#دوره_ذکرهای_نماز
#دوره_ذکرهای_نماز 12
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض می‌کنم خدمت شما معلمان عزیز.
جلسه دوازدهم هست که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستم.
هدف بنده از ضبط این جلسات این بود که دیدم « ذکر زبانی» در سطح جامعه ما کمرنگ شده است.
برخی افراد با تصور اینکه « ذکر زبانی» در حضور دیگران، خودنمایی و ریا محسوب می‌شود در حضور مردم ذکر نمی‌گویند.
برخی افراد دیگر هم مؤمنی را که تسبیح در دستشان هست تحقیر و مسخره می‌کنند که :
تو جا نماز آب می کشی
به جای اینکه « ذکر زبانی» بگویی، قلبت به یاد خدا باشد، آدم باش ذکر هم نگفتی، نگفتی.
حالا می‌خواهیم چهار تا فایده « ذکر زبانی» را با هم دوره کنیم.
یک. « ذکر زبانی» مقدمه ذکر قلبی است.
یعنی ما با زبانمون به قلب و روح مون تلقین می‌کنیم که باید به یاد خدا باشد.
شاید به خاطر همین فایده اش باشد که آقا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند « وَ افتَرَضَ مِن ألسِنَتِكُمُ الذِّكر » خداوند تبارک و تعالی بر زبان شما هم گفتن ذکر را واجب کرده است.
و مقدار واجبِ « ذکر زبانی» هر انسانی، آن جملاتی است که در نماز های پنجگانه اش می‌گوید.
دو. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند : یکی از صفات مؤمن است که « جَهوَرِيَّ الذِّكر » است یعنی با صدای بلند و رسا نام محبوبش یعنی الله را می‌برد حتی در حضور دیگران هم هیچ خجالت نمی کشد.
همان‌طور که طرفدارانِ یک تیم فوتبال با افتخار نام تیم محبوبشون را می‌برند و از اینکه در حضور دیگران نام تیمشان را ببرند خجالت نمی کشند، ما هم نباید از « ذکر زبانی» در حضور دیگران خجالت بکشیم.
سه. آقا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند « یاد خدا به دو صورت است :
یاد زبانی چقدر نیکوست و چقدر پاداش بزرگی دارد « أحَدُهُما ذِكرُ اللّهِ و تَحميدُهُ، فَما أحسَنَهُ و أعظَمَ أجرَه »
و یاد قلبی که سبب می‌شود هنگامی که انسان به گناه می رسد ترمز کند و وارد آن گناه نشود که البته یاد قلبی، بهتر و برتر از یاد زبانی است.
دقت کنیم امیرالمؤمنین علیه السلام نفرمودند که یاد قلبی خوب است و یاد زبانی بد است. ایشان فرمودند یاد زبانی خوب است و یاد قلبی از آن بهتر است.
پس یاد زبانی را دست کم نگیریم.
چهار. آقا پیامبر اکرم فرمودند : من به شما بگویم که تنبل ترینِ تنبلان امت من چه کسانی هستند ؟
« فَعَبدٌ صَحيحٌ فارِغٌ لا يَذكُرُ اللّهَ بِشَفَةٍ و لا بِلِسانٍ »
انسانی که صحیح است، بیماری ندارد، فارغ البال است، مَشغله ای ندارد و در این حالت که هست لب و زبان او به ذکر خدا باز نمی‌شود.
یعنی چی؟
یعنی وقتی انسان متوجه می‌شود که برای گفتن یک ذکرِ « سُبْحَانَ اللَّه » خداوند بیشتر از هر چه ماشین در کره زمین باشد و هر چه طلا در طلافروشی ها باشد و هر چه خانه در دنیا باشد به انسان پاداش می‌دهد، آن کسی که « ذکر زبانی» ندارد و این رو بر زبانش جاری نمی‌کند واقعاً تنبل هست که از این پاداش بزرگ و از این ثوابِ عظیم خودداری کرده است.
#دوره_ذکرهای_نماز 13
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض می‌کنم خدمت شما معلمان عزیز.
جلسه سیزدهم که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستم.
در این جلسه می خوام پنج تا نکته را درباره « ذکر زبانی» با هم دوره کنیم.
یک. آیا دوست دارید خیر دنیا و آخرت رو خدا به شما بدهد؟
پیامبر اعظم صلّی اللّه علیه و آله فرمودند هر کسی که خداوند تبارک و تعالی به او ذکر زبانی را اعطا کند خیر دنیا و آخرت را به او داده است. « مَن اعطِيَ لِسانا ذاكِرا، فَقَد اعطِيَ خَيرَ الدُّنيا وَ الآخِرَةِ »
امیرالمؤمنین علیه السلام هم در دعای کمیل می فرمایند « وَاجْعَلْ لِسانى بِذِكْرِكَ لَهِجاً »
خدایا زبان من را مشتاق و علاقه مند و حریص به یاد خودت قرار بده که مدام یاد تو بر سر زبان من باشد.
