هنگام شنیدن بانگ برخی جانوران
هنگام شنیدن بانگ برخی جانوران
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: إذا سَمِعتُم نُباحَ الکلابِ و نَهیقَ الحُمُرِ بِاللَّیلِ، فَتَعَوَّذوا بِاللّهِ، فَإِنَّهُنَّ یرَینَ ما لا تَرَونَ.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: هرگاه عوعو سگان و عرعر خران را در شب شنیدید، به خدا پناه ببرید؛ زیرا اینها چیزهایی را میبینند که شما نمیبینید.
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2359.
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: إذا سَمِعتُم صِیاحَ الدِّیکةِ، فَاسأَلُوا اللّهَ مِن فَضلِهِ؛ فَإِنَّها رَأَت مَلَکا، و إذا سَمِعتُم نَهیقَ الحِمارِ، فَتَعَوَّذوا بِاللّهِ مِنَ الشَّیطانِ؛ فَإِنَّهُ رَأی شَیطانا.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: هرگاه بانگ خروس را شنیدید، خدای را از فضلش طلب کنید؛ چرا که آن خروس، فرشتهای را دیده است، و هرگاه عرعر الاغ را شنیدید، از شیطان به خدا پناه ببرید؛ چرا که آن الاغ، شیطانی را دیده است.
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2362.
مسجد
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: إذا دَخَلَ العَبدُ المَسجِدَ و قالَ: «أعوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ»، قالَ الشَّیطانُ الرَّجیمُ: کسَرَ ظَهری، و کتَبَ اللّهُ لَهُ بِها عِبادَةَ سَنَةٍ. و إذا خَرَجَ مِنَ المَسجِدِ و قالَ مِثلَ ذلِک، کتَبَ اللّهُ لَهُ بِکلِّ شَعرَةٍ عَلی بَدَنِهِ مائَةَ حَسَنَةٍ، و رَفَعَ لَهُ مائَةَ دَرَجَةٍ.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: هرگاه بنده وارد مسجد شود و بگوید: «از شیطانِ راندهشده، به خدا پناه میبرم»، شیطانِ راندهشده میگوید: «کمرم را شکست» و خداوند به ازای آن، برایش عبادت یک سال را مینویسد، و چون در هنگام خارج شدن از مسجد نیز همین را بگوید، خداوند به تعداد هر موی بدنش، [ثواب] صد کار نیک برایش مینویسد و مقامش را صد درجه بالا میبرد.
بحار الأنوار: ج 84 ص 26.
گرمابه
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: نِعمَ البَیتُ یدخُلُهُ المُسلِمُ بَیتُ الحَمّامِ، و ذاک أنَّهُ إذا دَخَلَهُ یعنی سَأَلَ اللّهَ الجَنَّةَ، وَ استَعاذَ بِاللّهِ مِنَ النّارِ.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: خوب خانهای است حمّام برای مسلمان که وارد آن میشود؛ چون هرگاه وارد آن میشود، از خداوندْ بهشت میطلبد و از آتش، به خدا پناه میبَرد!
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2374.
بازار
رسول اللّه صلی الله علیه و آله مِمّا كانَ يَقولُهُ إذا دَخَلَ السّوقَ: بِاسمِ اللّهِ، اللّهُمَّ إنّی أسأَلُک خَیرَ هذِهِ السّوقِ و خَیرَ ما فیها، و أعوذُ بِک مِن شَرِّها و شَرِّ ما فیها.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله از دعاهایی که هنگام وارد شدن به بازار میخواند: به نام خدا. بار خدایا! خیر این بازار و خیر آنچه را در آن است، از تو میخواهم و از شرّ آن و شرّ آنچه در آن است، به تو پناه میبرم.
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2377.
مستراح
الإمام الصادق علیه السلام: مَن کثُرَ عَلَیهِ السَّهوُ فِی الصَّلاةِ، فَلیقُل إذا دَخَلَ الخَلاءَ: بِاسمِ اللّهِ و بِاللّهِ، أعوذُ بِاللّهِ مِنَ الرِّجسِ النَّجِسِ، الخَبیثِ المُخبِثِ، الشَّیطانِ الرَّجیمِ.
امام صادق علیه السلام: هر که در نمازْ زیاد سهو میکند، باید هنگامی که وارد آبریزگاه میشود، بگوید: «به نام خدا و به یاری خدا. از آلوده ناپاک و پلیدِ پلیدگر، شیطانِ راندهشده، به خدا پناه میبرم».
من لا يحضره الفقيه: ج 1 ص 25.
فصل ششم: پناهخواهیهای نقل شده از اهل بیت
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن غَلَبَةِ الدَّینِ، و غَلَبَةِ العَدُوِّ، و شَماتَةِ (الشَّماتَةُ: فَرَحُ العدوّ ببليّةٍ تنزل بمن يعاديه) الأَعداءِ.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: بار خدایا! از چیرگی قرض و چیرگی دشمن و دشمن شاد شدن، به تو پناه میبرم.
