#در_محضر_بهجت ۸ ؛ ذکر گره گشا

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما معلمان عزیز.

در رابطه با آیت‌الله بهجت رضوان اللّه علیه صحبت می‌‌کردیم.

خیلی‌ها خدمت ایشان می‌‌رسیدند و می‌‌گفتند گِره کوری به زندگی ما افتاده، دست به طلا می‌‌زنیم خاکستر می‌‌شود، از شما درخواست می‌‌کنیم یک ذکر گِره گشا به ما یاد بدهید.

چه کنیم که مشکل ما حل بشود؟ ایشان ‌می‌فرمودند : « با اعتقاد کامل اَسْتَغْفِرُ اللّه بگویید و این کار را ادامه بدهید و خسته هم نشوید ».

بعد ‌می‌فرمودند : اگر مشکل شما حل نشد، یا این کار را ترک کردید و ادامه ندادید یا با اعتقاد کامل نگفتید. [1]

‌می‌فرمودند : استغفار دو تا فایده دارد :

یک. رافع است یعنی مشکلی را که بر ما وارد شده برطرف می‌‌کند.

دو. دافع است یعنی گرفتاری که قرار است به ما برسد اگر زیاد استغفار بکنیم به واسطه‌ی این استغفار آن گرفتاری بر ما وارد نمی‌شود. [2]

این صحبت آیت‌الله بهجت رضوان اللّه علیه برگرفته از این حدیث شریف پیامبر است که فرمودند : « مَنْ أَکثَرَ اَلاِسْتِغْفَارَ جَعَلَ اللّه لَهُ مِنْ کلِّ هَمٍّ فَرَجاً وَ مِنْ کلِّ ضِیقٍ مَخْرَجاً » [3] هر کسی زیاد استغفار کند خداوند برای هر غمی از او گشایشی قرار می‌‌دهد و برای هر تنگنایی راه خروجی.

استغفار یعنی خدایا گناه من را ببخش و گرفتاری‌‌‌‌‌هایی که به واسطه‌ی گناهان بر من وارد شده از من برطرف کن. « أَسْتَغْفِرُ اللَّٰهَ رَبِّی وَ أَتُوبُ إِلَیهِ »

#در_محضر_بهجت ۹ ؛ کوتاه و گویا

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما معلمان عزیز.

درباره سیره اخلاقی آیت‌الله بهجت رضوان اللّه علیه با هم صحبت می‌‌کردیم.

کم گوی و گُزیده گوی چون دُر * تا ز اندک تو جهان شود پُر

زیاد حرف زدن خوب نیست، زیبا حرف زدن خوب است.

ما باید یاد بگیریم به جای اینکه حرفِ مفت بزنیم حرفِ مفید بزنیم.

شیوه آیت‌الله بهجت رضوان اللّه علیه این بود که خیلی کم حرف بود ولی حرف‌های پُخته و سنجیده می‌‌زد.

پسر ایشان می‌گوید مرا نصیحت می‌کرد و می‌فرمود : « اگر توانستی این لب‏ها را بدوز تا درهای دیگر برایت باز شود ».

به بعضی‏ها هم که یک مقدار با آقا مراوده داشتند، می‏گفت : یک نخ و سوزن بردار و این لب‏ها را بدوز. [4]

ایشان این حدیث امیرالمؤمنین را آویزه گوشش کرده بود که حضرت فرمودند : « فَکِّرْ ثُمَّ تَکَلَّمْ تَسلَمْ مِنَ الزَّلَلِ » [5] ابتدا خوب فکر کن و بعد سخن بگو تا از خطا و اشتباه در امان باشی.

سعدی شیرازی هم می‌‌فرمایند :

سخندانِ پرورده پیرِ کهن * بیندیشد آنگه بگوید سخن

مَزن تا توانی زِ گفتار دم * نکو گوی، گر دیر گویی چه غم

اگر ما کم حرف بزنیم و سنجیده حرف بزنیم بسیاری از بلاها و گرفتاری‌ها از ما دور می‌‌شود.

چون با حرف زدن خودمان اشتباهاتی انجام می‌‌دهیم که باعث دردسر و گرفتاری ما می‌‌شود.

#در_محضر_بهجت ۱۰ ؛ تلفن به اموات

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما معلمان عزیز.

در رابطه با زندگی آیت‌الله بهجت رضوان اللّه علیه با هم گفتگو می‌‌کردیم.

ایشان یک روز وقتی از مسجد خارج شدند رو کردند به یکی از روحانیون که شاگرد ایشان بودند و پرسیدند : « به مرحومِ والد تلفن می‌‌زنید؟ » یعنی به پدرتان که از دنیا رفته تلفن می‌‌زنید؟ او را خوشحال کنید؟

و بعد فرمودند : حمد و سوره که برای اموات می‌‌خوانید تلفن زدن به آنهاست. [6]

همان‌طور که کسی به ما زنگ بزند حال و احوال ما را بپرسد و ما خوشحال می‌‌شویم امواتِ ما هم وقتی هدیه‌ی معنوی برای آنها می‌‌فرستیم انگار به آنها تلفن زدیم و آنها شاد می‌‌شوند.

پیامبر عزیزمان فرمودند : وقتی انسان‌ها هدایای معنوی برای اموات‌شان می‌‌فرستند مثل صدقه، نماز، زیارت، دعا، یک فرشته‌ای آن هدیه معنوی را در طبقی از نور قرار می‌‌دهد و به سوی آنها می‌‌برد و می‌‌گوید : « أَهْلُکمْ أَهْدَى إِلَیکمْ بِهَذِهِ الْهَدِیة » این هدیه‌ای است که اهل شما برای شما فرستادند و آنها به شدّت خوشحال می‌‌شوند و با این هدیه قبر آنها وسیع می‌‌شود. [7]

مُدام برای اموت‌مان هدیه‌‌‌‌‌هایی بفرستیم تا آنها را خوشحال کنیم.

تقدیم به همه اموات صلوات.

اَلّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ و عَجّل فَرَجَهم

[1] کتاب به‌ سوی محبوب، ص ٨٣.

[2] کتاب بهجت الدعاء، ص ٣۵۴.

[3] بحار الأنوار، ج ۷۴، ص ۱۷۲.

[4] کتاب العبد، شرح احوالات و زندگانی آیت‌الله بهجت رضوان اللّه علیه، ص 119.

[5] تصنيف غرر الحكم، ص 58.

[6] سایت مرکز تنظیم و نشر آثار آیت‌الله بهجت ؛ عکس‌نوشت تلفن کنید به مرحوم پدرتان ؛ درس خارج حج، ١٧ آبان ١٣٨۵.

[7] پیامبر اکرم صلی اللّه علیه و آله: مَا تُصُدِّقَتْ لِمَيِّتٍ فَيَأْخُذُهَا مَلَكٌ فِي طَبَقٍ مِنْ نُورٍ سَاطِعٍ ضَوْؤُهَا يَبْلُغُ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ ثُمَّ يَقُومُ عَلَى شَفِيرِ الْخَنْدَقِ فَيُنَادِي السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ الْقُبُورِ أَهْلُكُمْ أَهْدَى إِلَيْكُمْ بِهَذِهِ الْهَدِيَّةِ فَيَأْخُذُهَا وَ يَدْخُلُ بِهَا فِي قَبْرِهِ فَيُوَسَّعُ عَلَيْهِ مَضَاجِعُه‏. ( مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج ‏2، ص 115 )