَ عَلىٌّ علیه‌السلام:

لِقاءُ اَهْلِ الْخَيْرِ عِمارَةُ الْقَلْبِ.

حضرت علی علیه‌السلام فرمود:

دیدار اهل خیر و نیکی، آبادی دل است.

بحارالانوار، ج 74، ص 208.

قالَ رَسُولُ اللّهِ صلي الله عليه و آله:

مَنْ زارَ اَخاهُ فِى اللّهِ قالَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ: اَنْتَ ضَيْفى وَ زائِرى، عَلَىَّ قِراكَ وَ قَدْ اَوْجَبْتُ لَكَ الْجَنَّةَ بِحُبِّكَ اِيّاهُ.

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله فرمود:

هرکس برادر دینی خود را خالصانه دیدار کند، خدای متعال به او می‌فرماید: تو مهمان و زائر منی، پذیرایی از تو بر عهده من است و من به خاطر اینکه برادر دینی‌ات را دوست می‌داری، بهشت را بر تو واجب ساختم.

وسائل الشیعه، ج 10، ص 457.

عَنْ محمد بن مسلم، قلتُ لأبى عبدالله علیه‌السلام:

نَزُورُ الْمَوْتى فقالَ: نَعَم قُلْتُ: فَيَعْلَمُونَ بِنا اِذا اَتَيْناهُمْ؟ قالَ: اى وَاللّهِ لَيَعْلَمُونَ بِكُمْ وَ يَفْرَحُونَ بِكُمْ وَ يَسْتَأْنِسُونَ اِلَيْكُمْ.

محمد بن مسلم می‌گوید:

به امام صادق علیه‌السلام عرض کردم: آیا به زیارت اموات برویم؟ فرمود: آری. پرسیدم: آیا وقتی به زیارتشان می‌رویم، متوجّه آمدن ما می‌شوند؟ فرمود: آری به خدا قسم، آمدن شما را می‌فهمند و خوشحال می‌شوند و با شما انس می‌گیرند.

مستدرک سفینة البحار، ج 10، ص 457.

قالَ الصّادِقُ علیه‌السلام:

تَزاوَرُوا، فَاِنَّ فى زِيارَتِكُمْ احياءً لِقُلُوبِكُمْ وَذِكْرا لِأَحاديثِنا وَ اَحاديثُنا تُعَطِّفُ بَعْضَكُمْ عَلى بَعْضٍ.

امام صادق علیه‌السلام فرمود:

به زیارت یکدیگر بروید، همانا در زیارت و دیدار شما با یکدیگر، زنده شدن دل‌هایتان و یادآوری احادیث ماست. سخنان ما شما را نسبت به هم نزدیک‌تر و با عاطفه‌تر می‌سازد.

بحارالانوار، ج 71، ص 258.

قالَ الصّادِقُ علیه‌السلام:

زُورُوا مَوْتاكُمْ فَاِنَّهُمْ يَفْرَحُونَ بِزيارَتِكُمْ، وَلْيَطْلُبِ الرَّجُلُ حاجَتَهُ عِنْدَ قَبْرِ اَبيهِ وَ اُمِّهِ بَعْدَ ما يَدْعُو لَهُما.

امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمود:

مرده‌های خود را زیارت کنید، چراکه آنان با زیارت شما خوشحال می‌شوند. هر کس حاجت خود را در کنار قبر پدر و مادرش (از خداوند) درخواست کند، پس‌ازآنکه در حقّ پدر و مادرش دعا می‌کند.

بحارالانوار، ج 10، ص 97.

قالَ الصّادِقُ علیه‌السلام:

زُورُوا مَوْتاكُمْ فَاِنَّهُمْ يَفْرَحُونَ بِزيارَتِكُمْ، وَلْيَطْلُبِ الرَّجُلُ حاجَتَهُ عِنْدَ قَبْرِ اَبيهِ وَ اُمِّهِ بَعْدَ ما يَدْعُو لَهُما.

امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمود:

مرده‌های خود را زیارت کنید، چراکه آنان با زیارت شما خوشحال می‌شوند. هر کس حاجت خود را در کنار قبر پدر و مادرش (از خداوند) درخواست کند، پس‌ازآنکه در حقّ پدر و مادرش دعا می‌کند.