دو. آقا امام باقر علیه السلام فرمودند : مؤمن مدام در حال نمازِ مستحبی است تا وقتی که زبان و قلب رو به یاد خدا باشد. « لا يَزالُ المُؤمنُ في صلاةٍ ما كانَ في ذِكرِ اللّه »
یعنی گاهی اوقات انسان حال نماز مستحبی را دارد که در نماز هم ذکر عملی دارد یعنی رکوع و سجده و قنوت دارد و هم ذکر زبانی دارد و هم ذکر قلبی.
اما گاهی اوقات یا خسته است یا در ضمن کارهای دیگر است مثلاً در حالِ حرکت است، تو ماشین هست، در صف نانوایی است، و یا دراز کشیده در رختخوابش و حالِ نماز مستحبی را ندارد.
در این حالت اگر ذکر زبانی و قلبی داشته باشد خداوند برای او نماز مستحبی محسوب می‌کند.
یکی از علت‌هایی که بنده این کلیپ ها رو ضبط کردم این بود که می‌دیدم زمان های زیادی در شبانه روز بر ما می‌گذرد ولی ما « ذکر زبانی» نداریم، می خواستم با تدوین این کلیپ ها « ذکر زبانی» مون بیشتر بشه.
سه. ذکر زبانی آن قدر مهمه که خداوند تبارک و تعالی روزانه ۱۷ رکعت یعنی به اندازه ۱۷ دقیقه بر همه مسلمانان « ذکر زبانی» واجب کرده است، داخل نماز.
و در نماز به ما یاد داده است که چه ذکر هایی مهم است، این ذکر ها را در طول شبانه روز داشته باشید.
و تا آخر عمر هم برای هر مسلمان همون روزی ۱۷ دقیقه رو تمرین روزانه « ذکر زبانی» قرار داده است.
چهار. امام صادق علیه السلام فرمودند « لا تُكَرِّهوا إلى أنفُسِكُمُ العِبادَةَ » ذکر زبانی رو به خودتون تحمیل نکنید یعنی به اندازه‌ای ذکر بگویید که نشاط داشته باشید و دل زده و خسته و معلول نشوید.
پنج. برخی انسانها منافقانه « ذکر زبانی» بر لبانشان جاری می‌کنند تا بین مردم محبوبیت و نفوذ پیدا کنند، تا به اهداف کثیف خودشان برسند.
اگر کسی از یک قانون خوب سوء استفاده کرد ما نباید این قانون خوب رو کنار بگذاریم.
« ذکر زبانی» محبوبِ خداوند تبارک و تعالی است و اگر منافقان از این ذکر استفاده کردند ما نباید « ذکر زبانی» رو ترک کنیم.
#دوره_ذکرهای_نماز 14
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض می‌کنم خدمت شما معلمان عزیز.
جلسه چهاردهم که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستم.
این جلسه می خواهم در رابطه با ابزار « ذکر زبانی» با هم گفتگو کنیم.
اولین شخصی که تسبیح درست کرد حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها بود.
ایشان به یک نخ پشمی ۳۴ گِره زد تا باهاش ذکرِ اَللّهُ اَکْبَر، اَلحَمدُلِلّه و سُبْحَانَ اللَّه بگوید و بعد از شهادت حضرت حمزه از تربتِ ایشان، تسبیح گِلی را درست کردند و در بین مردم پخش کردند.
و بعد از شهادت حضرت سیدالشهدا علیه السلام در بین اهل بیت و دوستداران امام حسین علیه السلام رسم شد که تسبیح شان را از تربت اباعبدالله انتخاب کنند.
آقا رسول الله فرمودند « نِعمَ المُذَكِّرُ السُّبحَة » تسبیح چه یاد آورنده خوبی است.
اگر تسبیح را همیشه به همراه داشته باشیم یکی از فوایدش این است که انگیزه مان برای گفتن « ذکر زبانی» بیشتر می‌شود و اگر « ذکر زبانی» را فراموش کنیم تا نگاه‌مان به تسبیح بیفتد یادمون می‌آید که باید ذکر خدا رو بگوییم.
