زنا: بدی زنا
زنا:
بدی زنا :
4977 قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لَنْ يَعْمَلَ ابْنُ آدَمَ عَمَلًا أَعْظَمَ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ رَجُلٍ قَتَلَ نَبِيّاً أَوْ هَدَمَ الْكَعْبَةَ الَّتِي جَعَلَهَا اللَّهُ قِبْلَةً لِعِبَادِهِ أَوْ أَفْرَغَ مَاءَهُ فِي امْرَأَةٍ حَرَاما.( من لا يحضره الفقيه، ج4، ص: 20)
رسول خدا (ص) فرمود: انسان هرگز گناهی بزرگتر ازاین انجام نداده كه پيغمبرى يا امامى را بكشد يا كعبهاى را كه خداىاش عز و جل قبله بندگان خود قرار داده ويران سازد و يا نطفه خود را از راه حرام در زنى بريزد.
مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْعُثْمَانَ بْنِ عِيسَى عَنْ عَلِيِّ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَذَاباً يَوْمَ الْقِيَامَةِ- رَجُلًا أَقَرَّ نُطْفَتَهُ فِي رَحِمٍ يَحْرُمُ عَلَيْه.(وسائل الشيعة، ج20، ص: 318)
شدیدترین عذاب در قيامت براى مرديست كه نطفه خود را در رحم حرامى قرار دهد.
قَالَ ع مَا عَجَّتِ الْأَرْضُ إِلَى رَبِّهَا عَزَّ وَ جَلَّ كَعَجِيجِهَا مِنْ ثَلَاثٍ مِنْ دَمٍ حَرَامٍ يُسْفَكُ عَلَيْهَا أَوِ اغْتِسَالٍ مِنْ زِنًى أَوِ النَّوْمِ عَلَيْهَا قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْس.( من لا يحضره الفقيه، ج4، ص: 20)
و رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود: زمين هیچ ناله و فریادی نكند بسوى خداوند متعال مانند ناله و شيونى كه از سه چيز كند: اول خون ناحقّى كه بر روى آن ريخته شود،دوم آب غسلى كه از جنابت حرام بر روى آن ريزد، سوم کسی که در بین الطلوعین بر پشت زمین خوابیده باشد.
فِي رِوَايَةِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ ع قَالَ قَالَ يَعْقُوبُ لِابْنِهِ يُوسُفَ ع يَا بُنَيَّ لَا تَزْنِ فَإِنَّ الطَّيْرَ لَوْ زَنَى لَتَنَاثَرَ رِيشُه.( من لا يحضره الفقيه، ج4، ص: 20)
جعفر بن محمّد از پدرش امام باقر عليهما السّلام آمده است كه فرمود: يعقوب پيغمبر به فرزندش يوسف عليهما السّلام فرمود: اى پسر جانم! زنا مكن كه اگر پرندهاى زنا كند بال و پرش خواهد ريخت.
