#همنشین_خدا 83 ؛ انگشتر عقیق

یا فارِجَ الهَمّ وَ یا کاشِفَ الغَمّ

به نام خدایی که ناراحتی را از بین می‌برد و غم را برطرف می‌کند.

سلام به شما معلم عزیز

می‌خواهیم با هم دو پاسخ به این سؤال بدهیم.

حکمتِ اینکه انگشترِ عقیق پاداش نماز را هفتاد برابر می‌کند چیست؟ « الصَّلَاةُ فِیهِ سَبْعُونَ صَلَاةً » [1]

یک. آقا امام رضا علیه السلام فرمودند: خداوند وحدانیت خودش، توحید را، نبوت پیامبرش و ولایت امیرالمؤمنین و یازده فرزندش علیهم السلام را به همه موجودات عرضه کرد. هر موجودی اول آن پذیرفت خداوند شرافت ویژه‌ای به او داد.

* از بین زمین‌ها مکه اولین زمینی بود که آن ار پذیرفت، خداوند هم کعبه را ـ خانه خودش را ـ در آنجا قرار داد و آن را قبله‌گاه دائمی نماز مسلمان‌ها قرار داد تا روز قیامت. توجه داشته باشیم که بیت المقدس قبله‌گاه موقت بود برای حدود پانزده سال.

* از بین سنگ‌ها هم سنگ عقیق، اولین سنگی بود که توحید و نبوت و ولایت را پذیرفت، خداوند شرافت ویژه‌ای به آن داد.

همین طور که خاک کربلا به امام حسین علیه السلام متصل شد ارزش پیدا کرد، تسبیحی که با خاک کربلا باشد خداوند هر ذکرش را هفتاد برابر حساب می‌کند [2]، سنگ عقیق هم با اتصال به امیرالمؤمنین علیه السلام ـ یعنی با پذیرفتن ولایت امیرالمؤمنین ـ ارزش پیدا کرد [3]، نماز با انگشتر عقیق را خداوند هفتاد برابر پاداش می‌دهد.

دو. خداوند برای اینکه به ما یاد بدهد و یادآوری کند که چه چیزهایی برای بدن ما مفید است، خاصیت دارد، و انگیزه ما را بالا ببرد از آن چیزها استفاده کنیم، برایش تشویق نمازی قرار داده مثلاً همین سنگ عقیق خاصیت درمانی دارد، فرکانس ۶۱۰ نانومتری دارد، خاصیت آرام بخشی دارد، اگر مُدام در دست باشد سطح استرس و اضطراب را کاهش می‌دهد، برای قلب ما مفید است، چون گردشِ خون را آسان می‌کند، فشار خون را کم می‌کند، هورمون‌های بدن ما را تنظیم می‌کند، مخصوصاً هورمون‌های بدن زنان را. [4]

خداوند برای اینکه ما را تشویق کند که از این سنگ استفاده کنیم و خواصش را بهره‌مند شویم، برای تشویق نمازی، قرار داده است.

#همنشین_خدا 84 ؛ مثل عسل

یا نِعْمَ الطَّبیب

به نام بهترین پزشک عالم.

سلام به شما معلم عزیز. می‌خواهم یک خاطره‌ای برای شما تعریف کنم.

در دانشگاه داشتم سخنرانی می‌کردم درباره آثار و فواید نماز، گفتم ؛ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: « یا عِبَادَ اللَّهِ أَنْتُمْ کالْمَرْضَى وَ رَبُّ الْعَالَمِینَ کالطَّبِیب‏ » [5]

دانشجویان عزیز ما بیمار هستیم و خداوند متعال پزشک است. ما برای اینکه از این بیماری‌ها خوب شویم به خداوند مراجعه می‌کنیم. خداوند یک دارویی می‌نویسد به نام نماز، می‌فرماید: روزانه پنج بار را به کعبه بایست و این جملات و حرکات را داشته باش تا خوب شوی. اقامه نماز از مهم‌ترین نسخه‌های پزشک عالَم برای شفای بیماری های ما هست.

یک دانشجو گفت: چه کسی گفته که ما مریض هستیم من چنین حرفی را قبول ندارم !

از او پرسیدم که بعضی از آدم‌ها حسادت ندارند، متکبر نیستند، حریص نیستند، دزدی نمی‌کنند، غیبت ندارند، خیانت نمی‌کنند؟ گفت: درست است.

گفتم آیا این بیماری نیست؟ همان طور که جسم ما بیمار می‌شود، روح ما هم بیمار می‌شود و این بیماری است.

