/ 19 هنگام نماز

544. عنه عليه السلام: إنَّ اللّهَ عز و جل فَرَضَ عَلَيكُمُ الصَّلَواتِ الخَمسَ في أفضَلِ السّاعاتِ؛ فَعَلَيكُم بِالدُّعاءِ في أدبارِ الصَّلَواتِ.

544. امام صادق عليه السلام: خداوند عز و جل نمازهاى پنجگانه را در بهترين اوقات، بر شما واجب ساخته است. پس در پى نمازها، دعا كنيد.

548. الإمام الصادق عليه السلام: ما مِن مُؤمِنٍ يُؤَدّي فَريضَةً مِن فَرائِضِ اللّهِ إلّا كانَ لَهُ عِندَ أدائِها دَعوَةٌ مُستَجابَةٌ.

548. امام صادق صلى الله عليه و آله: هيچ مؤمنى نيست كه يك فريضه (نماز واجب) از فرايض خدا را به جاى آورَد، مگر آن كه در همان هنگام به جا آوردنش، يك دعاى اجابت شونده خواهد داشت.

550. رسول اللّه صلى الله عليه و آله: إذا فَرَغَ العَبدُ مِنَ الصَّلاةِ، و لَم يَسأَلِ اللّهَ تَعالى حاجَتَهُ، يَقولُ اللّهُ تَعالى لِمَلائِكَتِهِ: انظُروا إلى عَبدي، فَقَد أدّى فَريضَتي و لَم يَسأَل حاجَتَهُ مِنّي، كَأَنَّهُ قَدِ استَغنى عَنّي، خُذوا صَلاتَهُ فَاضرِبوا بِها وَجهَهُ.

550. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هرگاه بنده، نمازش را به پايان بَرَد و از خداوند متعال، حاجتش را نخواهد، خداوند متعال به فرشتگانش مى‏فرمايد: «به بنده‏ام بنگريد. واجبِ مرا به جا آورد و حاجتش را از من درخواست نكرد! گويا از من، بى‏نياز است. نمازش را بگيريد و به صورتش بزنيد».

553. رسول اللّه صلى الله عليه و آله: إنَّ اللّهَ عز و جل يَستَحيي مِن عَبدِهِ إذا صَلّى في جَماعَةٍ، ثُمَّ يَسأَلُهُ حاجَةً أن يَنصِرَفَ حَتّى يَقضِيَها.

553. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند عز و جل شرم مى‏كند از بنده‏اش كه با جماعت، نماز بخواند و سپس، حاجتش را از او بخواهد و برود و حاجتش را برآورده نسازد.

555. الإمام الباقر عليه السلام: الدُّعاءُ بَعدَ الفَريضَةِ أفضَلُ مِنَ الصَّلاةِ تَنَفُّلًا.

555. امام باقر عليه السلام: دعاى بعد از نماز واجب، فضيلتش بيشتر از خواندن نماز نافله است.

558. الإمام الباقر عليه السلام: لَمّا كَلَّمَ اللّهُ عز و جل موسَى بنَ عِمرانَ عليه السلام قالَ موسى ...: إلهي، فَما جَزاءُ مَن صَلَّى الصَّلاةَ لِوَقتِها، لَم يَشغَلهُ عَن وَقتِها دُنيا؟

قالَ: يا موسى، اُعطيهِ سُؤلَهُ و ابيحُهُ جَنَّتي.

558. امام باقر عليه السلام: آنگاه كه خداوند عز و جل با موسى بن عمران عليه السلام سخن گفت، موسى عليه السلام گفت: ... بار الها! پاداش كسى كه نماز را در وقتش بخواند و امر دنيوى او را از به وقت خواندنش باز ندارد، چيست؟

فرمود: «اى موسى! درخواستش را برمى‏آوَرَم و بهشتم را بر او روا مى‏سازم».

560. عنه صلى الله عليه و آله: أمّا صَلاةُ المَغرِبِ، فَهِيَ السّاعَةُ الَّتي تابَ اللّهُ عز و جل فيها عَلى آدَمَ ... و هِيَ السّاعَةُ الَّتي يُستَجابُ فيهَا الدُّعاءُ، فَوَعَدني رَبّي عز و جل أن يَستَجيبَ لِمَن دَعاهُ فيها.

560. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: امّا نماز مغرب، آن ساعتى است كه خداوند عز و جل در آن ساعت، توبه آدم را پذيرفت؛ ساعتى است كه دعا در آن ساعت، مستجاب مى‏شود. پروردگارم عز و جل به من وعده داده است كه هر كس در اين ساعت دعايش كند، دعاى او را مستجاب فرمايد.

564. المجتنى عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله: مَن كانَت لَهُ حاجَةٌ فَليَطلُبها فِي العِشاءِ؛ فَإِنَّهُ لَم يُعطَها أحَدٌ مِنَ الامَمِ قَبلَكُم، يَعنِي العِشاءَ الآخِرَةَ.

564. المجتنى: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس حاجتى داشت، آن را در نماز عشا بطلبد؛ زيرا اين نماز به هيچ يك از امّتهاى پيش از شما عطا نشده است.

7/ 20 هنگام قرائت و ختم قرآن‏

566. عنه صلى الله عليه و آله: مَن خَتَمَ القُرآنَ فَلَهُ دَعوَةٌ مُستَجابَةٌ.[1]

566. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس قرآن را ختم كند، يك دعاى اجابت شدنى دارد.

