#در_محضر_بهجت ۴۴ ؛ شاد کردن دل مؤمن

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما معلمان عزیز.

با هم ‌پای درس آیت‌الله بهجت رضوان اللّه علیه نشسته ایم.

ایشان بسیار سفارش می‌‌کردند که تا می‌توانید دل مؤمنین را شاد کنید.

شاد کردن دل مؤمن به این است که لبخندی به او بزنی، شوخی بکنی او بخندد، قرضی دارد ادا بکنی، اگر مشکل ازدواج یا شغل دارد، کمکش کنی تا این مشکلش بر طرف شود.

و ‌می‌فرمودند : وقتی انسان مؤمنی را شاد می‌کند خداوند بواسطه‌ی این شاد کردن فرشته‌‌‌‌ای را خلق می‌کند که آن مؤمن شاد کننده‌ی دل دیگران را از بلا‌ها و تصادفات در امان نگه دارد.

ایشان ‌می‌فرمودند : این که می‌بینید در برخی از تصادفات برخی انسانها سالم می‌مانند در حالی که نفر کنارِ آنها مجروح شده یا فوت کرده به دلیل این است که آن انسانی که سالم مانده دل مؤمنی را شاد کرده. [1]

آقا امام رضا علیه السلام ‌می‌فرمودند : بعد از انجام واجبات هیچ عملی مانند شاد کردن دل مؤمن، مورد رضایت خداوند تبارک و تعالی نیست.

« لَیسَ شَی‏ءٌ مِنَ الْأَعْمَالِ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بَعْدَ الْفَرَائِضِ أَفْضَلَ مِنْ إِدْخَالِ السُّرُورِ عَلَى الْمُؤْمِن‏ » [2]

پس تا می‌توانید دل مؤمنین را شاد کنید.

#در_محضر_بهجت ۴۵ ؛ دعا به مظلومین

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما معلمان عزیز.

پای درس اخلاق آیت‌الله بهجت رضوان اللّه علیه نشسته ایم.

وقتی به ایشان خبر می‌دادند که عربستان به یمن حمله کرده و تعدادی از مردان و زنان و کودکان را کشته بسیار ناراحت می‌‌شدند و دعا می‌کردند.

وقتی خبردار می‌شدند اسرائیل به فلسطین حمله کرده یا مردم مظلوم عراق گرفتار جنگ شدند و آمریکا به آنها حمله کرده خیلی مُضطرب می‌شدند و مُدام دعا می‌‌کردند.

این حدیث پیامبر را می‌خواندند که « مَنْ أَصْبَحَ لا یَهْتَمُّ بِأُمورِ الْمُسْلمینَ فَلَیْسَ بِمُسْلِمٍ » [3] اگر کسی صبح کند در حالی که غم و غصه‌ی مسلمان ها، غم و غصه‌ی او نباشد و نسبت به ظلمی که به مسلمانها می‌‌شود بی خیال باشد او مسلمان نخواهد بود. [4]

می‌فرمودند : ما باید غم و غُصه‌ی آنها را غم و غُصه‌ی خودمان بدانیم.

همان جور که اگر این بلا سر ما می‌‌آمد دعا می‌‌کردیم. همان‌گونه ضجّه و زاری و گریه داشته باشیم و از خدا رفع بلا را برای مسلمان‌ها بخواهیم.

می‌فرمودند : اگر برای رفع بلا و گرفتاری آنها دعا نکنیم ممکن است خودمان به آن بلاها دچار شویم. [5]

سعدی شیرازی چه زیبا گفت که :

بنی آدم اعضای یکدیگرند * که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار * دگر عضوها را نماند قرار

تو کز مِحنت دیگران بی غمی * نشاید که نامت نَهند آدمی

[1] آیت‌الله بهجت : وقتی دل مؤمنی را شاد كنید، خدا از لطف، مَلکی را خلق می‌کند که آن مَلک، شما را از بلاها و تصادفات و... حفظ ‌می‌كند.

این که می‌بینید در برخی تصادفات بعضی‌ها محفوظ می‌مانند در حالی که به نفر کناری آن‌ها آسیب وارد می‌شود به سبب این است که آن شخصِ محفوظ مانده، در مسرّت اهل ایمان نقش داشته است. ( برگی از دفتر آفتاب، ص ١٨۴ )

[2] بحار الأنوار، ج‏75، ص : 347.

[3] الكافي، ج‏ 2، ص 163.

[4] در محضر بهجت، ج ٣، ص ٢٢٢.

[5] اگر بی‌تفاوت باشیم و برای رفع گرفتاری‌ها و بلاهایی که اهل ایمان بدان مبتلا هستند دعا نکنیم، آن بلاها به ما هم نزدیک خواهد بود؛ ( در محضر بهجت، ج۱، ص ۹۷ )