بحارالانوار، ج 10، ص 97.

قالَ الصّادِقُ علیه‌السلام:

مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ اَنْ يَزُورَ قُبُورَنا فَلْيَزُرْ قُبُورَ صُلَحاءِ اِخْوانِنا.

امام صادق علیه‌السلام فرمود:

هرکس که نتواند به زیارت قبر ما (امامان) بیاید، پس قبر برادرانِ صالح و شایسته ما را زیارت کند.

بحارالانوار، ج 74، ص 311.

قالَ الصّادِقُ علیه‌السلام:

اِذَا انْصَرَفَ الرَّجُلُ مِنْ اِخْوانِكُمْ مِنْ زِيارَتِنا اَوْ زِيارَةِ قُبُورِنا فَاسْتَقْبِلُوهُ وَ سَلِّمُوا عَلَيْهِ وَ هَنِّئُوهُ بِما وَهَبَ اللّهُ لَهُ فَاِنَّ لَكُمْ مِثْلَ ثَوابِهِ.

امام صادق علیه‌السلام فرمود:

هرگاه یکی از برادران دینی شما از دیدار ما یا زیارت قبر ما بازگشت، پس به استقبال او بروید و به او سلام و تبریک و تهنیت بگویید، به خاطر موهبتی که خداوند به او بخشیده است، همانا در این صورت، شما هم پاداشی مثل او خواهید داشت.

بحارالانوار، ج 99، ص 302.

قالَ الصّادقُ علیه‌السلام:

مَنْ تَرَكَ زيارَتَهُ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلى ذلِكَ قَدْ عَقَّ رَسُولَ اللّهِ صلي الله عليه و آله وَ عَقَّنا.

امام صادق علیه‌السلام فرمود:

کسی که زیارت امام حسین علیه‌السلام را ترک کند، درحالی‌که قدرت بر این زیارت دارد، نسبت به رسول خدا و ما اهل‌بیت، عاق شده است.

سفینة البحار، ج 1، ص 564.

قالَ الامامُ الهادى علیه‌السلام:

لَوْ اَنَّكَ زُرْتَ قَبْرَ عَبْدِ الْعَظيمِ عِنْدَكُمْ لَكُنْتَ كَمَنْ زارَ الحسينَ بْنَ عَلىٍّ عليهماالسلام.

مردی از اهل «ری» با امام هادی علیه‌السلام دیدار کرد و امام از او پرسید:

کجا بودی؟ گفت: در زیارت امام حسین علیه‌السلام. حضرت به او فرمود: آگاه باش! اگر قبر حضرت عبدالعظیم را که پیش شماست زیارت می‌کردی، همچون کسی بودی که حسین بن علی علیهماالسلام را زیارت کرده است.

بحارالانوار، ج 99، ص 268.

قالَ الصّادقُ علیه‌السلام:

اِنَّ لِلّهِ حَرَما وَ هُوَ مَكَّةُ وَ لِرَسُولِهِ حَرَما وَ هُوَ الْمَدينَةُ و لِأميرِالمُؤْمِنينَ حَرَما وَ هُوَ الْكُوفَةُ وَ لَنا حَرَما وَ هُوَ قُم، وَ سَتُدْفَنُ فيهِ اِمْرَأةٌ مِنْ وُلْدى تُسَمّى فاطِمَةُ مَنْ زارَها وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ.

امام صادق علیه‌السلام فرمود:

خداوند حرمی دارد که «مکه» است، پیامبر خدا را هم حرمی است که «مدینه» است و امیرالمؤمنین هم حرمی دارد که «کوفه» است؛ و ما امامان حرمی داریم که «قم» است. به‌زودی بانویی از فرزندان من به نام «فاطمه» در آنجا مدفون خواهد شد که هر کس او را زیارت کند، بهشت برایش واجب می‌شود.

بحارالانوار، ج 99، ص 267.

قالَ الامامُ الْعَسْكَرى علیه‌السلام:

قَبْرى بِسُرَّ مَنْ رَأى اَمانٌ لاَِهْلِ الْجانِبَيْنِ.

