سخنرانی های سه دقیقه‌ای با موضوع نماز

#همنشین_خدا 1 ؛ همنشین خدا

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما معلم عزیز

گِلی خوشبوی در حمّام روزی * رسید از دست مَحبوبی به دستم

بدو گفتم که مشکی یا عَبیری * که‌ از بویِ دلاویز تو مَستم

بگفتا من گِلی ناچیز بودم * ولیکن مدتی با گُل نشستم

کمالِ همنشین در من اثر کرد * وگرنه من همان خاکم که هستم.

خدمت شما عرض کنم که آن خاک و گِل من و شما هستیم و گُلِ خوشبویِ عالم خداست.

خدا فرمودند: « أَنَا جَلِیسُ مَنْ ذَکرَنِی‏ »[1]. من همنشین می‌شوم با کسی که من را یاد کند.

بالاترین یاد خداوند چیست؟

نماز است که روزانه ۵ بار بر ما واجب شده است.

در نماز سه نوع ذکر و یاد خداوند در آن است.

یک. ذکرِ قلبی: قلبِ‌ ما به یاد خداست.

دو. ذکرِ زبانی: با زبانِ ما نام او را‌‌ می‌بریم.

سه. ذکرِ عملی: با بدنِ خود در حال قنوت و رکوع و سجده یاد خداوند می‌کنیم.

توجه داشته باشیم که هر چه بیشتر با خداوند همنشین بشویم، بیشتر عطر و بوی خداوند می‌گیریم:

خدا « رحیم » هست. ما هم مهربون‌‌ می‌شویم.

خدا « طاهر » است. ما هم پاک‌‌ می‌شویم. از چه پاک‌‌ می‌شویم؟ از عیب ها، حرص، حسادت، تکبر. از چه پاک‌‌ می‌شویم؟ از گناهان.

خدا « نور » است. که « اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ »[2] ما هم نورانی‌‌ می‌شویم.

به این نور در قبر، قیامت و بهشت خیلی نیاز داریم.

خدا « صبور » هست. صبر و تحمل ما هم در برابر مشکلات زندگی بالا می‌رود.

خدا « قوی » هست و شیاطین از او‌‌ می‌ترسند. ما هم قوی‌‌ می‌شویم، شیاطینِ جنّ و انس‌‌ می‌ترسند به ما نزدیک بشوند.

یادمان باشد هر چه بیشتر و بهتر نماز بخوانیم، بیشتر کمالِ همنشین بیشتر در ما اثر‌‌ می‌کند و بیشتر رنگ و بوی خداوند می‌گیریم.

#همنشین_خدا 2 ؛ نقشه شیطان

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما معلم عزیز

شما که با گفتارت خوبی ها را آموزش می‌دهی و با رفتارت دانش آموزان را به انجام خوبی ها دعوت‌‌ می‌کنی.

می‌خواهم دو آیه برای شما بخوانم از قرآن.

از دو دشمنِ که به شدت با هم دشمنی‌‌ می‌کنند.

یک. سوره نور آیه ۲۱: « فَإِنَّهُ یأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ وَ الْمُنْکرِ »

شیطان شما را دعوت و امر‌‌ می‌کند به فحشا و منکر.

« فحشا » یعنی گناهانِ بزرگ که مخفیانه انجام‌‌ می‌شود و « منکر » یعنی گناهان بزرگ و زشت که آشکار انجام بشود.

دو. سوره عنکبوت آیه‌ی ۴۵: « إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى‏ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْکر »

نماز نهی‌‌ می‌کند از فحشا و منکر. پس نماز و شیطان با هم دشمن هستند.

مثلاً شیطان از سمت چپ ما را‌‌ می‌کشاند به سمت درّه‌ی گناه و نماز از سمت راست ما را نگه‌‌ می‌دارد که وارد چاه گناه نشویم.

شیطان چهار نقشه دارد برای دوری ما از نماز.

یک. تعطیل:

شیطان وسوسه‌‌ می‌کند که دلت پاک باشد، نماز نخوندی نخوندی !

اون خدایی که من‌‌ می‌شناسم هر چه هم نماز نخونی‌‌ می‌بخشه !

عبادت بجز خدمت خلق نیست ! به جای اینکه نماز بخوانی برو به مردم خدمت کن و...

هزاران نقشه‌‌ می‌کشد تا نمازِ ما را تعطیل کند.

دو. تأخیر:

اگر نتونست جلوی اقامه‌ی نماز را بگیرد، می‌گوید خُب حالا چه عجله ای داری؟ غذایت را بخور، کارت را انجام بده، استراحتت را بکن.... سرِ فرصت نماز هم‌‌ می‌خونی !

یعنی تلاش‌‌ می‌کند نمازِ اول وقت را به تأخیر بیندازد.

سه. تخفیف:

به محضِ اینکه « اللَّهُ‏ أَکبَر » نماز را گفتیم کارهای دیگر ما را یادآوری‌‌ می‌کند و آن ها را مهم و فوری نشان می‌دهد.

و می‌گوید: « عجله کن ! زود باش ! به آن کارها نمی‌رسی ! حالا دیگر تعقیبات نمی‌خواهد بخوانی ! بلند شو برو به آن کارت برس ». [3]

در حالی که خود ما‌‌ می‌دانیم بسیاری از آن کارها آن قدر هم مهم و فوری نیست، یعنی اگر بیست دقیقه بعد آن کارها را انجام بدهیم هیچ ضرری نمی‌کنیم.

چهار. تخریب:

بعد از نماز کاری‌‌ می‌کند که آثارِ نماز کم بشود. قدرتِ نماز در بازدارندگی از فحشا و مُنکر کاهش پیدا کند. با چشم چرانی، با غیبت، با تُندی و بداخلاقی که نسبت به دیگران ممکن داشته باشیم.

شیخ رجبعلی خیاط یک عارف بزرگ هست. می‌گوید: در مسجد دیدم جوانی در حال نماز هست و نور همه‌ی بدن او را گرفته و مثل هاله ای نورانی شده ».

بعد از نمازش گفتم پشت سرش حرکت کنم و با او رفیق بشوم ببینم چه عملی انجام داده که این قدر نمازش نورانی هست.

یادمان باشد نماز نورانی بهتر‌‌ می‌تواند انسان را از فحشا و منکر انسان را باز دارد.

می‌گوید جلوی مسجد دیدم با خادم مسجد بگو مگو کرد و به او پرخاش کرد... بعد از عصبانیت و تندی که انجام داد دیدم هاله‌ی نور از او جدا شد و محو شد. [4]

من و شما هم مواظب باشیم اگر با دانش آموز ما بد اخلاقی کنیم قدرتِ نماز ما کاهش پیدا می‌کند نمازِ ما یک جور هایی تخریب‌‌ می‌شود.

مواظب این چهار نقشه‌ی شیطان باشیم.


[1] عیون أخبار الرضا علیه السلام، ج‏1، ص 127.

[2] سوره نور، آیه 35.

[3] رُوِی عَنِ النَّبِی صلی الله علیه و آله ‏ أَنَّ الْعَبْدَ إِذَا اشْتَغَلَ بِالصَّلَاةِ جَاءَهُ الشَّیطَانُ وَ قَالَ لَهُ اذْکرْ کذَا اذْکرْ کذَا حَتَّى یضِلَّ الرَّجُلَ أَنْ یدْرِی کمْ صَلَّى. (بحار الأنوار، ج‏81، ص 259)

[4] کیمیای محبت، شرح حال شیخ رجبعلی خیاط، ص ۲۲۶.