#امیرالمؤمنین_در_قرآن ۵
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیم
سلام به شما معلم عزیز.
جلسه پنجم است که آیات امیرالمؤمنین در قرآن را مرور می‌کنیم.
اولین آیه‌ای را که خدمت‌تان تقدیم می‌کنم در سوره حمد قرار دارد و دعایی است که مسلمان‌ها روزانه ده بار باید در نمازهای واجبِ‌شان بخوانند : «اِهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِیمَ‌» خدایا راه مستقیم را به من نشان بده و من را بر آن راه ثابت قدم نگه دار.
قبل از توضیح این آیه سه تا نکته را خدمت‌تان عرض می‌کنم :
نکته اول : تا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله زنده بودند همه مردم می‌دانستند که گفتار و رفتار پیامبر «صراطِ مستقیم» است و مردم باید خودشان را با پیامبر عزیزمان هماهنگ کنند و به گفتار و رفتار ایشان عمل کنند.
نکته دوم : «صراط مستقیم» یک واژه مُبهم است که حتی داعشی آدم کُش و حجّاجِ خونخوار هم می‌توانند ادعا کنند راه ما‌ ، راه مستقیم است.
۳- در آیه ۴۴ سوره نحل خدا یک وظیفه‌ای را بر دوش پیامبر قرار داد که آن وظیفه‌ ، روشن کردن واژه‌های مبهم قرآن است تا کسی نتواند از قرآن سوء استفاده کند «وَ أَنْزَلْنٰا إِلَیكَ الذِّكْرَ لِتُبَینَ لِلنّٰاسِ مٰا نُزِّلَ إِلَیهِمْ»
با ذکر این سه مقدمه خدمت‌تان عرض می‌کنم که شیعه و سنی نوشتند که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله رو کردند به امیرالمؤمنین و فرمودند : «یا علی! أَنْتَ الطَّرِیقُ الْوَاضِحُ وَ أَنْتَ الصِّرَاطُ الْمُسْتَقِیم‏» تو آن راه روشن هستی و تو آن صراطِ مستقیمی هستی که مردم باید بر آن صراط قرار بگیرند تا هدایت بشوند.
پیامبر عزیزمان در حدیث دیگری بیان کردند که علی‌ ، فاطمه‌ ، حسن و حسین علیهم السلام حجت‌های خدا بر روی زمین هستند و وظیفه‌شان هدایت مردم است به سوی بهشت و به سوی سعادت.
«مَنِ اهْتَدَى بِهِمْ هُدِی إِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ» هر کسی هدایت آنها را بپذیرد‌ ، یعنی به گفتار و رفتار آنها توجه کند و آن را سرمشق خودش قرار بدهد این دعای قرآن در حق او مستجاب شده و او بر صراطِ مستقیم قرار گرفته.
من کیَم؟ بعدِ نبی‌ ، تنها صراط مستقیمم * من علیِّ عالیِ اَعلی امیرالمؤمنینَم

#امیرالمؤمنین_در_قرآن ۶
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیم
سلام به شما معلم عزیز.
جلسه ششم است که درباره فضائل امیرالمؤمنین در قرآن با هم گفتگو می‌کنیم.
در جلسه قبل بیان شد که هر مسلمان روزانه ده مرتبه می‌گوید «اِهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِیم‏» خدایا من را در «صراط مستقیم» ثابت قدم بدار.
و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند : «صراط مستقیم» علی بن ابیطالب است.
یعنی در گفتار و رفتار و در تجارت‌ ، عبادت‌ ، سیاست و رفتار فردی و اجتماعی‌ ، امیرالمؤمنین علیه السلام را الگوی خودتان قرار بدهید تا این دعا در حق شما مستجاب شود و شما بر «صراط مستقیم» بمانید.
برای تکمیل شدن بحث دو تا نکته را خدمت‌تان عرض می‌کنم :
یک. وقتی خداوند تبارک و تعالی حضرت آدم را آفرید و از روح خودش در او دمید دستور سجده بر او را صادر کرد.
همه فرشتگان اطاعت کردند ولی ابلیس که از جنّ بود و به خاطر عبادت زیاد در جمع فرشتگان قرار گرفته بود نافرمانی و سرکشی کرد‌ ، و از درگاه خدا رانده شد.
او به خدا عرضه داشت : «پاداشِ هزاران ساله‌ی عبادتِ من را طول عُمر بر دنیا قرار بده» خداوند پذیرفت و عُمر او را طولانی کرد.
بعد متکبرانه در آیه ۱۶ سوره اعراف نقشه‌ی خودش را برای انحرافِ انسان‌ها بیان کرد که «قالَ فَبِما أَغْوَیتَنی‏ لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِراطَكَ الْمُسْتَقیم‏» خدایا در راه مستقیم تو می‌نشینم‌ ، اجازه نمی‌دهم بندگان تو در این راه بیایند‌ ، یا در این راه بمانند.
آقا امام صادق علیه السلام فرمودند : «الصِّرَاطُ الَّذِی قَالَ إِبْلِیسُ «لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِراطَکَ الْمُسْتَقِیم»‏ فَهُوَ عَلِیٌّ»
تا وقتی پیامبر عزیزمان صلی الله علیه و آله زنده بودند‌ ، «صراط» پیامبر بودند و بعد از ایشان «صراط مستقیم» امیرالمؤمنین علیه السلام شدند.
ابلیس تمام تلاشش را می‌کند تا مردم را از علی بن ابیطالب علیه السلام دور کند و مردم حولِ محور او نچرخند و او را مُقتدای خودشان قرار ندهند.