امام حسن عسکری علیه‌السلام فرمود:

قبر من در سامرا، موجب امان برای اهل هر دو طرف (شیعه و سنّی) است.

بحارالانوار، ج 99، ص 59.

قالَ الرِّضا علیه‌السلام:

لا تَنْقَضى الأيّامُ وَ اللَّيالى حتّى تَصيرَ طُوسُ مُخْتَلَفَ شيعَتى وَ زُوّارى، اَلا فَمَنْ زارَنى فىغُرْبَتى بِطُوسَ كانَ مَعى فى دَرَجَتى يَوْمَ الْقيامَةِ مَغْفُورا لَهُ.

امام رضا علیه‌السلام به دعبل فرمود:

روزها و شب‌های چندانی نمی‌گذرد، مگر اینکه طوس، محل رفت‌وآمد شیعیان و زائران من می‌گردد. آگاه باش! پس هر کس مرا در غربتم در طوس زیارت کند، روز قیامت همراه من در رتبه من خواهد بود و آمرزیده خواهد گشت.

بحارالانوار، ج 99، ص 39.

قُلتُ لِلرِّضا علیه‌السلام :

ما لِمَنْ زارَ اَباكَ؟ قالَ عليه السلام : لَهُ الْجَنَّةُ فَزُرْهُ.

ابن سنان نقل می‌کند که به حضرت رضا علیه‌السلام عرض کردم:

پاداش کسی که پدرت (امام کاظم علیه‌السلام) را زیارت کند، چیست؟ فرمود: برای او بهشت است، پس او را زیارت کن.

سفینة البحار، ج 1، ص 565.

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

مَنْ زارَ الْحَسَنَ فى بَقيعِهِ ثَبَتَ قَدَمُهُ عَلَى الصِّراطِ يَوْمَ تَزِلُّ فيهِ الأَقْدامُ.

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله فرمود:

هر کس امام حسن علیه‌السلام را در بقیع او زیارت کند، در روزی که قدم‌ها می‌لغزد، گام او بر صراط، استوار خواهد بود.

بحارالانوار، ج 97، ص 141.

عَنِ الْعَسْكَرى علیه‌السلام:

عَلاماتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ: صَلاةُ الْخَمْسينَ وَزِيارَةُ الأَرْبَعينَ وَالتَّخَتُّمُ فِى الْيَمينِ وَ تَعْفيرُ الْجَبينِ وَ الْجَهْرُ بِبِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ.

امام حسن عسکری علیه‌السلام فرمود:

مؤمن پنج نشانه دارد: نماز پنجاه رکعت (مجموع واجبات و مستحبات)، زیارت اربعین، انگشتر در دست راست کردن، در سجده پیشانی بر خاک نهادن و بسم الله الرحمن الرحیم را (در نماز) بلند گفتن.

وسائل الشیعه، ج 10، ص 373.

داود الصّرفى قال:

قُلت لَهُ يعنى ابَاالحَسَن : اِنّى زُرْتُ اَباك وَ جَعَلْتُ ذلِكَ لَكَ. فَقالَ: لَكَ مِنَ اللّهِ اَجْرٌ و ثَوابٌ عَظيمٌ وَ مِنّا الْمَحْمِدَةُ.

داود صرفی می‌گوید:

به امام کاظم علیه‌السلام عرض کردم: من قبر پدرت را زیارت کردم و آن را برای شما (و به نیابت از شما) قرار دادم. حضرت فرمود: تو از سوی خداوند پاداش بزرگی داری و از ما نیز برای تو ستایش است.

بحارالانوار، ج 99، ص 256.

قالَ الصّادقُ علیه‌السلام:

اِذا بَعُدَتْ بِاَحَدِكُمُ الشُّقَّةُ وَ نَأَتْ بِهِ الدّارُ فَلْيَصْعَدْ اَعْلى مَنْزِلِهِ فَلْيُصَلِّ رَكْعَتَيْنِ وَلْيَؤُمَّ بِالسَّلامِ اِلى قُبُورِنا، فَاِنَّ ذلِكَ يَصِلُ اِلَيْنا.