گفت قبول کردم ؛ ولی یک سؤال همان طور که شما می‌گویید نماز بخوانیم تا از این بیماری‌ها خوب شویم، پس امامانِ ما مریض بودند که نماز می‌خواندند؟

به او گفتم که انسان‌ها در دو حالت به پزشک مراجعه می‌کنند:

یک. برای پیشگیری که بیمار نشوند. قرآن می‌فرماید: « إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنکرِ ». [6] فحشاء کلمه جمع است و « الف و لام » هم دارد، یعنی نماز خوب از تمام بدی‌ها انسان را دور می‌کند. از تمام بیماری‌های روحی. هر چه نماز بهتر و زیباتر باشد بیشتر جلوی ورود بیماری گناه را می‌گیرد.

امامان معصوم علیهم السلام ما چون همیشه نمره نمازشان بیست بود، نمره گناه که بیماری‌ روحی هست برای آنها صفر بود. آنها حتی فکر گناه هم نمی‌کردند.

دو. پیگیری ؛ یعنی وقتی بیماری وارد شد آن را خوب کنیم. قرآن می‌فرماید: « وَ أَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَی النَّهَارِ وَ زُلَفًا مِّنَ اللَّیلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ یذْهِبْنَ السَّیئَاتِ » [7] « حَسَنات » در این آیه یعنی نمازها. نمازهای خوب، بدی‌ها ـ یعنی بیماری‌های روحی ـ را از بین می‌برد.

ببینید ! نماز مثل عسل می‌ماند که هم برای پیشگیری و هم برای درمان استفاده می‌شود.

به او گفتم تازه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: « أَنْتُمْ کالْمَرْضَى » شما مانند بیمار می‌مانید نفرمودند ما معصومین علیهم السلام مانند بیمار می‌مانیم. چون پیامبران و امامان اصلاً بیماری روحی ندارند.

پس نماز دو فایده دارد:

یک. دافع گناهان است، نمی‌گذارد بیماری وارد جسم ما شود، به شرط اینکه نماز ما بیست باشد.

دو. اگر نماز ما نواقصی داشت فایده دومش اینکه رافع گناه است. یعنی بیماری‌هایی که وارد شده از بین می‌برد ما را از بیماری‌های روحی پاک می‌کند.

#همنشین_خدا 85 ؛ زیارت در دنیا، شفاعت در آخرت

یا رَبَّ الصّدیقِینَ وَ الْاَخیار

به نام خدای راستگویان و خوبان. به نام خدای چهارده معصوم.

سلام به شما معلم عزیز. دعا می‌کنم خداوند زیارت امامان در دنیا شفاعت آنها در آخرت را نصیب من و شما کند.

می‌خواهم با هم چهار نکته را دوره کنیم درباره رسم خوب بعضی از مساجد.

اینکه بعد از نمازهایشان به امامان علیهم السلام سلام می‌دهند.

یک. در روایات آمده حداقلِ زیارت امامان معصوم سلام دادن به آنهاست. حتی از راه دور. مثلاً همین جایی که هستی اگر بگویی « السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْکَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ » برایت زیارت امام حسین علیه السلام می‌نویسند. [8]

پس این سلام دادن بعد از نمازها زیارتِ از راه دور آنها حساب می‌شود.

دو. بعضی از مساجد فقط به سه امام‌ها سلام می‌دهند امام حسین، امام رضا و امام زمان علیهم السلام. چه خوب است که به همه چهارده معصوم سلام داده شود.

من در یک روستایی بودم نوجوان‌های شانزده، هفده ساله نام امام دهم و یازدهم را نمی‌دانستند. بعد از اینکه در آن مسجدشان رسم شد که به چهارده معصوم سلام دهند به آسانی نام امام‌ها را یاد گرفتند.

سه. در سلام دادن به امامان خوب است رو به قبله بایستیم. البته بعضی‌ها اصرار دارند که برای سلام به امام رضا علیه السلام رو به مشهد بایستیم که آن هم هیچ اشکالی ندارد.

چهار. این سلام دادن به امام‌ها از تعقیبات مشترکه‌ی همه‌ی نمازهاست، که در مفاتیح الجنان هم آمده، اول آن سلام این است « اَللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلاَمُ وَ مِنْک السَّلاَمُ » خوب است که این متن را یاد بگیریم و بخوانیم. [9]

یا این زیارتنامه مختصری که بنده ‌خدمت‌تان عرض می‌کنم بخوانید: « اَلسَّلاَمُ عَلَیک یا رَسُولَ اَللَّهِ * اَلسَّلاَمُ عَلَیک یا اَمِیرَالَمؤمنینَ * اَلسَّلاَمُ عَلَیک یا فَاطِمَةُ الزهرَاء * اَلسَّلاَمُ عَلَیکمْ یا حَسَنَ بْنَ عَلِیٍ المُجْتَبی وَ حُسَینَ بْنَ عَلِیٍ الشَّهیدِ وَ عَلِی بْنِ الْحُسَینِ زَینِ العابِدِینَ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍ الْبَاقِرِ وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلصَّادِقِ وَ موسَی بْنِ جَعْفَرٍ الْکاظِمِ وَ رَحْمَةُ اَللَّهِ وَ بَرَکاتُهُ *