زَيْدٍ عَنِ الصَّادِقِ عَنْ آبَائِهِ عَنِ النَّبِيِّ ص فِي حَدِيثِ الْمَنَاهِي قَالَ أَلَا وَ مَنْ زَنَى بِامْرَأَةٍ مُسْلِمَةٍ أَوْ يَهُودِيَّةٍ أَوْ نَصْرَانِيَّةٍ أَوْ مَجُوسِيَّةٍ حُرَّةٍ أَوْ أَمَةٍ ثُمَّ لَمْ يَتُبْ مِنْهُ وَ مَاتَ مُصِرّاً عَلَيْهِ فَتَحَ اللَّهُ تَعَالَى لَهُ فِي قَبْرِهِ ثَلَاثَمِائَةِ بَابٍ يَخْرُجُ مِنْهَا حَيَّاتٌ وَ عَقَارِبُ وَ ثُعْبَانٌ مِنَ النَّارِ فَهُوَ يَحْتَرِقُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ- فَإِذَا بُعِثَ مِنْ قَبْرِهِ تَأَذَّى النَّاسُ مِنْ نَتْنِ رِيحِهِ فَيُعْرَفُ بِذَلِكَ وَ بِمَا كَانَ يَعْمَلُ فِي دَارِ الدُّنْيَا حَتَّى يُؤْمَرَ بِهِ إِلَى النَّارِ أَلَا وَ إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ الْحَرَامَ وَ حَدَّ الْحُدُودَ فَمَا أَحَدٌ أَغْيَرَ مِنَ اللَّهِ وَ مِنْ غَيْرَتِهِ حَرَّمَ الْفَوَاحِش .( وسائل الشيعة، ج20، ص: 322)
رسول اکرم فرمودند: بدانيد هر كه با زنى مسلمان يا يهودى يا نصرانى و يا مجوسى زنا كند و توبه ننمايد، و در حالى كه به زنا مايل و مصرّ است بميرد خداوند سيصد در به قبرش بگشايد كه از هر كدام مارها و عقربهاى آتش بر او هجوم برند و عذابش كنند تا قيامت، و چون در قيامت از قبرش بيرون آيد مردم از بوى گند بدنش به سختی و رنجی آيند كه همه او را بشناسند تا اینکه فرمان رسد كه بدوزخش برند.
بدانيد كه خداوند حرامها و حدودى معيّن كرده و هيچ كس از خدا غيورتر نيست و بواسطه غيرتش فواحش را حرام فرموده.
َ رَوَاهُ فِي عِقَابِ الْأَعْمَالِ بِإِسْنَادٍ تَقَدَّمَ فِي عِيَادَةِ الْمَرِيضِ نَحْوَهُ وَ زَادَ وَ مَنْ نَكَحَ امْرَأَةً حَرَاماً فِي دُبُرِهَا أَوْ رَجُلًا أَوْ غُلَاماً حَشَرَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ- أَنْتَنَ مِنَ الْجِيفَةِ يَتَأَذَّى بِهِ النَّاسُ حَتَّى يَدْخُلَ جَهَنَّمَ وَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفاً وَ لَا عَدْلًا وَ أَحْبَطَ اللَّهُ عَمَلَهُ وَ يَدَعُهُ فِي تَابُوتٍ مَشْدُودٍ بِمَسَامِيرَ مِنْ حَدِيدٍ وَ يُضْرَبُ عَلَيْهِ فِي التَّابُوتِ بِصَفَائِحَ حَتَّى يَتَشَبَّكَ فِي تِلْكَ الْمَسَامِيرِ فَلَوْ وُضِعَ عِرْقٌ مِنْ عُرُوقِهِ عَلَى أَرْبَعَمِائَةِ أُمَّةٍ لَمَاتُوا جَمِيعاً وَ هُوَ مِنْ أَشَدِّ أَهْلِ النَّارِ عَذَابا.(وسائل الشيعة، ج20، ص: 322)
و هر كس با زنى كه بر او حرام است از پشت يا با مردى يا با پسرى نزديكى كند خداوند سبحان در روز قيامت او را با بوئى كه از بوى مردار گنديدهتر است محشور فرمايد به صورتی كه همه مردم از بوى بد او در رنج باشند تا اينكه به دوزخ رود، و پروردگار از او هيچ توبه و فديهاى قبول نكند و همه اعمال خير او را تباه سازد و او را در تابوتى كه با ميخهاى آهنين آن را بهم كوبيدهاند جاى دهد و چندان در آن تابوت تيغها و شمشيرها بر او بكوبند كه يكباره پيكرش با آن ميخهاى آهنين در آميزد و درهم فرو رود، و چنان عذابش سخت باشد كه چنانچه شكنجه يكى از اعصاب او را بر چهار صد امّت نهند همه در جا جان سپرند، و عذابش از همه اهل دوزخ شديدتر باشد.