567. عنه صلى الله عليه و آله: إنَّ لِقارِئِ القُرآنِ دَعوَةً مُستَجابَةً؛ فَإِن شاءَ صاحِبُها عَجَّلَها فِي الدُّنيا، و إن شاءَ أخَّرَها إلَى الآخِرَةِ.[2]

567. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: براى قارى قرآن، يك دعاى مستجاب شونده است. حال اگر خواست، در همين دنيا به او داده مى‏شود و اگر خواست، به آخرت موكول مى‏كند.

570. الإمام عليّ عليه السلام: مَن قَرَأَ مائَةَ آيَةٍ مِنَ القُرآنِ مِن أيِّ القُرآنِ شاءَ ثُمَّ قالَ: يا اللّهُ سَبعَ مَرّاتٍ فَلَو دَعا عَلَى الصَّخرَةِ لَقَلَعَها إن شاءَ اللّهُ.

570. امام على عليه السلام: هر كس صد آيه از قرآن از هر جاى قرآن كه خواست قرائت كند، سپس هفت مرتبه «يا اللّه (اى خدا)» بگويد، اگر به كوه نفرين كند، به خواست خدا، آن را از جاى برمى‏كَنَد.

7/ 21 اين وقت‏ها

573. الإمام الباقر عليه السلام: اطلُبِ الإِجابَةَ عِندَ اقشِعرارِ الجِلدِ، و عِندَ إفاضَةِ العَبرَةِ، و عِندَ قَطرِ المَطَرِ، و إذا كانَتِ الشَّمسُ في كَبِدِ السَّماءِ أو قَد زاغَت؛ فَإِنَّها ساعَةٌ تُفتَحُ فيها أبوابُ السَّماءِ، و يُرجى فيهَا العَونُ مِنَ المَلائِكَةِ، وَ الإِجابَةُ مِنَ اللّهِ تَبارَكَ و تَعالى.

573. امام باقر عليه السلام: اجابت [دعا] را در هنگام افروختن پوست (راست شدن مو بر تن)، هنگام سرازير شدن اشك، هنگام بارش باران و هنگامى كه خورشيد در وسط آسمان است يا زوال كرده، بجوى؛ زيرا در اين اوقات، درهاى آسمان گشوده مى‏شود و اميد كمك از فرشتگان و اجابت از خداوند تبارك و تعالى مى‏رود.

583. عنه عليه السلام: اغتَنِمُوا الدُّعاءَ عِندَ خَمسَةِ مَواطِنَ: عِندَ قِراءَةِ القُرآنِ، و عِندَ الأَذانِ، و عِندَ نُزولِ الغَيثِ، و عِندَ التِقاءِ الصَّفَّينِ لِلشَّهادَةِ، و عِندَ دَعوَةِ المَظلومِ؛ فَإِنَّها لَيسَ لَها حِجابٌ دونَ العَرشِ.

583. امام على عليه السلام: دعا كردن را در پنج هنگام، مغتنم شماريد: هنگام خواندن قرآن، هنگام اذان، هنگام بارش باران، هنگام برخورد دو صف براى شهادت، و هنگام دعاى ستم‏ديده؛ زيرا هيچ مانعى ميان آن و عرش نيست.

باب هشتم: بافضيلت‏ترين مكان‏ها براى دعا

8/ 1

مَكَّةُ وَ المَسجِدُ الحَرامُ‏

590. عنه صلى الله عليه و آله: مَن أرادَ الدُّنيا وَ الآخِرَةَ فَليَؤُمَ‏[3] هذَا البَيتَ؛ فَما أتاهُ عَبدٌ يَسأَلُ اللّهَ دُنيا إلّا أعطاهُ اللّهُ مِنها، و لا يَسأَلُهُ آخِرَةً إلَّا ادَّخَرَ لَهُ مِنها.

590. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كه دنيا و آخرت را مى‏خواهد، رهسپار اين خانه (كعبه) شود؛ زيرا هيچ بنده‏اى به آنجا نرود و حاجتى دنيوى از خدا نخواهد، مگر آن كه خداوند، آن را به او مى‏دهد و هيچ امر اخروى نخواهد، مگر آن كه برايش ذخيره مى‏سازد.

8/ 3 آرامگاه پيامبر

606. عنه عليه السلام: إن كانَت لَكَ حاجَةٌ، فَاجعَل قَبرَ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله خَلفَ كَتِفَيكَ، وَ استَقبِلِ القِبلَةَ وَ ارفَع يَدَيكَ، وَ اسأَل حاجَتَكَ؛ فَإِنَّكَ أحرى أن تُقضى إن شاءَ اللّهُ.

606. امام صادق عليه السلام: اگر حاجتى داشتى، پشت به قبر پيامبر صلى الله عليه و آله و رو به قبله بِايست و دو دستت را به آسمان بردار و حاجتت را بخواه، كه در اين صورت، سزاوارترى تا به خواست خدا، حاجتت برآورده گردد.

[1] المعجم الكبير: ج 18 ص 259 ح 647.

[2] كنز العمّال: ج 1 ص 513 ح 2281.

[3] أمَّه يؤمُّه: إذا قصده( لسان العرب: ج 12 ص 22« أمم»).