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2397.
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن غَلَبَةِ الدَّینِ، و مِن بَوارِ الأَیمِ، و مِنَ الجوعِ؛ فَإِنَّهُ بِئسَ الضَّجیعُ.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: بار خدایا! از چیره آمدن قرض و از بیشوی ماندن بیشوهر (واژه« ايّم» در متن عربی حديث، به معنای زنان بیشوهر است، اعمّ از بيوِگان و دختران.) و از گرسنگی، به تو پناه میبرم، که گرسنگی، بد همخوابهای است.
مستدرك الوسائل: ج 13 ص 387.
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن یومِ السَّوءِ، و مِن لَیلَةِ السَّوءِ، و مِن ساعَةِ السَّوءِ، و مِن صاحِبِ السَّوءِ، و مِن جارِ السَّوءِ فی دارِ المُقامَةِ.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: بار خدایا! از روز بد و از شب بد، و از ساعت بد و از دوست بد و از همسایه بد در محلّ اقامت، به تو پناه میبرم.
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2403.
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن سوءِ القَضاءِ، و سوءِ القَدَرِ، و سوءِ المَنظَرِ فِی الأَهلِ وَ المالِ وَ الوَلَدِ.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: بار خدایا! از بدی قضا و بدی تقدیر، مواجه شدن با منظره بد در باره زن و مال و فرزند، به تو پناه میبرم.
بحار الأنوار: ج 95 ص 360.
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِنَ الفَقرِ وَ القِلَّةِ وَ الذِّلَّةِ، و أعوذُ بِک مِن أن أظلِمَ أو اظلَمَ.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: بار خدایا! از ناداری و کمبود و خواری، به تو پناه میبرم، و به تو پناه میبرم از این که ستم کنم یا ستم ببینم.
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2407
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِنَ الکسَلِ وَ الهَرَمِ، وَ المَأثَمِ وَ المَغرَمِ.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: بار خدایا! از سستی و سالخوردگی و گناهکاری و بدهکاری به تو پناه میبرم.
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2410.
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن غِنی یطغینی، و فَقرٍ ینسینی، و هَوی یردینی، و عَمَلٍ یخزینی، و جارٍ یؤذینی.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: بار خدایا! به تو پناه میبرم از توانگریای که مرا به سرکشی وا دارد، و از فقری که مرا به فراموشی [از تو و یاد تو] بکشاند، و از هوسی که مرا به تباهی اندازد، و از کرداری که رسوایم سازد، و از همسایهای که مرا بیازارد.
بحار الأنوار: ج 95 ص 360.
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن وَلَدٍ یکونُ عَلَی رَبّا (الرَبُّ: المَولی و السيّد )، و مِن مالٍ یکونُ عَلَی ضَیاعا.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: بار خدایا! به تو پناه میبرم از فرزندی که بر من سَروَری کند، و از مالی که مایه تباهی من شود.
من لا يحضره الفقيه: ج 3 ص 558.
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: أعوذُ بِک یا رَبِّ أن تَبتَلِینی بِبَلِیةٍ تَحمِلُنی ضَرورَتُها عَلَی التَّغَوُّثِ بِشَیءٍ مِن مَعاصیک، و أعوذُ بِک یا رَبِّ أن أکونَ فی حالِ عُسرٍ أو یسرٍ أظُنُ أنَّ معاصِیک أنجَحُ فی طَلِبَتی مِن طاعَتِک، و أعوذُ بِک مِن تَکلُّفِ ما لَم تُقَدِّر لی فیهِ رِزقا.
و ما قَدَّرتَ لی مِن رِزقٍ، فَصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِهِ، و آتِنی بِهِ فی یسرٍ مِنک و عافِیةٍ، یا أرحَمَ الرّاحِمینَ.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: به تو پناه میبرم ای پروردگار من از این که مرا در چنان وضعیت دشواری افکنی که ناگزیر شوم به چیزی از معصیت تو پناه برم! به تو پناه میبرم ای پروردگار من از آن که در حالت تنگی یا گشایش، گمان برم معصیت تو، در برآوردن خواستم مؤثّرتر از طاعت توست! به تو پناه میبرم از آن که خود را برای چیزی به رنج افکنم که آن را برایم مقدّر نکردهای!
بر محمّد و خاندان او درود فرست و آن روزیای را هم که برایم مقدّر ساختهای، به آسانی و عافیت برایم برسان، ای مهربانترینِ مهربانان!
بحار الأنوار: ج 87 ص 66.
الإمام العلی علیه السلام فِی الحِکمِ المَنسوبَةِ إلَیهِ: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک أن أقولَ حَقّا لَیسَ فیهِ رِضاک، ألتَمِسُ بِهِ أحَدا سِواک، و أعوذُ بِک أن أتَزَینَ لِلنّاسِ بِشَیءٍ یشینُنی عِندَک، و أعوذُ بِک أن أکونَ عِبرَةً لِأَحَدٍ مِن خَلقِک، و أعوذُ بِک أن یکونَ أحَدٌ مِن خَلقِک أسعَدَ بِما عَلَّمتَنی مِنّی.