امام صادق علیه‌السلام فرمود:

هرگاه (زیارت) بر یکی از شما سخت و طاقت‌فرسا بود و خانه‌اش هم دور بود، پس بر بام خانه‌اش بالا رود و دو رکعت نماز بخواند و با سلام دادن به قبر ما اشاره و قصد کند، یقیناً سلام او به ما می‌رسد.

من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 599.

قالَ الصّادقُ علیه‌السلام:

مَنْ زارَ الحُسَيْن عليه السلام فى يَوْمِ عاشُورا وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ.

حضرت صادق علیه‌السلام فرمود:

هرکس که روز عاشورا امام حسین علیه‌السلام را زیارت کند، بهشت برای او واجب می‌شود.

وسائل الشیعه، ج 10، ص 372.

قالَ الصّادقُ علیه‌السلام:

مَنْ كانَ مُعْسِرا فَلَمْ يَتَهَيَّأْ لَهُ حَجَّةُ الاِسْلامِ فَلْيَأْتِ قَبْرَ الْحُسينِ عليه السلام فَلْيُعَرِّفْ عِنْدَهُ.

امام صادق علیه‌السلام فرمود:

کسی که تنگدست باشد و حج واجب برایش فراهم نگردد، پس به زیارت قبر امام حسین علیه‌السلام برود و عرفه را آنجا باشد.

وسائل الشیعه، ج 10، ص 360.

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

مَنْ زارَهُ فَقَدْ زارَنى وَ مَنْ زارَنى فَكَأَنَّما زارَاللّهَ وَ حَقٌّ عَلَى اللّهِ اَنْ لا يُعَذِّبَهُ بِالنّارِ.

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله درباره شهادت حسین علیه‌السلام و زیارت قبر آن حضرت به ابن عبّاس فرمود:

هر کس او را زیارت کند، مرا زیارت کرده است و هر که مرا دیدار کند، گویی خدا را زیارت کرده است و بر خداوند است که او را به آتش دوزخ عذاب نکند.

وسائل الشیعه، ج 10، ص 352.

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

سَتُدْفَنُ بَضْعَةٌ مِنّى بِاَرْضِ خُراسانَ لا يَزُورُها مُؤمِنٌ اِلاّ اَوْجَبَ اللّهُ لَهُ الجَنَّةَ وَ حَرَّمَ جَسَدَهُ عَلَى النّارِ.

پیامبر خدا صلی‌الله علیه و آله فرمود:

به‌زودی پاره‌ای از تن من در سرزمین خراسان به خاک سپرده خواهد شد. هیچ مؤمنی نیست که او را زیارت کند مگر آنکه خداوند، بهشت را بر او واجب می‌کند و بدنش را بر آتش دوزخ حرام می‌سازد.

من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 585.

قالَ الباقِرُ علیه‌السلام:

مُرُوا شيعَتَنا بِزِيارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلىٍّ، عليهماالسلام فَاِنَّ اِتْيانَهُ مُفْتَرَضٌ عَلى كُلِّ مُؤمِنٍ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ عليه السلام بِالِأمامَةِ مِنَ اللّهِ.

امام محمد باقر علیه‌السلام فرمود:

شیعیان ما را دستور دهید که قبر حسین بن علی علیه‌السلام را زیارت کنند، چراکه رفتن به زیارت او، بر هرکس که به پیشوایی الهی آن حضرت معتقد است، واجب است.

بحار الأنوار، ج 98، ص 1، 3 و 4.

قالَ الصّادقُ علیه‌السلام:

... ما كانَ مِنْ هذا اَشَدَّ فَالثَّوابُ فيهِ عَلى قَدْرِ الْخَوْفِ، وَ مَنْ خافَ فى اِتْيانِهِ آمَنَ اللّهُ رَوْعَتَهُ يَوْمَ يَقُومُ النّاسُ لِرَبِّ الْعالَمينَ.

امام صادق علیه‌السلام به یکی از اصحابش به نام «محمد بن مسلم» که با ترس و دلهره به زیارت قبر اباعبدالله الحسین علیه‌السلام می‌رفت، فرمود:

هرچه این مسئله دشوارتر و پرمخاطره‌تر باشد، پاداش در آن زیارت نیز به‌اندازه آن هراس است و هر کس در راه رفتن به زیارت آن حضرت، بیمناک شود، خداوند در روز قیامت که همه مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان حضور می‌یابند، او را از ترس و بیم، ایمن می‌سازد.

