حدیث
الإمام علی عليه السلام: لو يَعلَمُ المُصَلّي ما يَغشاهُ مِن جَلالِ اللَّهِ، ما سَرَّهَ أن يَرفَعَ رَأسَهُ مِن سُجودِهِ.
امام على عليه السلام: اگر نمازگزار مى دانست چگونه شُكوه الهى او را در بر گرفته است، سر برداشتن از سجده را خوش نمى داشت.
بحار الانوار؛ ج 82 ؛ ص 207
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: مَن أدّى فَريضَةً فَلَهُ عِندَ اللَّهِ دَعوَةٌ مُستَجابَةٌ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس نماز واجبى بگزارد، نزد خداوند، يك دعاى مستجاب دارد.
بحار الانوار؛ ج 82 ؛ ص 207
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: سَلُوا اللَّهَ حَوائِجَكُم البَتَّةَ في صَلاةِ الصُّبحِ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: حاجت هاى قطعى خود را هنگام نماز صبح از خدا بخواهيد.
شناخت نامه نماز ؛ ج 1؛ حدیث 293
الإمام الصادق عليه السلام: إذا قامَ المُؤمِنُ فِي الصَّلاةِ، بَعَثَ اللَّهُ الحورَ العينَ حَتّى يَحدِقنَ بِهِ، فَإِذَا انصَرَفَ ولَم يَسأَلِ اللَّهَ مِنهُنَّ شَيئاً تَفَرَّقنَ وهُنَّ مُتَعَجِّباتٌ.
امام صادق عليه السلام: هنگامى كه مؤمن به نماز مى ايستد، خداوند، حورهاى بهشتى را بر مى انگيزد تا گرد او را بگيرند و هنگامى كه نماز را تمام مى كند و مى رود و هيچ يك از آنان را از خدا نمى طلبد، شگفت زده پراكنده مى شوند.
بحار الانوار؛ ج 86 ؛ ص 18
الإمام الصادق عليه السلام: مَن تَوَضَّأَ فَأَحسَنَ الوُضوءَ، وصَلّى رَكعَتَينِ فَأَتَمَّ رُكوعَهُما وسُجودَهُما، ثُمَّ جَلَسَ فَأَثنى عَلَى اللَّهِ عز و جل، وصَلّى عَلى رَسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله، ثُمَّ سَأَلَ اللَّهَ حاجَتَهُ فَقَد طَلَبَ الخَيرَ في مَظانِّهِ، ومَن طَلَبَ الخَيرَ في مَظانِّهِ لَم يَخِب.
امام صادق عليه السلام: هر كس وضوى نيكو بگيرد و دو ركعت نماز با ركوع و سجود كامل بخواند و سپس بنشيند و خدا عز و جل را ثنا بگويد و بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله درود فرستد، سپس حاجتش را از خدا بخواهد، بى گمان، نيكى را از محلّش طلبيده است و هر كس نيكى را از محلّش بجويد، ناكام نمى ماند.
بحار الانوار؛ ج 5 ؛ ص 324
مسكّن الفؤاد عن يوسف بن عبداللَّه بن سلام: إنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله كانَ إذا نَزَلَ بِأَهلِهِ شِدَّةٌ أمَرَهُم بِالصَّلاةِ، ثُمَّ قَرَأَ: «وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها».
مسكن الفؤاد- به نقل از يوسف بن عبد اللَّه بن سلام-: پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه خانواده اش دچار مشكلى مى شد، آنان را به نماز فرمان مى داد و سپس اين آيه: «و خانواده ات را به نماز فرمان ده و خود بر آن شكيبا باش» را قرائت مى كرد.
بحار الانوار؛ ج 91 ؛ ص 383
الإمام الصادق عليه السلام: كانَ عَلِيٌّ عليه السلام إذا هالَهُ شَيءٌ فَزِعَ إلَى الصَّلاةِ، ثُمَّ تَلا هذِهِ الآيَةَ: «وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ».
امام صادق عليه السلام: على عليه السلام هر گاه انديشناك چيزى مى شد، به نماز پناه مى برد. سپس اين آيه: «و از شكيبايى و نماز، يارى جوييد» را تلاوت كرد.
وسائل الشیعه ؛ ج 5 ؛ ص 263
الإمام الصادق عليه السلام: ما يَمنَعُ أحَدَكُم إذا دَخَلَ عَلَيهِ غَمٌّ مِن غُمومِ الدُّنيا، أن يَتَوَضَّأَ ثُمَّ يَدخُلَ مَسجِدَهُ ويَركَعَ رَكعَتَينِ فَيَدعُوَ اللَّهَ فيهِما؟! أما سَمِعتَ اللَّهَ يَقولُ: «وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ»؟
امام صادق عليه السلام: چه چيزى مانع مى شود كه چون اندوهى از اندوه هاى دنيا به يكى از شما رسيد، وضو بگيرد و سپس به جايگاه نمازش برود و دو ركعت نماز بخواند و خدا را در آن بخواند؟ آيا نشنيده اى كه خداوند مى گويد: «و از شكيبايى و نماز، يارى جوييد»؟
بحار الانوار؛ ج 91 ؛ ص 341
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: الصَّلاةُ مِفتاحُ كُلِّ خَيرٍ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: نماز، كليد هر خوبى است.
شناخت نامه نماز ؛ ج 1؛ حدیث 301
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: ما مِن عَبدٍ اهتَمَّ بِمَواقيتِ الصَّلاةِ ومَواضِعِ الشَّمسِ، إلّاضَمِنتُ لَهُ الرَّوحَ عِندَ المَوتِ، وَانقِطاعَ الهُمومِ وَالأَحزانِ، وَالنَّجاةَ مِنَ النّارِ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هيچ بنده اى به وقت هاى نماز و جايگاه هاى خورشيد، اهتمام نمى ورزد، جز اين كه براى او راحتى هنگام مرگ، قطع پريشانى ها و اندوه ها و رهايى از آتش را ضمانت مى كنم.
