فصل سوم : بر پا داشتن نماز
فصل سوم : بر پا داشتن نماز
اقامه نماز
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إنَّ المُؤمِنَ هِمَّتُهُ فِي الصَّلاةِ وَالصِّيامِ وَالعِبادَةِ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اهتمام مؤمن، به نماز و روزه و عبادت است.
شناخت نامه نماز ؛ ج 1؛ حدیث 147
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: لِيَكُن أكثَرُ هَمِّكَ الصَّلاةَ؛ فَإِنَّها رَأسُ الإِسلامِ بَعدَ الإِقرارِ بِالدّينِ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بيشتر همّ و غمت، نماز باشد كه آن، سرِ اسلام پس از پذيرش دين است.
شناخت نامه نماز ؛ ج 1؛ حدیث 149
الإمام الصادق عليه السلام: كونوا دُعاةً لِلنّاسِ بِغَيرِ ألسِنَتِكُم، لِيَرَوا مِنكُمُ الوَرَعَ وَالاجتِهادَ والصَّلاةَ وَالخَيرَ؛ فَإِنَّ ذلِكَ داعِيَةٌ.
امام صادق عليه السلام: مردم را با غير زبان هايتان دعوت كنيد. آنان بايد از شما پارسايى و تلاش و نماز و نيكى ببينند. اين، معناى دعوت حقيقى است.
بحار الانوار؛ ج 70 ؛ ص 303
رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: حَسبُ الرَّجُلِ من دينِهِ كَثرَةُ مُحافَظَتِهِ عَلى إقامَةِ الصَّلَواتِ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: مواظبت بسيار شخص بر انجام نمازها، براى ديندار بودنش كفايت مى كند.
شناخت نامه نماز ؛ ج 1؛ حدیث 160
صحيح ابن خزيمة عن شرحبيل بن حسنة: صَلّى رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله بِأَصحابِهِ، ثُمَّ جَلَسَ في طائِفَةٍ مِنهُم، فَدَخَلَ رَجُلٌ فَقامَ يُصَلّي، فَجَعَلَ يَركَعُ ويَنقُرُ في سُجودِهِ.
فَقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: أتَرَونَ هذا؟ مَن ماتَ عَلى هذا ماتَ عَلى غَيرِ مِلَّةِ مُحَمَّدٍ؛ يَنقُرُ صَلاتَهُ كما يَنقُرُ الغُرابُ الدَّمَ. إنَّما مَثَلُ الَّذي يَركَعُ ويَنقُرُ في سُجودِهِ كَالجائِعِ لا يَأكُلُ إلَّا التَّمرَةَ وَالتَّمرَتَينِ، فَماذا تُغنِيانِ عَنهُ؟!
صحيح ابن خزيمة- به نقل از شرحبيل بن حسنه-: پيامبر خدا با يارانش نماز خواند و سپس ميان دسته اى از آنان نشست. مردى وارد شد و به نماز ايستاد و ركوع كرد؛ ولى سجودش، مانند نوك زدن پرنده بود.
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «آيا او را مى بينيد؟ هر كس با اين وضعيت بميرد، به غير دين محمّد مرده است. در نمازش نوك مى زند، همان گونه كه كلاغ به خون نوك مى زند.
كسى كه ركوع مى كند و سجده اش مانند نوك زدن است، مثال گرسنه اى است كه تنها يكى دو خرما مى خورد. چه فايده اى براى او دارد؟».
مستدرک الوسائل ؛ ج 3؛ ص 39