وسائل الشیعه، ج 10، ص 357.

قالَ الصّادقُ علیه‌السلام:

اِذا اَرَدْتَ الْحُسَيْنَ فَزُرْهُ وَ اَنْتَ حَزينٌ مَكْرُوبٌ شُعْثا غُبْرا جائِعا عَطْشانا.

امام صادق علیه‌السلام فرمود:

هرگاه خواستی امام حسین علیه‌السلام را زیارت کنی، او را با حالتی اندوهگین و گرفته، پریشان و غبارآلود، گرسنه و تشنه زیارت کن.

وسائل الشیعه، ج 10، ص 414.

قالَ الصّادقُ علیه‌السلام:

مَنْ زارَ جَدّى عارِفا بِحَقِّهِ كَتَبَ اللّهُ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حِجَّةً مَقْبُولَةً و عُمْرَةً مَبْرُورَةً، وَاللّهِ يَابْنَ مارِدٍ ما تَطْعَمُ النّارُ قَدَما تَغَبَّرَتْ فىزيارَةِ اَميرِالْمؤمِنينَ ماشِيا كانَ اَوْ راكِبا، يَاابْنَ ماردٍ! اُكْتُبْ هذَاالْحَديثَ بِماءِالذَّهَبِ.

امام صادق علیه‌السلام در جواب «ابن مارد» که از آن حضرت درباره فضیلت زیارت جدّش امیرالمؤمنین علیه‌السلام سؤال کرد، فرمود:

هرکس جدّم را حق‌شناسانه و از روی معرفت به حق او زیارت کند، خداوند در برابر هر گام، برایش پاداش یک حج و عمره مقبول می‌نویسد. به خدا قسم ای پسر مارد! هرگز آتش، قدمی را که در راه زیارت امیرالمؤمنین (سواره یا پیاده) غبارآلود شود، نمی‌سوزاند. ای پسر مارد! این حدیث را با آب‌طلا بنویس!

وسائل الشیعه، ج 10، ص 294.

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

يا اَبَا الْحَسَنِ! اِنَّ اللّهَ تَعالى جَعَلَ قَبْرَكَ وَقَبْرَ وُلْدِكَ بِقاعا مِنْ بِقاعِ الْجَنَّةِ وَ عَرْصَةً مِنْ عَرَصاتِها وَ اِنَّ اللّهَ جَعَلَ قُلُوبَ نُجَباءَ مِنْ خَلْقِهِ وَ صَفْوَةً مِنْ عِبادِهِ تَحِنُّ اِلَيْكُمْ وَ تَحْتَمِلُ الْمَذَلَّةَ وَ الْأَذى فَيُعَمِّرُونَ قُبُورَكُمْ وَ يُكْثِرُونَ زيارَتَها.

پیامبر اسلام صلی‌الله علیه و آله خطاب به امیرالمؤمنین فرمود:

ای ابوالحسن! خدای متعال، قبر تو و فرزندانت را بقعه‌ای از بقعه‌های بهشت و آستانه‌ای از آستانه‌های آن قرار داده است و همانا خداوند، دل‌های بندگان نجیب و برگزیده خویش را شیفته شما قرار داده است که در راه زیارت شما خواری و اذیّت‌ها را به جان می‌خرند و قبرهای شما را آباد می‌کنند و بسیار به زیارت آن‌ها می‌آیند.

بحارالانوار، ج 97، ص 121.

