حدیث
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: لا يَقبَلُ اللَّهُ صَلاةَ رَجُلٍ لا يُؤَدِّي الزَّكاةَ حَتّى يَجمَعَهُما، فَإِنَّ اللَّهَ تَعالى قَد جَمَعَهُما، فَلا تُفَرِّقوا بَينَهُما.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند عز و جل، نماز كسى را كه زكات نپردازد، نمى پذيرد تا آن گاه كه ميان هر دو جمع كند؛ چرا كه خداوند متعال، ميان آن دو، جمع كرده است. (در قرآن بارها آمده: «أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ» )، پس ميان آن دو، جدايى نَيندازيد.
شناخت نامه نماز ؛ ج 2؛ حدیث 882
الإمام الصادق عليه السلام: مَن شَرِبَ مُسكِراً لَم تُقبَل مِنهُ صَلاتُهُ أربَعينَ يَوماً؛ فَإِن ماتَ فِي الأَربَعينَ ماتَ ميتَةً جاهِلِيَّةً، وإن تابَ تابَ اللَّهُ عَلَيهِ.
امام صادق عليه السلام: هر كس مست كننده اى بنوشد، نمازش تا چهل روز قبول نمى شود و اگر در اين چهل روز بميرد، به مرگ جاهلى مرده است؛ ولى اگر (قبل از چهل روز) به سوى خدا باز گردد، خدا نيز به سوى او باز مى گردد. (در روایات یک صحت داریم و یک قبولی، اگر کسی شراب بخورد و پس از مستی نماز بخواند نمازش قبول است و دیگر نیازی به خواندن آن نیست و ترک کننده نماز محسوب نمی شود ولی اگر توبه نکند نباید منتظر پذیرش آن در درگاه الهی باشد)
وسائل الشیعه ؛ ج 17 ؛ ص 257
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: مَنِ اغتابَ مُسلِماً أو مُسلِمَةً لَم يَقبَلِ اللَّهُ تَعالى صَلاتَهُ ولا صِيامَهُ أربَعينَ يَوماً و لَيلَةً، إلّا أن يَغفِرَ لَهُ صاحِبُهُ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداى متعال، نماز و روزه غيبت كننده از مرد يا زن مسلمان را تا چهل شبانه روز نمى پذيرد، مگر اين كه غيبت شونده از او در گذرد.
بحار الانوار؛ ج 75 ؛ ص 258
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: مَن أكَلَ لُقمَةً مِن حَرامٍ لَم تُقبَل لَهُ صَلاةُ أربَعينَ لَيلَةً، ولَم يُستَجَب لَهُ دَعوَةٌ أربَعينَ صَباحاً.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس يك لقمه حرام بخورد، نمازش تا چهل شب قبول نمى شود و دعايش تا چهل روز مستجاب نمى گردد.
بحار الانوار؛ ج 66 ؛ ص 314
الإمام الصادق عليه السلام: أيُّمَا امرَأَةٍ باتَت وزَوجُها عَلَيها ساخِطٌ في حَقٍّ، لَم تُقبَل مِنها صَلاةٌ حَتّى يَرضى عَنها.
امام صادق عليه السلام: هر زنى بيارامد، در حالى كه شوهرش از او در حقّى خشمگين است، نمازش پذيرفته نيست، مگر شوهر راضى شود.
وسائل الشیعه ؛ ج 2 ؛ ص 962
الإمام الصادق عليه السلام: مَن نَظَرَ إلى أبَوَيهِ نَظَرَ ماقِتٍ و هُما ظالِمانِ لَهُ، لَم يَقبَلِ اللَّهُ لَهُ صَلاةً.
امام صادق عليه السلام: كسى كه به پدر و مادرش كينه توزانه بنگرد، حتّى اگر بر او ستمكار باشند، خداوند، نمازى را از او نمى پذيرد.
بحار الانوار؛ ج 74 ؛ ص 61
الإمام الصادق عليه السلام: أيُّمَا امرَأَةٍ تَطَيَّبَت لِغَيرِ زَوجِها، لَم تُقبَل مِنها صَلاةٌ حَتّى تَغتَسِلَ مِن طيبِها كَغُسلِها مِن جَنابَتِها.
