بالاتر از لذايذ مادّى
بالاتر از لذايذ مادّى
آية اللَّه بهجت در باره لذّت بردن اولياى الهى از نماز، نقل كرده اند كه:
استاد اخلاق ما در نجف (مرحوم آقاى قاضى) مى فرمود: «اگر لذّت نماز را بدانند، مى دانند كه در دنيا، لذّتى بالاتر از نماز نيست».
ايشان همچنین مى فرمود: اگر سلاطين عالَم مى دانستند كه انسان، در حال نماز، چه لذّت هايى مى بَرد، هيچ گاه دنبال لذايذ مادّى نمى رفتند.
شناخت نامه نماز ؛ ج 1؛ ص 15
لذّتبخش تر از بهشت!
مرحوم آية اللَّه سيّد احمد فِهرى (نماينده امام و رهبرى در سوريه) براى اين جانب نقل كردند كه:
شخصاً از آقا سيدعلى قاضى شنيدم كه فرمود: «مدّتى است كه فكر مى كنم: اگر در بهشت، نگذارند ما نماز بخوانيم، چه كنيم؟!».
از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده است كه فرمود:
حُبِّبَت إلىَّ النِّساءُ و الطّيبُ وَ جُعِلَت فِى الصَّلاةِ قُرَّةُ عَينى.
زنان و بوى خوش، مورد علاقه من اند؛ ولى، نور چشم من در نماز نهاده شده است.
آية اللَّه بهجت، در شرح اين حديث نبوى فرموده است:
هر كدام از اينها (زن، بوى خوش و نماز) محبوبيت و لذّت تكوينى دارد؛ ولى لذّتى كه در نماز است، بيشتر از لذّت آن دو است؛ امّا چه كنيم كه در ذائقه ما، شور و تلخ است! لذا هر چه زودتر مى خواهيم نماز را به آخر برسانيم و از آن، فارغ شويم! بعضى از پروانه ها و زنبورها هم بوى خوش را طالب اند. بهره گرفتن از جنس مخالف هم مشترك بين حيوانات است؛ ولى اين از مختصّات و امتيازات انسان كامل است كه از نماز، لذّت مى برد.
شناخت نامه نماز ؛ ج 1؛ ص 16
فصل اول :تشريع نماز
نماز پیامبران
نماز حضرت ابراهیم: «رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاةِ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي رَبَّنا وَ تَقَبَّلْ دُعاءِ».
«پروردگارا! مرا بر پا دارنده نماز قرار ده و از فرزندان من نيز. پروردگارا! و دعايم را بپذير».
نماز حضرت موسی : إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَ أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي.
«منم، من، خدايى كه جز من خدايى نيست. پس مرا عبادت كن و نماز را براى ياد كردن از من به پا دار».
نماز حضرت عیسی: «وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ وَ أَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا» (مریم : 31)
«هر جا كه باشم، مرا بابركت ساخته و تا زنده ام، به نماز و زكات سفارشم كرده است».
نماز حضرت زکریا: «فَنادَتْهُ الْمَلائِكَةُ وَ هُوَ قائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرابِ أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيى مُصَدِّقاً بِكَلِمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ سَيِّداً وَ حَصُوراً وَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ» ( آل عمران : 39 )
«پس در حالى كه وى (زكريّا) در محراب به نماز ايستاده بود، فرشتگان ندايش دادند كه: خداوند، تو را به [تولّد] يحيى مژده مى دهد كه تصديق كننده كلمه خدا (عيسى) است و بزرگوار و خويشتندار [در برابر زنان] و پيامبرى از شايستگان است».
نماز حضرت مریم : يا مَرْيَمُ اقْنُتي لِرَبِّكِ وَ اسْجُدي وَ ارْكَعي مَعَ الرَّاكِعين. ( آل عمران : 43 )
اى مريم! (به شكرانه اين همه نعمت،) براى پروردگارت خضوع كن و سجده بجاى آور و با ركوع كنندگان ركوع نما.
نماز حضرت شعیب : قالُوا يا شُعَيْبُ أَ صَلاتُكَ تَأْمُرُكَ أَنْ نَتْرُكَ ما يَعْبُدُ آباؤُنا أَوْ أَنْ نَفْعَلَ في أَمْوالِنا ما نَشؤُا. (هود : 87)
(امّا مردم مدين در جواب) گفتند: اى شعيب! آيا نمازت به تو فرمان مى دهد كه (به ما بگويى) آنچه را كه پدرانمان مى پرستيدند رها كنيم؟ (و) يا اينكه (نتوانيم) آن گونه كه خود مى خواهيم، در اموالمان تصرّف كنيم؟!
نماز حضرت اسماعیل : وَ كانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ وَ كانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا. (مریم : 55)
و همواره خاندان خود را به نماز و زكات امر مى كرد و پيوسته نزد پروردگارش مورد رضايت بود.