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله لِلْحُسَيْنِ علیه‌السلام:

اَخْبَرَنى جِبْرِئيلُ اَنَّكُمْ قَتْلى وَ مَصارِعُكُمْ شَتّى. فَقالَ عليه السلام لَهُ صلي الله عليه و آله: يا اَبَهْ فَما لِمَنْ يَزُورُ قُبُورَنا عَلى تَشَتُّتِها؟ فَقالَ صلي الله عليه و آله: يا بُنَىَّ اُولئِكَ طَوائِفُ مِنْ اُمَّتى يَزُورُونَكُمْ يَلْتَمِسُونَ بِذلِكَ الْبَرَكَةَ وَ حَقيقٌ عَلَىَّ اَنْ آتِيَهُمْ يَوْمَ القيامَةِ فَاُخَلِّصَهُمْ مِنْ اَهْوالِ السّاعَةِ …

به روایت علی علیه‌السلام:

روزی پیامبر با صدای بلند گریست. امام حسین علیه‌السلام عرض کرد: پدر جان چرا گریه کردی؟ پیامبر خدا صلی‌الله علیه و آله فرمود: جبرئیل به من خبر داد که شما کشته می‌شوید و قبرهای شما پراکنده است. امام حسین علیه‌السلام پرسید: پدرجان! کسی که قبرهای ما را با این پراکندگی زیارت کند، چه پاداشی دارد؟ فرمود: پسرم! آنان گروه‌هایی از امّت من هستند که شما را زیارت می‌کنند و با آن زیارت، خواستار برکت‌اند. بر من سزاوار است که روز قیامت سراغ آنان بروم و از ترس‌های روز قیامت نجاتشان بدهم.

وسائل الشیعه، ج 10، ص 259.

قالَ الرّضا علیه‌السلام:

اِنَّ لِكُلِّ اِمامٍ عَهْدا فىعُنُقِ اَوْليائِهِ وَ شيعَتِهِ و اِنَّ مِنْ تَمامِ الْوَفاء بِالْعَهْدِ زِيارَةُ قُبُورِهِم.

حضرت امام رضا علیه‌السلام فرمود:

برای هر امامی، عهد و پیمانی بر گردن دوستان و پیروان اوست و از نشانه‌های وفای کامل به این عهد و پیمان، زیارت قبر امامان است.

من لایحضره الفقیه، ج 2، ص 577.

قالَ الصّادقُ علیه‌السلام:

مَنْ زارَ واحِدا مِنّا كانَ كَمَنْ زارَ الْحُسَيْنَ عليه السلام.

امام جعفر صادق علیه‌السلام فرمود:

هرکس یکی از ما (امامان) را زیارت کند، همچون کسی است که سیدالشهدا علیه‌السلام را زیارت کرده است.

بحارالانوار، ج 97، ص 118.

عَنِ الصّادقِ علیه‌السلام فى قَولِهِ تَعالى:

«خُذُوا زينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ» قالَ: اَلْغُسْلُ عِنْدَ لِقاءِ كُلِّ اِمامٍ.

امام صادق علیه‌السلام درباره آیه «خذوا زینتکم عندَ کُلّ مسجدٍ» (هنگام عبادت در هر مسجد، زینت خود را همراه داشته باشید) فرمود:

مقصود، غسل هنگام زیارت و دیدار هر امام است.

بحارالانوار، ج 97، ص 132.

قالَ الصّادقُ علیه‌السلام:

مَنْ زارَنا فى مَماتِنا فَكَأَ نَّما زارَنا فى حَياتِنا.

حضرت امام صادق علیه‌السلام فرمود:

هر کس ما را پس از وفاتمان زیارت کند، گویا ما را در حال حیات، زیارت کرده است.

بحارالانوار، ج 97، ص 124.

قالَ الصّادق علیه‌السلام:

عاشَتْ فاطِمَةُ بَعْدَ رَسُولِ اللّه صلي الله عليه و آله خَمْسَةً وَسَبْعينَ يَوْما لَمْ تُرَ كاشِرَةً وَلاضاحِكَةً، تَأتى قُبُورَالشُّهَداءِ فى كُلِّ جُمْعَةٍ مَرَّتَيْنِ: اَلأثْنَيْنِ وَالْخَميسَ.

امام صادق علیه‌السلام فرمود:

حضرت زهرا علیهاالسلام پس از رسول خدا صلی‌الله علیه و آله هفتادوپنج روز زیست. در این مدّت هرگز شاد و خندان دیده نشد. در هفته دو روز (روزهای دوشنبه و پنج‌شنبه) سر قبر شهدا می‌رفت.

وسائل الشیعه، ج 10، ص 279.

