پرسمان نماز 23 ؛ نماز جماعت کجای قرآن آمده و ثواب آن چقدر است؟
پرسمان نماز 23 ؛ نماز جماعت کجای قرآن آمده و ثواب آن چقدر است؟
سلام به شما، دانش‌آموز عزیز! دعا می‌کنم که هر کجا هستی، قلبت با یاد خدا شادِ شادِ شاد باشد.
یکی از سؤال هایی که شما از ما می‌پرسید این است که «حاج آقا، کجای قرآن نوشته نماز را به جماعت بخوانید؟» اگر در نماز جماعت شرکت کنم، پاداش و جایزه‌اش چیست؟
در آیه 43 سوره بقره، خداوند می‌فرماید: « وَ أَقيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعين ». و نماز را به پا دارید و زکات را بپردازید و همراه با رکوع کنندگان رکوع کنید.
این جمله آخر دعوت به شرکت در نماز جماعت است چون در نماز جماعت است که همه همزمان با هم رکوع می‌کنند. [1]
جبرئیل با هفتاد هزار فرشته بر پیامبر عزیزمان وارد شد و فرمود: «خدایت سلام می‌رساند و هدیه‌ای برای تو فرستاده که برای هیچ‌یک از صد و بیست و چهار هزار پیامبر قبل از تو نفرستاده است».
پیامبر عزیزمان خوشحال شد و پرسید: «هدیه چیست؟» جبرئیل فرمود: «هدیه این است که نمازهای پنج‌گانه را اجازه داده تا با جماعت بخوانید».
پیامبر عزیزمان فرمودند: «جایزه شرکت در نماز جماعت چیست؟» جبرئیل فرمود: «اگر دو نفر در نماز جماعت شرکت کنند، هر رکعت برابر با صد و پنجاه تا نماز خداست. اگر سه نفر شوند، هر رکعت برابر با ششصد تا نماز است».
و یکی یکی تعداد حاضران در نماز جماعت را زیاد کردند و بعد فرمودند اگر ده نفر در نماز جماعت حاضر شوند، هر رکعت برابر با هفتاد و دو هزار و هشتصد نماز است که یک نفر به تنهایی بخواند.
و اگر از ده نفر بیشتر شوند، تمام آسمان‌ها کاغذ، تمام دریاها مرکب، تمام درختان قلم بشوند، جن و انس و فرشتگان همه با هم نویسنده شوند، نمی‌توانند پاداش یک رکعت نماز را بنویسند. [2]
گر گدا کاهل بود تقصی صاحب خانه چیست؟
بیایید قدر این هدیه خدا را بدانیم و به بهترین شکل از آن استفاده کنیم.
پرسمان نماز 24 ؛ من که خدا را دوست دارم پس چه نیازی هست نماز بخوانم؟
سلام به شما، دانش‌آموز عزیز! شما که بهترین مخلوق خدا هستید. یعنی روزی که خدا انسان را آفرید، از آفریدن انسان به خودش گفت: «آفرین!»
یک دانش‌آموزی پرسید: «حاج آقا، من به دوستم می‌گویم نماز بخوان، می گوید من که خدا را دوست دارم پس چه نیازی به نماز دارم؟» جوابش چیست؟
سه تا پاسخ به او یاد دادم:
۱. حرف دوست شما مثل این است که به یک بیمار بگوییم دارویی را که پزشک داده بخورد تا عفونت بدنش پاک شود و درد تو آرام شود.
بگوید: «من که پزشک را دوست دارم، چه نیازی به دارو دارم؟»
خدا پزشک ماست و داروی نماز را داده تا عفونتِ گناه از روح ما پاک شود و روح ما آرامش پیدا کند.
ما هر چه پزشک را دوست داشته باشیم تا داروی او را نخوریم خوب نمی‌شویم.
۲. یک مامانی در مهمانی به کودکش می‌گوید: «آنقدر روی مبل‌ها بالا و پایین نپر، به چاقو دست نزن، چیزی را به سمت شیشه پرت نکن».
این بچه آتش دنیا را می‌سوزاند و هر کار دلش می‌خواهد می‌کند. اذیت‌هایش که تمام شد، در بغل مامانش می‌پرد و صورت مامانش را می‌بوسد و می‌گوید: «مامان جون، دوستت دارم ، دوستت دارم». مامانش می‌گوید: «نمی‌خواهد آنقدر دوستت دارم بگویی، دستور من را انجام بده».
خداوند هم می‌فرماید: «من هفده مرتبه در قرآن دستور دادم " نماز بخوان" به جای اینکه آنقدر بگویی دوستت دارم، بلند شو وضو بگیر و نمازت را بخوان».
سه. مدعی زیاد است ، هم ابوذر و هم ابولهب ـ هر دو ـ می‌گویند خدایا من تو را دوست دارم [3] و نشانه دوست داشتن خدا این است که هر چه خدا دوست دارد ما هم باید دوست داشته باشیم.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند : دوست داشتنی رفتارها نزد خداوند متعال نماز است. [4] به دوستت بگو تو که نماز نمی‌خوانی چطور ادعا داری نماز را دوست داری؟ تو که نماز را دوست نداری چطور ادعا داری را دوست داری؟
یادمان باشد رفتار ماست که گفتار ما را رد می‌کند یا تأیید می‌کند و نشان می‌دهد ما در گفتارمان راستگو هستیم یا خدای ناکرده دروغگو.
پرسمان نماز 25 ؛ وقتی ادرار دارم نماز جماعت رو شروع کنم یا بروم دستشویی؟
سلام به شما، دانش‌آموز عزیز! دعا می‌کنم هر کجا هستی، تندرست و سلامت باشی.
