امام صادق عليه السلام: پيامبر صلى الله عليه و آله
امام صادق عليه السلام: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «نماز كسى كه در مسجد با مسلمانان نماز نخواند، پذيرفته نيست، مگر با عذر موجّه».
نيز پيامبر خدا فرمود: «غيبت كسى كه در خانهاش نماز بخواند و از جماعت ما دورى كند، رواست. كسى كه از جماعت مسلمانان، روى بگرداند، غيبت كردن و انتقاد از او، بر مسلمانان لازم و عدالتش ساقط و راندنش واجب است، و زمانى كه او را نزد رهبر مسلمانان ببرند، وى را هشدار دهد و بر حذرش بدارد. پس اگر در جماعت مسلمانان حضور يابد، [در امان است] و در غير اين صورت، خانهاش را بسوزانَد. امّا كسى كه به جماعت مسلمانان بپيوندد، غيبت كردن از او حرام و عدالتش ثابت است».
بحار الأنوار: ج 88 ص 5
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: يَجيءُ يَومَ القِيامَةِ ثَلاثَةٌ يَشكونَ إلَى اللّهِ عَزَّ و جَلَّ: المُصحَفُ، وَ المَسجِدُ، وَ العِترَةُ. يَقولُ المُصحَفُ: يا رَبِّ حَرَّقوني و مَزَّقوني، و يَقولُ المَسجِدُ:
يا رَبِّ عَطَّلوني و ضَيَّعوني، و تَقولُ العِترَةُ: يا رَبِّ قَتَلونا و طَرَدونا و شَرَّدونا.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: سه تن، در روز رستاخيز به درگاه خداوند عز و جل شكايت مىبرند: قرآن و مسجد و اهل بيت. قرآن مىگويد: «پروردگارا! مرا سوزاندند و پارهپاره كردند» و مسجد مىگويد: «پروردگارا! رهايم كردند و تباه ساختند». و اهل بيت مىگويند: «پروردگارا! ما را كُشتند و دور ساختند و تبعيدمان كردند».
بحار الأنوار: ج 7 ص 222
دعائم الإسلام: رُوّينا عَن جَعفَرِ بنِ مُحَمَّدٍ عَن أبيهِ عَن آبائِهِ عَن عَليٍّ عليه السلام أنَّهُ قالَ: لا صَلاةَ لِجارِ المَسجِدِ إلّا فِي المَسجِدِ إلّا أن يَكونَ لَهُ عُذرٌ أو بِهِ عِلَّةٌ، فَقيلَ له: و مَن جارُ المَسجِدِ يا أميرَ المُؤمِنينَ؟ قالَ: مَن سَمِعَ النِّداءَ.
دعائم الإسلام: از امام صادق عليه السلام، از پدرانش، از امام على عليه السلام برايمان روايت شده كه ايشان فرمود: «براى همسايه مسجد، جز در مسجد، نماز [پذيرفته شدهاى] نيست، مگر عذر و يا بيمارىاى داشته باشد». به ايشان گفتند: همسايه مسجد كيست، اى امير مؤمنان؟ فرمود: «هر كس كه صداى اذان را مىشنود».
بحار الأنوار: ج 83 ص 379
الإمام عليّ عليه السلام: لا صَلاةَ لِمَن لَم يَشهَدِ الصَّلَواتِ المَكتوباتِ مِن جيرانِ المَسجِدِ، إذا كانَ فارِغاً صَحيحاً.
امام على عليه السلام: براى آن دسته از همسايگان مسجد كه در حال آسودگى و تندرستى، در نمازهاى واجب حاضر نمىشوند، نماز [پذيرفته شدهاى] نيست.
بحار الأنوار: ج 83 ص 354
الإمام الحسن عليه السلام: الغَفلَةُ تَركُكَ المَسجِدَ.
امام حسن عليه السلام: غفلت، آن است كه مسجد را واگذارى.
بحار الأنوار: ج 78 ص 115
الإمام الصادق عليه السلام: ثَلاثَةٌ يَشكونَ إلَى اللّهِ عَزَّ و جَلَّ: مَسجِدٌ خَرابٌ لا يُصَلّي فيهِ أهلُهُ، و عالِمٌ بَينَ جُهّالٍ، و مُصحَفٌ مُعَلَّقٌ قَد وَقَعَ عَلَيهِ الغُبارُ لا يُقرَأُ فيهِ.
امام صادق عليه السلام: سه چيزند كه به خداوند عز و جل شكايت مىبرند: مسجد خراب شدهاى كه مردمش در آن نماز نمىگزارند، و فرد دانا در ميان نادانان، و قرآنى كه رها شده و غبار گرفته و تلاوت نمىشود.
بحار الأنوار: ج 2 ص 41
الإمام الصادق عليه السلام: شَكَتِ المَساجِدُ إلَى اللّهِ تَعالى الَّذينَ لا يَشهَدونَها مِن جيرانِها، فَأَوحَى اللّهُ عَزَّ و جَلَّ إلَيها: و عِزَّتي و جَلالي لا قَبِلتُ لَهُم صَلاةً واحِدَةً، و لا أظهَرتُ لَهُم فِي النّاسِ عَدالَةً، و لا نالَتهُم رَحمَتي، و لا جاوَروني في جَنَّتي.
امام صادق عليه السلام: مساجد، نزد خداى متعال، از همسايگانى كه در آنها حضور نمىيابند، شكايت بردند و خداى عز و جل به آنها چنين وحى فرمود: «به عزّت و جلالم سوگند، هيچ نمازى را از آنها نمىپذيرم، و هيچگاه، عدالتى را از ايشان در ميان مردم، آشكار نمىسازم، و رحمتم شامل حالشان نمىشود و آنان در بهشتم همسايه من نمىگردند».
بحار الأنوار: ج 83 ص 348
الإمام الصادق عليه السلام: مَن صَلّى في بَيتِهِ جَماعَةً رَغبَةً عَنِ المَسجِدِ فَلا صَلاةَ لَهُ و لا لِمَن صَلّى مَعَهُ، إلّا مِن عِلَّةٍ تَمنَعُ مِنَ المَسجِدِ.
امام صادق عليه السلام: كسى هم كه به منظور روىگردانى از مسجد، نماز جماعت را در خانه بخواند، نماز خودش و آنان كه به او اقتدا كردهاند، پذيرفته نيست، مگر آن كه علّتى موجب حضور نيافتن در مسجد شده باشد.
بحار الأنوار: ج 83 ص 367