دو. پلِ صراط در روز قیامت بر روی جهنّم کشیده می‌شود که در انتهای آن پل بهشت قرار دارد. هر کسی بیشتر در دنیا بر «صراطِ مستقیم» باشد و دقیق‌تر بر صراطِ دنیا حرکت کرده باشد در آخرت آسان‌تر و سریع‌تر از آن صراط عبور خواهد کرد.
پس صراطِ آخرت‌ ، تجسّم صراط دنیاست.
پیامبر اکرم فرمودند : «مَنْ سَرَّهُ أَنْ یجُوزَ عَلَى الصِّرَاطِ كَالرِّیحِ الْعَاصِف‏» هر کسی دوست دارد مثل تندباد از روی صراط آخرت عبور کند علی علیه السلام را رهبر و سرپرست و الگوی خودش قرار بدهد و به دستورات او در گفتار و رفتار عمل کند.
جالب است که محدثین شیعه و سنی هم نوشته‌اند : «لا یجوزُ احدٌ الصراطَ الاّ مَنْ كَتَبَ له علىٌّ الجوازَ»
کسانی اجازه عبور از پل صراط را دارند که آقا امیرالمؤمنین نامه آنها را امضا کرده باشد و اجازه عبور از پل صراط را به آنها داده باشد.
پس : صراط دنیا خودِ علی بن ابیطالب است و عبور از صراط آخرت هم دستِ علی بن ابیطالب علیه السلام است.

#امیرالمؤمنین_در_قرآن ۷
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیم
سلام به شما معلم عزیز.
جلسه هفتم است که درباره آیات امیرالمؤمنین در قرآن با هم گفتگو می‌کنیم.
خداوند تبارک و تعالی در سوره حمد از ما مسلمان‌ها خواسته روزانه ده بار این دعا را بخوانیم که «اِهدِنَا الصِّراطَ المُستَقِیمَ» خدایا ما را بر راه مستقیم ثابت قدم بدار و به آن راه هدایت کن.
و در قالب دعا به ما دستور داده که بروید «صراط مستقیم» را پیدا کنید و توضیح داده که «صِراطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیهِمْ» آن راه‌ ، راه کسانی هست که منِ خدا به آنها نعمت داده‌ام.
خُب این چه نعمتی است اگر کسی آن نعمت را داشته باشد در «صراطِ مستقیم» قرار می‌گیرد؟
مسلماً آن نعمت‌ ، صورتِ زیبا‌ ، ثروتِ فراوان‌ ، مدرک تحصیلی‌ ، موقعیت اجتماعی‌ ، و محبوبیت در بین مردم و قدرتِ زیاد نیست.
آن نعمت دو تا ویژگی باید داشته باشد :
یک. اگر کسی آن نعمت را داشته باشد خدا به او غضب نمی‌کند. «غَیرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیهِمْ»
دو. با وجود آن نعمت آن شخص گمراه نمی‌شود. «وَ لَا الضَّالِّینَ»
خیلی‌ها هستند که صورت زیبا دارند‌ ، ثروت فراوان دارند و نعمت‌های دیگری دارند مثلِ محبوبیت بین مردم ولی باز هم گمراه شدند.
پیامبر عزیزمان صلی الله علیه و آله این آیه را این‌طور تفسیر کردند : که کسانی که ولایت و سرپرستی علی بن ابیطالب علیه السلام را بپذیرند آن نعمت به آنها داده شده و خداوند به آنان غضب نمی‌کند و گمراه هم نخواهند شد. «لَمْ یغْضَبْ عَلَیهِمْ وَ لَمْ یضِلُّوا»
پس منظور از «نعمت» در سوره حمد ولایتِ علی بن ابیطالب علیه السلام است.
در آیات دیگری از قرآن هم واژه «نعمت» به معنای ولایت آمده که سه تای آنها را می‌خواهم خدمت‌تان تقدیم کنم ؛
یک. خداوند یکی از وظایفی که بر دوش پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله قرار داده و بر دوش ما مسلمان‌ها هم قرار داد این است که «وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ» درباره نعمتی که خدا به تو داده با مردم گفتگو کن. آنها را بازگو کن.
مسلماً منظور از نعمت‌ ، نعمتِ مادی نیست که من بیایم در حضور مردم بگویم :
1. خانه من چقدر بزرگ است.
2. ماشین من چقدر خوب است.
3. حافظه من چقدر قوی است.
4. فرزندانِ من چقدر زیبا هستند.
خُب این‌ها دو تا عیب دارد :
الف : اگر من این نعمت‌ها را بین مردم بشمارم‌ ، خودستایی می‌شود که سبب غرور می‌شود و تکبر کار زشتی است.
ب. بیان نعمت‌های مادی در بین مردم سبب می‌شود دیگران به من حسادت کنند. من نباید کاری کنم که دیگران به من حسادت کنند.
خُب پس منظور از این نعمت چیست؟
این «نعمت» باید نعمتِ معنوی باید باشد و نعمتی باشد که کسانِ دیگر هم بتوانند به آن نعمت دسترسی پیدا بکنند.
در روایت آمده خداوند بر عهده پیامبر عزیزمان گذاشتند‌ ، از نعمتِ دین با مردم سخن بگویند و از نعمت وجودِ علی بن ابیطالب علیه السلام .
«فَحَدِّث فَضَائِلَ علیِّ بْنِ اَبی طالب» ای پیامبر کرامات و کمالات علی بن ابیطالب را برای مردم بازگو کن تا آنها با این نعمت بزرگ آشنا شوند.
من دیده به احسانِ علی دارم و بس * سر در خط فرمانِ علی دارم و بس
هر کس زده دست خود به دامان کسی * من دست به دامانِ علی دارم و بس.