بحار الانوار؛ ج 83 ؛ ص 9
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: قالَ اللَّهُ عز و جل: إنَّ لِعَبدي عَلَيَّ عَهداً إن أقامَ الصَّلاةَ لِوَقتِها أن لا اعَذِّبَهُ، وأن ادخِلَهُ الجَنَّةَ بِغَيرِ حِسابٍ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداى عز و جل فرمود: براى بنده ام تعهّد كرده ام كه اگر نماز را در وقتش بر پا دارد، كيفرش ندهم و او را بى محاسبه وارد بهشت گردانم.
شناخت نامه نماز ؛ ج 1؛ حدیث 305
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: مِفتاحُ الجَنَّةِ الصَّلاةُ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: كليد بهشت، نماز است.
شناخت نامه نماز ؛ ج 1؛ حدیث 306
الإمام الصادق عليه السلام: مَن قَبِلَ اللَّهُ مِنهُ صَلاةً واحِدَةً لَم يُعَذِّبهُ، ومَن قَبِلَ مِنهُ حَسَنَةً لَم يُعَذِّبهُ.
امام صادق عليه السلام: خداوند اگر يك نماز را از كسى بپذيرد، عذابش نمى كند و اگر يك كار نيك را از كسى بپذيرد، كيفرش نمى دهد.
وسائل الشیعه ؛ ج 3 ؛ ص 22
فصل چهارم : آداب و اسرار نماز
مسواک ، عطر، لباس
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: رَكعَتانِ بِسِواكٍ أفضَلُ مِن سَبعينَ رَكعَةً بِغَيرِ سِواكٍ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: دو ركعت نماز با مسواك، برتر از هفتاد ركعت نماز بدون مسواك است.
بحار الانوار؛ ج 76 ؛ ص 133
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: لَولا أن أشُقَّ عَلى اُمَّتي لَأَمَرتُهُم بِالسِّواكِ مَعَ كُلِّ صَلاةٍ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اگر بر امّتم سخت نبود، به آنان فرمان مى دادم كه با هر نماز، مسواك بزنند.
بحار الانوار؛ ج 84 ؛ ص 329
تفسير العيّاشي عن خَيثَمَة بن أبي خَيثَمَة: كانَ الحَسَنُ بنُ عَليٍّ عليه السلام إذا قامَ إلَى الصَّلاةِ لَبِسَ أجوَدَ ثيابِهِ، فَقيلَ لَهُ: يَابنَ رَسولِ اللَّهِ، لِمَ تَلبَسُ أجوَدَ ثِيابِكَ؟
فَقالَ: إنَّ اللَّهَ تَعالى جَميلٌ يُحِبُّ الجَمالَ، فَأَتَجَمَّلُ لِرَبّي، وهُوَ يَقولُ: «خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ» فاحِبُّ أن ألبَسَ أجوَدَ ثيابي.
تفسير العيّاشى- به نقل از خيثمة بن ابى خيثمه-: امام حسن بن على عليه السلام هر گاه به نماز مى ايستاد، بهترين لباسش را مى پوشيد. به ايشان گفته شد: اى پسر فرستاده خدا! چرا بهترين لباست را مى پوشى؟
فرمود: «خداوند متعال، زيباست و زيبايى را دوست دارد. پس براى پروردگارم خود را زيبا مى سازم كه مى فرمايد: «زينتتان را نزد هر سجده گاه برگيريد». پس دوست مى دارم كه بهترين لباسم را به تن كنم».
بحار الانوار؛ ج 83 ؛ ص 175
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إنَّ مِن أحَبِّ ثِيابِكُم إلَى اللَّهِ البَياضَ، فَصَلّوا فيها.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: يكى از محبوب ترين لباس ها نزد خدا، لباس سفيد است. پس در آن نماز بخوانيد.
شناخت نامه نماز ؛ ج 1؛ حدیث 327
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: لا تُصَلِّي المَرأَةُ إلّاوعَلَيها مِنَ الحَليِ خُرصٌ فَما فَوقَهُ، إلّاأن لا تَجِدَهُ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: زن جز با زيور، نماز نخواند، گوشواره يا بيشتر، مگر آن كه چيزى نيابد.
بحار الانوار؛ ج 83 ؛ ص 188
الإمام عليّ عليه السلام: لا تُصَلِّي المَرأَةُ عُطُلًا.
امام على عليه السلام: زن، بدون زيور، نماز نخواند.
بحار الانوار؛ ج 83 ؛ ص 177
الإمام الرضا عليه السلام: كانَ يُعرَفُ مَوضِعُ سُجودِ أبي عَبدِاللَّهِ عليه السلام بِطيبِ ريحِهِ.
امام رضا عليه السلام: سجده گاه صادق عليه السلام، از بوى خوشش، شناخته مى شد.
وسائل الشیعه ؛ ج 3؛ ص 316
الإمام الصادق عليه السلام: صَلاةُ مُتَطَيِّبٍ أفضَلُ مِن سَبعينَ صَلاةً بِغَيرِ طيبٍ.
امام صادق عليه السلام: نماز شخص خوش بو، برتر از هفتاد نماز بدون بوى خوش است.
وسائل الشیعه ؛ ج 3؛ ص 315
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: صَلاةُ رَكعَتَينِ بِخاتَمِ عَقيقٍ، أفضَلُ مِن سَبعينَ رَكعَةً بِغَيرِهِ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: دو ركعت نماز با انگشتر عقيق، برتر از هفتاد ركعت با غير آن است.
ارشاد القلوب ؛ ج 1؛ ص 154