آقا امام صادق علیه‌السلام فرمودند : هر مؤمنی به پنج وسیله نیاز داره ؛ « سِواكٍ و مِشطٍ و سَجّادَةٍ و سُبحَةٍ فيها أربَعٌ و ثَلاثُونَ حَبَّةً، و خاتَمِ عَقيق » مسواک، شانه، سجاده نماز، تسبیحی که سی و چهار دانه باشد و انگشتر عقیق که هر پنج تای آن هنگام نماز استفاده می‌شود.
سفارش کردند که بسیار مناسب است که تسبیح تون از تربت اباعبدالله الحسین باشد.
و فرمودند « مَن أدارَ الحُجَيرَ مِن تُربَةِ الحُسَينِ عليه السلام فَاستَغفَرَ بِهِ مَرَّةً واحِدَةً، كُتِبَ لَهُ بِالواحِدَةِ سَبعونَ مَرَّةً » اگر هر ذکر را با تسبیح تربت بگویید هر یک عدد ذکر را خداوند هفتاد مرتبه در نامه عمل شما می نویسد
و اگر ذکر نگویید و هر دانه را از زیر انگشت خود رد کنید، خداوند هفت ذکر برای شما مینویسه.
بسیار خوب است که در سجاده نماز مون، « تسبیح تربت » داشته باشید.
#دوره_ذکرهای_نماز 15
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض می‌کنم خدمت شما معلمان عزیز.
جلسه پانزدهم که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستم.
از این جلسه به بعد وارد «ذکرهای نماز» می‌شیم.
اولین ذکری که بررسی می‌کنیم « اِستِعاذَه » هست.
مستحب است و در سنت رسول الله هم وارد شده که بعد از گفتن تکبیرة الاحرام بگوییم « أعوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم » و سپس سوره حمد در نماز رو شروع کنیم.
البته در نماز جماعت چون بنابر اختصار و کوتاه بودن نماز هست این ذکر را نگوییم، خوب است در نماز های مستحبی و فرادی این ذکر را بگوییم.
کجا انسان پناه می بره، در جایی که احساس خطر می کنه و خودش به تنهایی نتواند این خط رو برطرف کند مثلاً در جنگ ها از سنگر و قلعه استفاده می‌کنیم، برای در امان ماندن از حملات دشمن.
قرآن هم می فرماید « إِنَّ الشَّيْطانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوٌّ مُبِينٌ » شیطان دشمن آشکار انسان است و ما برای در امان ماندن از حملات شیطان باید به خداوند تبارک و تعالی پناه ببریم.
در روایات آمده که « إذا قامَ الرَّجُلُ إلَى الصَّلاةِ أقبَلَ إبليسُ يَنظُرُ إلَيهِ حَسَدًا لِما يَرى مِن رَحمَةِ اللّهِ الَّتي تَغشاه » وقتی انسانی به نماز می ایستد شیطان از روی حسادت نگاهی به او می اندازد، چون میبیند که سراسر بدن این شخص را رحمت خداوند فرا گرفته است.
دو تا نقشه می کشد برای اینکه حضور قلب انسان را از بین ببرد
یک. مدام می‌گوید... « اُذکُر کذا، اُذکُر کذا » یعنی چیزهایی را که در ذهن انسان مهم به نظر میرسه یادآوری می کنه تا انسان را از یاد خدا غافل کند.
و دوم اینکه ؛ مدام وسوسه می کنه که :
« سریع باش، عجله کن، به کارهایت نمی رسی، از ورزش، خواب، کار و درس خوندنت عقب می افتی »
تا با این وسوسه ها کاری کند که ما سریع تر نمازمان را تمام کنیم.
پیامبر عزیزمان صلّی اللّه علیه و آله فرمودند « مَنِ الَّذِي استَعاذَ بِكَ فَلَم تُعِذهُ! » خدایا! کیست که به تو پناه نبرده باشد و تو به او پناه نداده باشی.
و فرمودند « تَعَوَّذوا بِاللَّهِ مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيم » از شر شیطان به خدا پناه ببرید که خداوند بر خودش لازم دانسته و وظیفه قرار داده است که هر که به او پناه ببرد آن را پناه بدهد.
وقتی شخصی « أعوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم » را می گوید شیطان بهش می‌گوید کمر من را شکستی. « وَ إذَا استَعَذتَ اللّهَ مِنهُ قالَ : كَسَرتَ ظَهري »
در قرآن آمده است « فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ » هنگامی که قرآن را می‌خواهید تلاوت کنید از شرّ شیطان به خدا پناه ببرید.
ما در ابتدای نمازمان شروع می‌کنیم به خواندن قرآن - سوره مبارکه حمد - و مناسب است طبق این دستورالعمل قرآن، قبلش « أعوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم » بگوییم.