[اگر خواستید رو به مشهد می کنید و می‌گویید] اَلسَّلاَمُ عَلَیک یا غَرِیبَ الْغُرَبَاءِ وَ یا مُعِینَ الضُّعَفاءِ وَ الْفُقَرَاءِ اَلسَّلامُ عَلَیک یا عَلیَّ بْنَ مُوسَی الرِّضَا وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ برکاتُهُ *

السَّلامُ عَلَیکمْ یا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍ الْجَوادِ وَ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْهادِی وَ حَسَنَ بْنَ عَلِیٍّ الْعَسْکرِی * اَلسَّلاَمُ عَلَیک یا صاحِبَ اَلزَّمَان اَلاَمانَ الْاَمانَ الْاَمَانَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکاتُهُ ».

اگر سلام ما مختصر باشد خیلی خوب است. اگر طولانی باشد در حوصله‌ی نوجوان و جوان نمی‌گنجد.

امیدوارم که ما از زائران هر روزه چهارده معصوم علیهم السلام باشیم.


[1] عَنِ الْحُسَینِ بْنِ عَلِی علیهما السلام قَالَ : قَالَ لِی رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله یا بُنَی تَخَتَّمْ بِالْیاقُوتِ وَ الْعَقِیقِ فَإِنَّهُ مَیمُونٌ مُبَارَک وَ کلَّمَا نَظَرَ الرَّجُلُ فِیهِ إِلَى وَجْهِهِ یزِیدُ نُوراً وَ الصَّلَاةُ فِیهِ سَبْعُونَ صَلَاة. (مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏3، ص 297)

الإمام علی علیه السلام : خَرَجَ عَلَینا رَسولُ اللّهِ صلى الله علیه و آله و فی یدِهِ خاتم فضّة جَزعٌ یمانی فَصَلّى بِنا، فَلَمّا قَضى صَلاتَهُ دَفَعَهُ إلَی و قالَ : یا عَلی تَخَتَّم بِهِ فی یمینِک و صَلِّ فیهِ، أ وَ ما عَلِمتَ أنَّ الصَّلاةَ فِی الجَزعِ سَبعونَ صَلاةً؟! (محمدی ری شهری، الصلاة فی الکتاب و السنة، ص 51)

[2] رُوِی عَنِ الصّادِقِ علیه السلام : مَن أدارَ الحُجَیرَ مِن تُربَةِ الحُسَینِ علیه السلام فَاستَغفَرَ بِهِ مَرَّةً واحِدَةً، کتِبَ لَهُ بِالواحِدَةِ سَبعونَ مَرَّةً، وإن أمسَک السُّبحَةَ فی یدِهِ ولَم یسَبِّح بِها فَفی کلِّ حَبَّةٍ سَبعُ مَرّات‏. (بحار الأنوار، ج 101 ص 136)

[3] امام رضا علیه السلام : وَ فِی یوْمِ الْغَدِیر عَرَضَ اللَّهُ الْوَلَایةَ عَلَى أَهْلِ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ... ثُمَّ عَرَضَهَا عَلَى الْأَرَضِینَ فَسَبَقَتْ إِلَیهَا مَکةُ فَزَینَهَا بِالْکعْبَةِ... وَ عَرَضَهَا عَلَى الْجِبَالِ فَأَوَّلُ جَبَلٍ أَقَرَّ بِذَلِک ثَلَاثَةُ أَجْبَالٍ الْعَقِیقُ وَ جَبَلُ الْفَیرُوزَجِ وَ جَبَلُ الْیاقُوتِ فَصَارَتْ هَذِهِ الْجِبَالُ جِبَالَهُنَّ وَ أَفْضَلَ الْجَوَاهِرِ. (بحار الأنوار، ج‏27، ص 262)

[4] در اینترنت با جستجوی عبارت « خواص انگشتر عقیق » می‌ توانید مقاله هایی در این موضوع را بخوانید.

[5] مجموعة ورام، ج‏2، ص 117.

[6] سوره عنکبوت، آیه 45.

[7] سوره هود، آیه 114.

[8] عَنْ حَنَانٍ عَنْ أَبِیهِ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام یَا سَدِیرُ تَزُورُ الْحُسَیْنَ علیه السلام فِی کُلِّ یَوْمٍ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ لَا قَالَ فَمَا أَجْفَاکُمْ قَالَ فَتَزُورُونَهُ فِی کُلِّ جُمْعَةٍ قُلْتُ لَا. (وسائل الشیعه، ج ۱۴، ص ۴۹۳)

[9] مفاتیح الجنان، تعقیبات مشترکه.