امام صادق عليه السلام: هر زنى كه خود را براى غير شوهرش خوش بو كند، نمازش پذيرفته نمى شود تا آن گاه كه از آن بوى خوش، غسل كند، همچون غسل جنابت. (البته این غسل مستحب است نه واجب)
وسائل الشیعه ؛ ج 2 ؛ ص 962
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: مَن نَظَرَ إلى عَورَةِ أخيهِ مُتَعَمِّداً، لَم يَتَقَبَّلِ اللَّهُ لَهُ صَلاةً أربَعينَ لَيلَةً.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس به عمد به عورت برادرش بنگرد، خداوند، نمازش را تا چهل شب نمى پذيرد. (به نظر می رسد مفهومِ روایت شامل زنان و مردانی که نگاه به عورتِ غیر همسر بیندازند می شود)
شناخت نامه نماز ؛ ج 2؛ حدیث 904
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: ثَلاثَةٌ لا تَرتَفِعُ صَلاتُهُم فَوقَ رُؤوسِهِم شِبراً: رَجُلٌ أمَّ قَوماً وهُم لَهُ كارِهونَ، وَ امرَأَةٌ باتَت وزَوجُها عَلَيها ساخِطٌ، وأخَوَانِ مُتَصارِمانِ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: نماز سه نفر، از بالاى سرشان، يك وجب هم بالا نمى رود: مردى كه امام جماعت گروهى شده است، در حالى كه از او ناخشنودند، زنى كه شب را به روز مى برد؛ ولى شوهرش بر او خشمگين است، و دو برادر با هم قهر كرده.
بحار الانوار؛ ج 74 ؛ ص 144
الإمام الباقر عليه السلام: ثَلاثَةٌ لا يَقبَلُ اللَّهُ لَهُم صَلاةً: مِنهُمُ الدَّيّوثُ الَّذي يُفجَرُ بِامرَأَتِهِ.
امام باقر عليه السلام: خداوند، نماز سه نفر را قبول نمى كند. از جمله، ديّوث است كه با زنش زنا مى كنند. (منظور مردی است که از این گناه خبر دارند و به آن راضی است)
بحار الانوار؛ ج 79 ؛ ص 115
فصل هشتم : سبُك شمردن نماز
عقب انداختن نماز
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: مَن تَرَكَ صَلاتَهُ مُتَعَمِّداً فَقَد هَدَمَ دينَهُ، ومَن تَرَكَ أوقاتَها يَدخُلُ الوَيلَ، وَالوَيلُ وادٍ في جَهَنَّمَ كَما قالَ اللَّهُ تَعالى في سورَةِ «أرَأَيتَ»: «فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ* الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ».
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس نمازش را عمداً ترك كند، دينش را نابود كرده است، و هر كس در وقتش نخواند، در «وَيل» داخل مى شود. وَيل، درّه اى در جهنّم است؛ همان گونه كه خداوند متعال در سوره ماعون فرمود: «پس ويل براى نمازگزاران است؛ آنان كه از نمازشان غافل اند».
بحار الأنوار: ج 82 ص 202
الإمام الباقر عليه السلام- في قَولِ اللَّهِ عز و جل: «وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلَواتِهِمْ يُحافِظُونَ» (مؤمنون: 9) -: هذِهِ الفَريضَةُ مَن صَلّاها لِوَقتِها، عارِفاً بِحَقِّها لا يُؤثِرُ عَلَيها غَيرَها، كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِها بَراءَةً لا يُعَذِّبُهُ، ومَن صَلّاها لِغَيرِ وَقتِها مُؤثِراً عَلَيها غَيرَها، فَإِنَّ ذلِكَ إلَيهِ إن شاءَ غَفَرَ لَهُ وإن شاءَ عَذَّبَهُ.
امام باقر عليه السلام- در باره سخن خداوند عز و جل: «و آنان كه بر نمازهايشان مواظبت مى كنند»-: مقصود، همين نماز واجب است. هر كس آن را در وقتش بخواند و حقّش را بداند و كارى را بر آن مقدّم ندارد، خداوند، بىگناهى اش را مى نويسد و عذابش نمى كند و هر كس آن را در غير وقتش بخواند و كارهاى ديگر را بر آن مقدّم كند، فرجامش با خداست.
بحار الأنوار: ج 83 ص 5
الإمام الصادق عليه السلام- في قَولِهِ تَعالى: «الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ»-: تَأخيرُ الصَّلاةِ عَن أوَّلِ وَقتِها لِغَيرِ عُذرٍ.
امام صادق عليه السلام- در باره آيه «آنان كه از نمازشان غافل اند»-: منظور، به تأخير انداختن نماز از اوّل وقتش، بدون عذر است.
بحار الأنوار: ج 83 ص 6
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: ثَلاثَةٌ يا عَلِيُّ لا تُؤَخِّرهُنَّ: الصَّلاةُ إذا أتَت، وَالجَنازَةُ إذا حَضَرَت، وَالأَيِّمُ إذا وَجَدَت كُفؤاً. (الأيّم: التي لا زوج لها، بكراً كانت أو ثيّباً، مطلّقة كانت أو متوفّى عنها)
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اى على! سه چيز را به تأخير مينداز: نماز، هنگامى كه وقتش مى رسد؛ جنازه، هنگامى كه براى تشييع آماده مى شود؛ و زن بى شوهر، هنگامى كه همسرى همشأن مى يابد.
شناخت نامه نماز ؛ ج 2؛ حدیث 993