زنا در پیران
زنا در پیران:
4982 وَ صَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ ص الْمِنْبَرَ فَقَالَ ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ لَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَ لَا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ شَيْخٌ زَانٍ وَ مَلِكٌ جَبَّارٌ وَ مُقِلٌّ مُخْتَالٌ.
ابو حمزه گويد: امام باقر عليه السّلام روايت ميكرد كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود:
خداوند روز قيامت به سه نفر توجه ندارد، و آنها را پاك نميسازد و گرفتار عذاب ميكند، پيرمرد زنا كار، پادشاه ستمگر و فقير متكبر.
4983 وَ فِي رِوَايَةِ ابْنِ مُسْكَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ لَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَ لَا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ الشَّيْخُ الزَّانِي وَ الدَّيُّوثُ وَ الْمَرْأَةُ تُوطِئُ فِرَاشَ زَوْجِهَا.( من لا يحضره الفقيه، ج4، ص: 21)
در روايت ابن مسكان از محمّد بن مسلم آمده است كه امام صادق علي السّلام فرمود: سه گروه را خداوند مورد لطف قرار ندهد و با ايشان در قيامت سخن نگويد، و بايشان نظر رحمت نيفكند، و آنان را پاكيزه از گناه نسازد و براى ايشان عذاب و كيفرى سخت در كمين باشد، پير زناكار، و آنكه نسبت به همسر خود غيرت نورزد، و آن بانوئى كه مرد اجنبى را در بستر شوهر خويش نزد خود بخواباند. (كنايه از زنا است).
زنای زن شوهردار:
وَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ بِلَالٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع أَ لَا أُخْبِرُكُمْ بِأَكْبَرِ الزِّنَا قَالُوا بَلَى قَالَ هِيَ امْرَأَةٌ تُوطِئُ فِرَاشَ زَوْجِهَا فَتَأْتِي بِوَلَدٍ مِنْ غَيْرِهِ فَتُلْزِمُهُ زَوْجَهَا فَتِلْكَ الَّتِي لَا يُكَلِّمُهَا اللَّهُ وَ لَا يَنْظُرُ إِلَيْهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ- وَ لَا يُزَكِّيهَا وَ لَهَا عَذَابٌ أَلِيم.(وسائل الشيعة، ج20، ص: 315)
امام صادق عليه السّلام فرمود:
امير مؤمنان عليه السّلام بياران فرمودند: آيا شما را خبر ندهم به بزرگترين زناها؟ عرض كردند: بفرمائيد، حضرت فرمود: زناى آن زني است كه مرد ديگرى را به بستر شوهرش آورده و از وى داراى فرزند گشته و آن فرزند را به شوهر واقعى خود بسته، اين زن همانست كه خداوند در قيامت با او سخن نگويد و به او نظر رحمت نيفكند، و او را نيامرزد، از گناه پاك نسازد، و براى او عذاب و كيفرى بسيار دردناك در پى خواهد بود.
3 عَلِيٌّ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّوْفَلِيِّ عَنِ السَّكُونِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ اشْتَدَّ غَضَبُ اللَّهِ عَلَى امْرَأَةٍ أَدْخَلَتْ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهَا مِنْ غَيْرِهِمْ فَأَكَلَ خَيْرَاتِهِمْ وَ نَظَرَ إِلَى عَوْرَاتِهِمْ.(الكافي، ج5، ص: 543)
امام صادق عليه السّلام فرمود:
غضب خدا خیلی شدید است بر زنی که بچّه ای که از زنا بوده را داخل زندگی شوهرش کند ( و به او هم نگوید بلکه شوهر گمان می کند که او بچه خودش است) و او از مال انها می خورد و به ناموس انها می نگرد بدون اینکه به آنها محرم باشد.
25712 وَ عَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ يُونُسَ عَنْ سَمَاعَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ الْحُرُّ وَ الْحُرَّةُ إِذَا زَنَيَا جُلِدَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِائَةَ جَلْدَةٍ فَأَمَّا الْمُحْصَنُ وَ الْمُحْصَنَةُ فَعَلَيْهِمَا الرَّجْم .(وسائل الشيعة، ج20، ص: 316)
سماعه از امام صادق (ع) نقل كرده كه فرمود: هر گاه مرد و زن مجرّد زنا كنند، به هر كدام يك صد تازيانه مىزنند. امّا مرد و زن همسردار بايد سنگسار شوند.
مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فِي عِقَابِ الْأَعْمَالِ بِسَنَدٍ تَقَدَّمَ فِي عِيَادَةِ الْمَرِيضِ عَنِ النَّبِيِّ ص قَالَ مَنْ فَجَرَ بِامْرَأَةٍ وَ لَهَا بَعْلٌ انْفَجَرَ مِنْ فَرْجِهِمَا مِنْ صَدِيدِ جَهَنَّمَ وَادٍ مَسِيرَةَ خَمْسِمِائَةِ عَامٍ يَتَأَذَّى أَهْلُ النَّارِ مِنْ نَتْنِ رِيحِهِمَا وَ كَانَا مِنْ أَشَدِّ النَّاسِ عَذَابا.( وسائل الشيعة، ج20، ص: 316)
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: و هر كس هرزگى كند با زن شوهر دارى، در روز قیامت روان شود از آلت هر دو يك رودخانه صديد (چرك و خون) به مسافت پانصد سال و دوزخيان از بوى گند آن دو آزار می کشند و و عذابش در روز قیامت از سخت ترین عذاب ها باشد.
و اشتدّ غضب اللَّه على امرأة ذات بعل ملأت عينها من غير زوجها او ذى محرم منها و انّها ان فعلت ذلك احبط اللَّه كلّ عمل عملته فان اوطأ فراشها غيره كان حقّا على اللَّه ان يحرقها بالنّار بعد ان يعذّبها في قبرها. (الحديت-روايات تربيتى 2/ 113)
رسول اكرم (ص) فرمود:
غضب شديد و طاقتفرساى خداوند دامنگير زن شوهرداريست كه چشمهاى ناپاكش را از نگاه هاى آلوده و شهوت بار به مردان اجنبى پر کرده است. اگر زنى به چنين انحرافى دچار شود خداوند تمام اعمال خير و پسنديدهاش را حبط خواهد داد و اگر از نگاه تجاوز كند و با داشتن شوهر زنا بدهد بر خدا است كه چنين زن بىپروا و خيانتكارى را به آتش قهر خويش بسوزاند پس از آنكه در قبر عذابش كرده باشد.
مضرّات زنا :
25699 وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنِ الرِّضَا ع فِيمَا كَتَبَ إِلَيْهِ مِنْ جَوَابِ مَسَائِلِهِ وَ حَرَّمَ اللَّهُ الزِّنَا لِمَا فِيهِ مِنَ الْفَسَادِ مِنْ قَتْلِ النَّفْسِ وَ ذَهَابِ الْأَنْسَابِ وَ تَرْكِ التَّرْبِيَةِ لِلْأَطْفَالِ وَ فَسَادِ الْمَوَارِيثِ وَ مَا أَشْبَهَ ذَلِكَ مِنْ وُجُوهِ الْفَسَاد.(وسائل الشيعة، ج20، ص: 311)
حضرت ابا الحسن على بن موسى الرّضا عليه السّلام در مكتوبى به او در جواب مسائلش فرمودند: زنا حرام شده زيرا در آن فساد مىباشد و آن عبارت است از:
كشتن نفوس، از بين رفتن انساب، ترك تربيت اطفال، تباه شدن ميراث و امورى شبيه به اينها كه جملگى از وجوه فساد محسوب مىشوند.