25727 مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فِي عِقَابِ الْأَعْمَالِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَتِّيلٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ يَحْيَى بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ حَفْصٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ عَلِيٍّ قَالَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ أَهَبَّ اللَّهُ رِيحاً مُنْتِنَةً يَتَأَذَّى بِهَا أَهْلُ الْجَمْعِ حَتَّى إِذَا هَمَّتْ أَنْ تُمْسِكَ بِأَنْفَاسِ النَّاسِ نَادَاهُمْ مُنَادٍ هَلْ تَدْرُونَ مَا هَذِهِ الرِّيحُ الَّتِي قَدْ آذَتْكُمْ فَيَقُولُونَ لَا وَ قَدْ آذَتْنَا وَ بَلَغَتْ مِنَّا كُلَّ مَبْلَغٍ قَالَ ثُمَّ يُقَالُ هَذِهِ رِيحُ فُرُوجِ الزُّنَاةِ الَّذِينَ لَقُوا اللَّهَ بِالزِّنَا ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَالْعَنُوهُمْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَلَا يَبْقَى فِي الْمَوْقِفِ أَحَدٌ إِلَّا قَالَ اللَّهُمَّ الْعَنِ الزُّنَاة.( وسائل الشيعة، ج20، ص: 323)
حفص از زيد بن علىّ بن الحسين عليه السّلام از امير مؤمنان على عليه السّلام روايت كرده است كه: چون روز قيامت فرا رسد، خداوند بادِ بد بويى بفرستد كه اهل محشر چنان از بوى گند آن ناراحت شوند كه راه نفس را بر آنان بگيرد (و احساس خفگى كنند)، آنگاه سروشى ندا در دهد كه: آيا مىدانيد اين بادى كه شما را مىآزارد، از كجاست؟! پاسخ مىدهند: نمىدانيم، امّا ما را بسيار آزرده است، به آنان گفته مىشود: اين باد گند از شرمگاه زناكارانى است كه پيش از آنكه توبه كنند، مردهاند، پس بر آنان لعنت كنيد كه خداوند آنان را لعنت كرده است. پس كسى از اهل محشر نماند جز اينكه گويد: پروردگارا! زناكاران را مورد لعن و نفرين خود قرار ده.
وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ع فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ إِنِّي مُبْتَلًى بِالنِّسَاءِ فَأَزْنِي يَوْماً وَ أَصُومُ يَوْماً فَيَكُونُ ذَا كَفَّارَةً لِذَا فَقَالَ لَهُ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ع إِنَّهُ لَيْسَ شَيْءٌ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ أَنْ يُطَاعَ فَلَا يُعْصَى فَلَا تَزْنِ وَ لَا تَصُمْ فَاجْتَذَبَهُ أَبُو جَعْفَرٍ ع إِلَيْهِ فَأَخَذَهُ بِيَدِهِ فَقَالَ يَا أَبَا زَنَّةَ- تَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ النَّارِ وَ تَرْجُو أَنْ تَدْخُلَ الْجَنَّة.( وسائل الشيعة، ج20، ص: 307)
ابو حمزه گويد: خدمت امام على بن الحسين عليهما السّلام بودم كه مردى خدمت آن جناب آمد و گفت: اى ابو محمد من گرفتار زنان هستم،یک روز زنا مىكنم و یک روز روزه مىگيرم آيا اين روزه كفاره گناه آن روز مىگردد.
امام عليه السّلام فرمود: محبوبترين كارها نزد خداوند آن است كه مردم از وى اطاعت كنند و معصيت ننمايند، زنا نكنيد و روزه هم نگيريد، امام باقر در آن جا حاضر بود و دستش را گرفت و فرمود: كار دوزخيان را مىكنى و اميدوار هستى وارد بهشت گردى؟؟!!!!
