آثار بد زنا
آثار بد زنا :
فقر ، رفتن ابرو، خلود ، کمی عمر، سوء حساب :
4978 وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص الزِّنَا يُورِثُ الْفَقْرَ وَ يَدَعُ الدِّيَارَ بَلَاقِع.( من لا يحضره الفقيه، ج4، ص: 20)
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود: «زنا فقر بهبار مىآورد و سرزمين را بىآب و علف مىگرداند.»
25690 وَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَى عَنْ حَرِيزِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ الْفُضَيْلِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ النَّبِيُّ ص فِي الزِّنَا خَمْسُ خِصَالٍ يَذْهَبُ بِمَاءِ الْوَجْهِ وَ يُورِثُ الْفَقْرَ وَ يَنْقُصُ الْعُمُرَ وَ يُسْخِطُ الرَّحْمَنَ وَ يُخَلِّدُ فِي النَّارِ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ النَّار.( وسائل الشيعة، ج20، ص: 309)
پيغمبر- صلّى اللَّه عليه و آله- فرمود: به درستى كه براى اهل آتش ناله و فريادى هست از بوى گند آلت های زناكاران، پس حذر كنيد و دورى نماييد از زنا. پس به درستى كه در آن شش خصلت است كه عقوبت اين گناه است سه چيز در دنيا و سه چيز در آخرت. امّا آنچه در دنيا است .
اول اينكه: نور صورت را مىبرد.
دوم اينكه: سبب فقر مىشود.
سوم آنكه: عمر زانى كوتاه مىشود.
و امّا آنچه در آخرت است اوّل اينكه: سبب غضب حق تعالى مىگردد.
دوّم اينكه: سبب سختى محاسبه قيامت مىگردد.
سوّم اينكه: عذاب سخت براى آن هست. به درستى كه روز قيامت زانيان مىآيند در حالى كه آتش از آلت های آنها شعله مىكشد. و به بوى بد و گند آلتهايشان شناخته مىشوند.
25692 وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْأَشْعَرِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَيْمُونٍ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ لِلزَّانِي سِتُّ خِصَالٍ ثَلَاثٌ فِي الدُّنْيَا وَ ثَلَاثٌ فِي الْآخِرَةِ أَمَّا الَّتِي فِي الدُّنْيَا فَيَذْهَبُ بِنُورِ الْوَجْهِ وَ يُورِثُ الْفَقْرَ وَ يُعَجِّلُ الْفَنَاءَ وَ أَمَّا الَّتِي فِي الْآخِرَةِ فَسَخَطُ الرَّبِّ وَ سُوءُ الْحِسَابِ وَ الْخُلُودُ فِي النَّار.( الخصال، ج1، ص: 321)
از امام صادق (ع) از پدرش نقل شده كه فرمود: زنا كار داراى شش خصلت است: سه خصلت در دنيا و سه خصلت در آخرت. امّا خصلتهائى كه دردنيا دارد:
نور چهرهاش را از بين مىبرد
و باعث فقر مىگردد
و مرگ را تسريع مىكند،
و امّا خصلتهاى آخرت،
خشم پروردگار
و بدى حساب
و جاودانگى در آتش است.
مرگ ناگهانی:
25685 مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ وَجَدْنَا فِي كِتَابِ عَلِيٍّ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِذَا كَثُرَ الزِّنَا مِنْ بَعْدِي كَثُرَ مَوْتُ الْفَجْأَةِ.( وسائل الشيعة، ج20، ص: 307)
از امام باقر (ع) نقل شده كه فرمود: در كتاب على (ع) يافتيم كه رسول خدا (ص) فرموده است: هر گاه بعد از من زنا فراوان شود مرگ ناگهانى نيز فراوان مىشود.
برکت را می برد:
عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ سُوَيْدٍ ..... وَ إِيَّاكَ وَ الزِّنَا فَإِنَّهُ يَمْحَقُ الْبَرَكَةَ وَ يُهْلِكُ الدِّينَ.( وسائل الشيعة، ج20، ص: 308)
....:از زنا دوری کنید چرا که زنا برکت را می برد و دین را نابود می کند.
عَنْهُ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ وَ عُثْمَانَ بْنِ عِيسَى عَنْ عَلِيِّ بْنِ سَالِمٍ قَالَ قَالَ أَبُو إِبْرَاهِيمَ ع اتَّقِ الزِّنَا فَإِنَّهُ يَمْحَقُ الرِّزْقَ وَ يُبْطِلُ الدِّين.( وسائل الشيعة، ج20، ص: 309)
امام کاظم علیه السلام می فرماید: از زنا دوری کنید چرا که زنا روزی را از بین می برد و دین را باطل می کند.