امام علی علیه السلام در حکمتهای منسوب به ایشان: بار خدایا! به تو پناه میبرم از این که حقّی را نه برای خشنودی تو، که برای جلب خشنودی غیر تو بگویم! به تو پناه میبرم از این که خویشتن را برای مردم به چیزی بیارایم که مرا در نزد تو، زشت میگرداند! به تو پناه میبرم از این که مایه عبرت خلق تو شوم! به تو پناه میبرم از این که احَدی از خلق تو، به آنچه مرا آموختهای، سعادتمندتر از خود من باشد!
شرح نهج البلاغة: ج 20 ص 348.
الإمام العلی علیه السلام: قَبلَ رَفعِ المَصاحِفِ یومَ صِفّینَ: اللّهمّ إنّی أعوذُ بِک مِنَ الغَمِّ وَ الحَزَنِ، وَ العَجزِ وَ الکسَلِ، وَ الجُبنِ وَ البُخلِ، و سوءِ الخُلُقِ، و ضَلَعِ الدَّینِ، و غَلَبَةِ الرِّجالِ، و غَلَبَةِ العَدُوِّ، و تَوالِی الأَیامِ، و مِن شَرِّ ما یعمَلُ الظّالِمونَ فِی الأَرضِ.
امام علی علیه السلام پیش از بالا بردن قرآنها در جنگ صفّین: بار خدایا! به تو پناه میبرم از غم و اندوه و ناتوانی و سستی و ترسویی و بخل و بدخویی و فشار قرض و چیرگی مردان (اوباش) و چیره آمدن دشمن و در پی هم آمدن روزها، (شايد مراد از« روزها» جنگ و درگيری و روزهای دشوار باشد.) و از شرّ کارهایی که ستمگران در زمین میکنند.
بحار الأنوار: ج 94 ص 239.
الإمام العلی علیه السلام: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن کلِّ شَیءٍ زَحزَحَ بَینی و بَینَک، أو صُرِفَ بِهِ عَنّی وَجهُک الکریمُ.
امام علی علیه السلام: بار خدایا! پناه میبرم به تو از هر آن چیزی که میان من و تو، جدایی افکند یا روی گرامی تو را از من بگردانَد.
بحار الأنوار: ج 98 ص 128.
الإمام الصادق علیه السلام: کانَ أمیرُ المُؤمِنینَ علیه السلام یقولُ: اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِنَ الاحتِلامِ، و مِن سوءِ الأَحلامِ، و أن یلعَبَ بِی الشَّیطانُ فِی الیقَظَةِ وَ المَنامِ.
امام صادق علیه السلام: امیر مؤمنان میگفت: «بار خدایا! به تو پناه میبرم از محتلم شدن، و از خوابهای بد، و از این که شیطان در بیداری و خواب، با من بازی کند.
بحار الأنوار: ج 76 ص 197.
الإمام زین العابدین علیه السلام: مِن دُعاءِ الرِّزقِ: اللّهُمَّ سَأَلتَ عِبادَک قَرضا مِمّا تَفَضَّلتَ بِهِ عَلَیهِم، و ضَمِنتَ لَهُم مِنهُ خَلَفا، و وَعَدتَهُم عَلَیهِ وَعدا حَسَنا، فَبَخِلوا عَنک، فَکیفَ بِمَن هُوَ دونَک إذا سَأَلَهُم؟ فَالوَیلُ لِمَن کانَت حاجَتُهُ إلَیهِم، فَأَعوذُ بِک یا سَیدی أن تَکلَنی إلی أحَدٍ مِنهُم، فَإِنَّهُم لَو یملِکونَ خَزائِنَ رَحمَتِک لَأَمسَکوا خَشیةَ الإِنفاقِ بِما وَصَفتَهُم، و کانَ الإِنسانُ قَتورا (إشارة للآية 100 من سورة الإسراء.)
امام زین العابدین علیه السلام از دعای روزی: بار خدایا! تو از آنچه خود به بندگانت بخشیدی، از آنان وام خواستی و جبران آن را برای ایشان ضمانت کردی و برای آن [وام]، وعدهای نیکو به ایشان دادی، و آنان، از تو مضایقه کردند. پس چه رسد به این که غیر تو از آن، درخواست [وام] کند؟ بیچاره کسی که نیازش به آنان باشد! پس به تو پناه میبرم سَرورم از این که مرا به کسی از بندگانت واگذاری، که آنان، اگر گنجینههای رحمت [و ثروت] تو را میداشتند، باز از بیم تهی دستی، بخل ورزیدند که آدمی، بسی بخیل است.
بحار الأنوار: ج 95 ص 298.