25701 وَ فِي عِقَابِ الْأَعْمَالِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ صَبَّاحِ بْنِ سَيَابَةَ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فَقِيلَ لَهُ أَ يَزْنِي الزَّانِي وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَقَالَ لَا إِذَا كَانَ عَلَى بَطْنِهَا سُلِبَ الْإِيمَانُ مِنْهُ فَإِذَا قَامَ رُدَّ عَلَيْهِ قَالَ فَإِنَّهُ إِنْ أَرَادَ أَنْ يَعُودَ قَالَ مَا أَكْثَرَ مَنْ يَهُمُّ أَنْ يَعُودَ ثُمَّ لَا يَعُود.(وسائل الشيعة، ج20، ص: 312)
صباح بن سيابه گويد: خدمت حضرت صادق عليه السّلام بودم كه به آن جناب گفته شد زانى در هنگام زنا مؤمن هست فرمود: نه، مؤمن نيست، هنگامى كه روى شكم او قرار دارد ايمان از وى سلب مىگردد، ولى هنگام فراغ از عمل بار ديگر ايمان باز مىگردد، سؤال شد: اگر بخواهد که از این گناه توبه کندو برگردد (چطور؟) حضرت فرمود: چقدر زیادند کسانی که می خواهند برگردند ولی برنمی گردند!!!!!
تذکّر: شاید حضرت می خواهد بگوید که شیطان وقتی سراغ این کار می روید شما را گول زده و وعده می دهد که توبه می کنید امّا وقتی لذّت را بردید تازه راه گناه کرده را می آموزید و لذّت انرا درک می کنید و در این هنگام فقط شوقتان به گناه بیشتر شده و نمی توانید توبه کنید!!!!!!!
بدی حرف زدن درباره زنا:
7 عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ وَ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي الْعَبَّاسِ الْكُوفِيِّ جَمِيعاً عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ اجْتَمَعَ الْحَوَارِيُّونَ إِلَى عِيسَى ع فَقَالُوا لَهُ يَا مُعَلِّمَ الْخَيْرِ أَرْشِدْنَا فَقَالَ لَهُمْ إِنَّ مُوسَى كَلِيمَ اللَّهِ ع أَمَرَكُمْ أَنْ لَا تَحْلِفُوا بِاللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى كَاذِبِينَ وَ أَنَا آمُرُكُمْ أَنْ لَا تَحْلِفُوا بِاللَّهِ كَاذِبِينَ وَ لَا صَادِقِينَ قَالُوا يَا رُوحَ اللَّهِ زِدْنَا فَقَالَ إِنَّ مُوسَى نَبِيَّ اللَّهِ ع أَمَرَكُمْ أَنْ لَا تَزْنُوا وَ أَنَا آمُرُكُمْ أَنْ لَا تُحَدِّثُوا أَنْفُسَكُمْ بِالزِّنَا فَضْلًا عَنْ أَنْ تَزْنُوا فَإِنَّ مَنْ حَدَّثَ نَفْسَهُ بِالزِّنَا كَانَ كَمَنْ أَوْقَدَ فِي بَيْتٍ مُزَوَّقٍ فَأَفْسَدَ التَّزَاوِيقَ الدُّخَانُ وَ إِنْ لَمْ يَحْتَرِقِ الْبَيْتُ.( الكافي، ج5، ص: 542 )
امام صادق علیه السلام فرمودند:حواریّون دور حضرت عیسی جمع شدند و به او گفتند: ای کسی که خیر و نیکی را به ما تعلیم می دهی ! وا را ارشاد کن. پس حضرت عیسی فرمود: حضرت موسی شما را امر کرد که قسم دروغ نخورید و من شما را امر می کنم که قسم دروغ و راست نخورید. حواریّون گفتند: ای روح الله باز هم بفرما. پس حضرت فرمود: موسی نبی خدا شما را امر کرد که زنا نکنید ولی من به شما می گویم حتی درباره زنا صحبت هم نکنید چه رسد به این که زنا کنید چرا که هرکس از زنا صحبت کند [ یا به آن فکر کند] مانند کسی است که در خانه ای مزیّن آتش روشن کند که این آتش زیور آلات خانه را نابود می کند اگر چه خانه را نسوزاند.