قالَ الصّادق علیه‌السلام:

اِذا حَجَّ اَحَدُكُمْ فَلْيَخْتِمْ بِزِيارَتِنا، لِأَنَّ ذلِكَ مِنْ تَمامِ الحَجِّ.

امام صادق علیه‌السلام فرمود:

هرگاه یکی از شما به زیارت حج رفت، آن را با زیارت ما به‌پایان برساند، چراکه این (دیدار ما) از نشانه‌های تمامیت و کمال حجّ است.

وسائل الشیعه، ج 10، ص 254.

قالَ الصّادق علیه‌السلام:

اِذا حَجَّ اَحَدُكُمْ فَلْيَخْتِمْ بِزِيارَتِنا، لِأَنَّ ذلِكَ مِنْ تَمامِ الحَجِّ.

امام صادق علیه‌السلام فرمود:

هرگاه یکی از شما به زیارت حج رفت، آن را با زیارت ما به‌پایان برساند، چراکه این (دیدار ما) از نشانه‌های تمامیت و کمال حجّ است.

وسائل الشیعه، ج 10، ص 254.

قالَ الباقِرُ علیه‌السلام:

اِنَّما اُمِرَ النّاسُ اَنْ يَأْتُوا هذِهِ الأحْجارَ فَيَطُوفُوا بِها ثُمَّ يَأتُونا فَيُخْبِرُونا بِوِلايَتِهِمْ وَيَعْرِضُوا عَلَيْنا نَصْرَهُمْ.

امام محمدباقر علیه‌السلام فرمود:

همانا مردم فرمان یافته‌اند که سراغ این سنگ‌ها (ی کعبه) آمده، آن‌ها را طواف کنند، سپس نزد ما آیند و ولایت و همبستگی خویش را به ما خبر دهند و یاری خویش را بر ما عرضه کنند.

وسائل الشیعه، ج 10، ص 252.

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

مَنْ زارَنى اَوْ زارَ اَحَدا مِنْ ذُرِّيَّتى، زُرْتُهُ يَوْمَ الْقيامَةِ فَاَنْقَذْتُهُ مِنْ اَهْوالِها.

رسول خدا صلی‌الله علیه و آله فرمود:

هر کس مرا زیارت کند، یا یکی از فرزندانم را زیارت کند، من هم روز قیامت به زیارت او می‌روم و او را از هول و هراس‌های قیامت می‌رهانم.

بحارالانوار، ج 97، ص 123.

قالَ رَسُول اللّه صلي الله عليه و آله:

مَنْ سَلَّمَ عَلَىَّ مِنْ عِنْدِ قَبْرى سَمِعْتُهُ وَ مَنْ سَلَّمَ عَلَىَّ مِنْ بَعيدٍ بُلِّغْتُهُ.

حضرت رسول صلی‌الله علیه و آله فرمود:

هر کس از کنار قبرم بر من سلام دهد، آن را می‌شنوم و هرکس از دور بر من سلام دهد، آن را به من می‌رسانند.

بحارالانوار، ج 97، ص 183.

قالَ رَسُولُ اللّه صلي الله عليه و آله:

مَنْ اَتانى زائِرا كُنْتُ شَفيعَهُ يَوْمَ الْقيامَةِ.

پیامبر اسلام صلی‌الله علیه و آله فرمود:

هرکس به زیارت من آید، در روز قیامت شفیع او خواهم بود.

وسائل الشیعه، ج 10، ص 261.

قالَ الصّادقُ علیه‌السلام:

زيارَةُ قَبْرِ رَسُولِ اللّهِ وَ زيارَةُ قُبُورِالشُّهَداءِ وَ زيارَةُ قَبْرِالْحُسَيْنِ تَعْدِلُ حِجَّةً مَبْرُورَةً مَعَ رَسُولِ اللّهِ.

امام صادق علیه‌السلام فرمود:

زیارت قبر پیامبر خدا صلی‌الله علیه و آله و زیارت قبر شهیدان و زیارت قبر امام حسین علیه‌السلام برابر است با یک حجّ مقبول همراه رسول خدا صلی‌الله علیه و آله.

وسائل الشیعه، ج 10، ص 278.