با محارم شما هم زنا می شود:
4981 وَ رَوَى عَمْرُو بْنُ أَبِي الْمِقْدَامِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ كَانَ فِيمَا أَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَى مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ ع يَا مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ مَنْ زَنَى زُنِيَ بِهِ وَ لَوْ فِي الْعَقِبِ مِنْ بَعْدِهِ يَا مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ عِفَّ تَعِفَّ أَهْلُكَ يَا مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ إِنْ أَرَدْتَ أَنْ يَكْثُرَ خَيْرُ أَهْلِ بَيْتِكَ فَإِيَّاكَ وَ الزِّنَا يَا مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ كَمَا تَدِينُ تُدَان.( من لا يحضره الفقيه، ج4، ص: 21)
امام باقر (عليه السّلام) فرمود: در آن مطالبى كه خداوند متعال به موسى وحى فرستاد، يكى اين بود كه اى موسى هر كس زنا كند با وى همان كار را ديگران انجام دهند هر چند در فرزندان نسل او باشد، اى موسى عفّت پيشه خود كن تا ديگران نیز در مورد محارمت عفّت پیشه کنند، اى موسى هر طور عمل كنى همان طور جزا بينى.
4985 وَ قَالَ الصَّادِقُ ع بَرُّوا آبَاءَكُمْ يَبَرَّكُمْ أَبْنَاؤُكُمْ وَ عِفُّوا عَنْ نِسَاءِ النَّاسِ تَعِفَّ نِسَاؤُكُم.( من لا يحضره الفقيه، ج4، ص: 21)
امام صادق علیه السلام فرمودند: به پدران نيكى كنيد تا پسرانتان به شما نيكى كنند، به زنان مردم خيانت نكنيد تا زنانتان پاكدامن باشند.
4986 وَ فِي رِوَايَةِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي الْبِلَادِ قَالَ كَانَتِ امْرَأَةٌ عَلَى عَهْدِ دَاوُدَع يَأْتِيهَا رَجُلٌ يَسْتَكْرِهُهَا عَلَى نَفْسِهَا فَأَلْقَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِي قَلْبِهَا فَقَالَتْ لَهُ إِنَّكَ لَا تَأْتِينِي مَرَّةً إِلَّا وَ عِنْدَ أَهْلِكَ مَنْ يَأْتِيهِمْ قَالَ فَذَهَبَ إِلَى أَهْلِهِ فَوَجَدَ عِنْدَ أَهْلِهِ رَجُلًا فَأَتَى بِهِ دَاوُدَ ع فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أُتِيَ إِلَيَّ مَا لَمْ يُؤْتَ إِلَى أَحَدٍ قَالَ وَ مَا ذَاكَ قَالَ وَجَدْتُ هَذَا الرَّجُلَ عِنْدَ أَهْلِي فَأَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَى دَاوُدَ ع قُلْ لَهُ كَمَا تَدِينُ تُدَان0(من لا يحضره الفقيه، ج4، ص: 22)
در زمان داود پيغمبر عليه السّلام زنى بود كه مردى پيوسته متعرّض او مىشد و از او كام ميخواست و زن امتناع مىورزيد و او به زور او را مجبور مىكرد، تا اينكه خداوند بر دل او انداخت، و به آن مرد گفت: هر گاه تو پیش من می آیی مردی هم نزد همسر تو می رود و با او زنا می کند. مرد بسوى خانه خود رفت و مردى را در كنار همسر خود ديد، او را نزد داود عليه السّلام آورد و شكايت كرده گفت : اى پيامبر خدا بلائى بسرم آمده كه بر سر احدى نيامده است، پرسيد آن چيست؟ مرد گفت: اين شخص را در كنار همسرم در خانهام يافتم، پس خداوند متعال بداود عليه السّلام وحى فرستاد كه باو بگو همان كه تو خود در باره ديگران كردى بسرت آمد.
أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَرْقِيُّ فِي الْمَحَاسِنِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ شَرِيفِ بْنِ سَابِقٍ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ أَبِي قُرَّةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع إِنَّ اللَّهِ أَوْحَى إِلَى مُوسَى ع لَا تَزْنُوا فَتَزْنِيَ نِسَاؤُكُمْ وَ مَنْ وَطِئَ فِرَاشَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ وُطِئَ فِرَاشُهُ كَمَا تَدِينُ تُدَان.(وسائل الشيعة، ج20، ص: 313)
امام صادق (ع) فرموده است: چون خداوند جهان را بر پا داشت، به موسى (ع) چنين وحى فرمود: كه من در اثر كارهاى پدران، پسران را پاداش مىدهم، اگر نيك باشد، پاداش نيك و اگر بد باشد جزاى بد. زنا مكنيد كه در نتيجه، با زنان شما زنا شود و هر كس پاى در بستر مسلمانى نهد، پاى در بسترش نهاده مىشود. هر گونه كه رفتار كنى، همان گونه با تو رفتار مىشود.