یک دانش‌آموزی پرسید: «نیاز دارم بروم دستشویی، اما همزمان نماز جماعت با آن ثواب خیلی زیادش دارد شروع می‌شود، چه کار کنم؟ بروم نماز جماعت یا بروم سرویس بهداشتی و ثواب نماز جماعت را از دست بدهم؟»
یک مثال فرضی برایش زدم: کسی را فرض کن در بهترین مکان، مسجدالحرام، در بهترین زمان، یعنی صبح جمعه، به امامت بهترین فرد، یعنی امام زمان، در بهترین صف ، یعنی صف اول نماز جماعت ایستاده است.
هنوز حضرت نماز جماعت را شروع نکرده که او سؤال شما را از حضرت مهدی علیه السلام می‌پرسد. فکر می‌کنید حضرت چه پاسخی بدهد؟
بله، جمله پیامبر را به او می‌فرمایند: «برو دستشویی، هرچند این نماز را از دست بدهی، بعدش نماز فرادی بخوان».[5]
جمله حضرت سه تا دلیل دارد:
۱. در چنین حالتی، ذهنِ انسان آشفته می‌شود و قدرت تمرکز به شدت پایین می‌آید. وقتی در صف نماز ایستادی، توجه به اینکه در فشار ادرار و مدفوع هستی ، توجه و حضور قلب تو به خدا را از بین می برد و نمازت می‌شود گردویی که مغز ندارد. [6]
۲. امام صادق علیه السلام فرمودند: کسی که در فشار ادرار و مدفوع باشد و نماز بخواند، نمازش صحیح است و لازم نیست دوباره آن نماز را تکرار کند، اما مُهر قبولی نمی‌خورد یعنی آن ارزش و ثوابی که باید داشته باشد، ندارد. [7]
۳. ادرار و مدفوع مواد سمّی و زائد بدن هستند. اگر نگه داشته شوند، در درازمدت به کلیه‌ها فشار می‌آورند و عفونتِ کلیه می‌آورند. حتی ممکن است سبب سنگِ کلیه شوند. و مجاری مثانه پر از باکتری‌های مُضر می‌شود و سبب عفونتِ مثانه می‌شود.
خدا می‌خواهد به من و شما بفرماید: «سلامتی تو برای من خیلی مهم است. هرگاه نیاز به دستشویی داشتی، هر کار مهمی داشتی، رها کن، حتی اگر آماده گفتگو با من بودی، برو دستشویی و به سلامتی خودت برس».
تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
[1] تفسیر نمونه، ج1، ص: 209.
[2] قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَتَانِی جَبْرَئِیلُ مَعَ سَبْعِینَ أَلْفَ مَلَكٍ بَعْدَ صَلَاةِ الظُّهْرِ فَقَالَ یا مُحَمَّدُ إِنَّ رَبَّكَ یقْرِئُكَ السَّلَامَ وَ أَهْدَى إِلَیكَ هَدِیتَینِ لَمْ یهْدِهِمَا إِلَى نَبِی قَبْلَكَ قُلْتُ وَ مَا تِلْكَ الْهَدِیتَانِ قَالَ الْوَتْرُ ثَلَاثُ رَكَعَاتٍ وَ الصَّلَاةُ الْخَمْسُ فِی جَمَاعَة ... فَإِنْ زَادُوا عَلَى الْعَشَرَةِ فَلَوْ صَارَتِ السَّمَاوَاتُ كُلُّهَا مِدَاداً وَ الْأَشْجَارُ أَقْلَاماً وَ الثَّقَلَانِ مَعَ الْمَلَائِكَةِ كُتَّاباً لَمْ یقْدِرُوا أَنْ یكْتُبُوا ثَوَابَ رَكْعَةٍ وَاحِدَة. ( بحار الأنوار ، ج85، ص: 14)
[3] خداوند به پیامبرش فرمود زیاد هستند کسانی که می‌گویند مرا دوست دارند دروغ می‌گویند. «یا أحمد، لیس كلّ من قال أحبّ اللَّه أحبّنی» (الجواهر السنیة فی الأحادیث القدسیة (كلیات حدیث قدسى)، ص: 389)
[4] إِنَّ أَحَبَّ الْأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ الصَّلَاةُ وَ الْبِرُّ وَ الْجِهَادُ. ( الخصال، ج1، ص: 185)
[5] پیامبر خدا صلى الله علیه و آله: إذا اقیمَتِ الصَّلاةُ وَ وَجَدَ أحَدُکمُ الخَلاءَ، فَلیبدَأ بِالخَلاءِ. هر گاه نماز بر پا مى شود و کسى از شما نیاز به تخلیه گاهِ (ادرار و مدفوع) دارد، نخست به آن جا برود. (شناخت نامه نماز ؛ ج 2؛ حدیث 702)
[6] رسول اللّه صلى الله علیه و آله: لا یقبَلُ اللّهُ صَلاةَ عَبدٍ لا یحضِرُ قَلبَهُ مَعَ بَدَنِهِ. (خداوند نماز بندهاى را كه دلش همراه تنش نیست، نمىپذیرد.)
[7] امام صادق علیه السلام: لا صَلاةَ لِحاقِنٍ، ولا لحاقِبٍ. والحاقِنُ الَّذی بِهِ البَولُ، وَالحاقِبُ الّذی بِهِ الغائِطُ. «برای " حاقِن"،" حاقِب" نمازی نیست (نمازشان کم ارزش است). حاقن، کسى است که پیشاب (ادرارِ) خود را نگه داشته و حاقب، کسى است که مدفوعش را نگه داشته است» . (بحار الانوار؛ ج 84 ؛ ص 319)