تذکّر: منظور از پاداش در قسمت اوّل روایت پاداش اخروی نیست بلکه منظور این است که هر طور با کسی کنید همانطور هم با شما می کنند.
روح ایمان از شما می رود:
4987 وَ رَوَى الْعَلَاءُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع إِذَا زَنَى الزَّانِي خَرَجَ مِنْهُ رُوحُ الْإِيمَانِ فَإِنِ اسْتَغْفَرَ عَادَ إِلَيْهِ قَالَ وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لَا يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَ هُوَ مُؤْمِنٌ وَ لَا يَشْرَبُ الشَّارِبُ حِينَ يَشْرَبُ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ وَ لَا يَسْرِقُ السَّارِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع وَ كَانَ أَبِي ع يَقُولُ إِذَا زَنَى الزَّانِي فَارَقَهُ رُوحُ الْإِيمَانِ قُلْتُ فَهَلْ يَبْقَى فِيهِ مِنَ الْإِيمَانِ شَيْءٌ مَا أَوْ قَدِ انْخَلَعَ مِنْهُ أَجْمَعُ قَالَ لَا بَلْ فِيهِ فَإِذَا قَامَ عَادَ إِلَيْهِ رُوحُ الْإِيمَان0(من لا يحضره الفقيه، ج4، ص: 22)
محمّد بن مسلم گويد: امام محمّد باقر عليه السّلام فرمود: هنگامى كه زانى مشغول زناكارى است حقيقت و روح ايمان از دل او بيرون شده است، پس اگر آمرزش طلبد، آن روح باز باو برمی گردد، و رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود: زناكار در حين زنا ايمان نخواهد داشت و مؤمن نيست، و شراب خوار در حين شرب خواری مؤمن نيست، و سارق (دزد) هنگام سرقت مؤمن نخواهد بود.
و امام باقر عليهم السلام فرمود :پدرم عليه السّلام مىفرمود: هر گاه زناكار مشغول عمل شود روح ايمان از او مفارقت كند، گويد: پرسيدم: آيا از ايمان اندكى در قلب او ميماند يا اينكه جملگى از او كناره مىجويد؟ فرمود: نه بلكه علاقهاش باقى است چون برخيزد- يا توبه كند- باز خواهد گشت.
25703 وَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنِ ابْنِ بُكَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍع فِي قَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ ص إِذَا زَنَى الرَّجُلُ فَارَقَهُ رُوحُ الْإِيمَانِ قَالَ قَوْلُهُ تَعَالَى وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ ذَاكَ الَّذِي يُفَارِقُه.(وسائل الشيعة ، ج20، ص: 313)
ابن بكير گويد: پرسيدم از امام باقر عليه السلام در باره اين سخن رسول خدا (ص) كه: زمانى كه مرد زنا كند روح ايمان از او جدا مىشود. حضرت فرمود: منظور اين سخن خدا است كه: «و كمك كرد او را به روحى از او (از خودش)». (مجادله/ 22) اين همان روحى است كه از انسان (به هنگام گناه) جدا مىشود
درهای آسمان بسته می شود:
وَ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ أَوْحَى اللَّهُ إِلَى مُوسَى ع لَا تَزْنِي- فَأَحْجُبَ عَنْكَ نُورَ وَجْهِي وَ تُغْلَقَ أَبْوَابُ السَّمَاوَاتِ دُونَ دُعَائِك.(وسائل الشيعة ، ج20، ص: 313)
احمد بن محمد بن خالد گفت: در روايت ابو حمزه ثمالى از ابو جعفر عليه السلام نقل شده كه حضرت فرمود: خداوند به حضرت موسى وحى فرمود: زنا مكن تا ز تابش نور من محروم بمانى و درهاى آسمانى بروى دعاى تو بسته شود.
حد:
عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ يُونُسَ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا إِبْرَاهِيمَ ع عَنِ الزَّانِي كَيْفَ يُجْلَدُ قَالَ أَشَدَّ الْجَلْدِ قُلْتُ مِنْ فَوْقِ ثِيَابِهِ قَالَ بَلْ تُخْلَعُ ثِيَابُه.(وسائل الشيعة، ج20، ص: 310)
اسحاق بن عمّار می گوید: امام کاظم علیه السلام از من سوال کرد :زانی را چگونه شلّاق می زنند؟ گفتم : از روی لباس . حضرت فرمود: بلکه لباسش را در می آورند.