پرسمان نماز 64 ؛ اگر نماز تشکر از خداست، با زبان تشکر میکنم و نماز نمیخوانم.
پرسمان نماز 64 ؛ اگر نماز تشکر از خداست، با زبان تشکر میکنم و نماز نمیخوانم.
سلام به شما دانشآموز عزیز. دعا میکنم هر کجا هستید، تن شما سالم باشد.
یکی از سؤالهایی که بعضی از دانشآموزان از ما میپرسند این است که: «حاج آقا، میگویند نماز بخوان برای تشکر از خدا. خب، من با زبان از خدا تشکر میکنم، به گونه ای دیگر تشکر میکنم مثلاً صدقه میدهم و کارهای خوب انجام میدهم. چرا باید حتماً نماز بخوانم؟»
چهار تا پاسخ خدمت شما ارائه میدهم:
یک. همگی قبول داریم که در برابر نعمتهای بیپایان خدا باید از او تشکر کنیم. حالا سؤال این است که شیوه تشکر را ما باید تعیین کنیم یا خدا؟ مشخص است که خداوند.
سرباز باید به فرماندهاش احترام بگذارد. حالا شیوه احترام را سرباز باید مشخص کند یا فرمانده؟ مشخص است که فرمانده.
آیا سرباز میتواند بگوید من به جای اینکه بایستم و دستم را کنار گوشم بگذارم ، جور دیگری به تو احترام بگذارم؟ آیا فرمانده قبول می کند؟
فرمانده میگوید: «اگر دستور من را اجرا نکنی، احترامهای دیگر را هم قبول ندارم.»
خداوند هم میفرماید: «تشکر زبانی خوب است، صدقه دادن خوب است، اما اگر دستور من که نماز خواندن واجب است را انجام ندهی، من تشکر دیگر تو را قبول نمیکنم.»[1]
دو. این جمله که «نماز میخوانیم برای تشکر از خدا» اشتباه است. جمله درست این است: «نماز میخوانیم برای اطاعت از دستور خدا» چون خدا گفته است: «بخوانید، میخوانیم.» خداوند در قرآن در قرآن پنج بار فرمودند : " أَقِمِ الصَّلاةَ ؛ نماز بخوان" [2] و دوازده بار فرمودند : "أَقيمُوا الصَّلاة ؛ باید نماز بخوانید."[3] یعنی هفده بار دستور داده است که باید نماز بخوانیم.
سه. نماز فواید بسیار زیادی دارد. اگر نماز را به خوبی بخوانیم، به خدا نزدیک میشویم، از شیطان دور میشویم، از گناهان پاک میشویم و به آرامش میرسیم. یکی از فواید نماز، تشکر است، پس نماز را فقط برای تشکر از خدا نمیخوانیم تا به دنبال جایگزین برای آن باشیم.
چهار. همگی قبول داریم که بهترین تشکر دانشآموز از معلمش، انجام دستورات اوست مثلِ نوشتن تکالیف.
حالا اگر یک دانشآموزی با زبانش بگوید: «ممنونم» و روز معلم هم کادو بیاورد، اما دستورات معلم را انجام ندهد، او تشکر واقعی را انجام نداده است. تشکر واقعی ما از خدا زمانی است که همه دستورات واجب او را، مانند نماز، اجرا کنیم.
همیشه بندگان شاکری باشیم.
پرسمان نماز 65 ؛ آیا لبخند زدن و غذا دادن به بینماز گناه دارد؟
سلام به شما دانشآموز عزیز.
دعا میکنم که لحظه به لحظه رفاقت ما با خدا بیشتر شود. یک دانشآموز از من پرسید: «حاج آقا، یک حدیث خواندم که اگر به بینماز لبخند بزنی، انگار که دیوار خانه کعبه را خراب کردهای. اگر یک لقمه غذا به او بدهی، انگار هفتاد پیغمبر خدا را کشتهای. [4] یعنی وقتی رفیق من چیزی می گوید و من می خندم یا یک ساندویچ مهمانش می کنم، گناه من اینقدر بزرگ است؟»
جواب: اگر اینطور باشد، پس گناه خدا از شما بزرگتر است. کار خدا از کار شما زشتتر است.
چون شما یک ساندویچ به او میدهید، اما او چهارده یا پانزده سال است که به او غذا میدهد.
شما یک لبخند میزنید، اما خدا میلیاردها نعمت به او میدهد که بالاتر از لبخند زدن شماست.
اجازه دهید یک داستان برای شما تعریف کنم: حضرت ابراهیم میخواست یک نفر را مهمان کند و به او غذا بدهد. وقتی فهمید که او بتپرست است، بیخیال شد و او را رد کرد.
خدا از حضرت ابراهیم گلایه کرد که : «من هفتاد سال است که به او غذا میدهم. چرا یک وعده تو، ابراهیم، مهمانش نکردی؟» حضرت ابراهیم سپس با التماس و خواهش، بتپرست بینماز را با خواهش آورد و به او غذا داد. [5]
پس اینطور که شما فکر میکنید نیست. درباره آن حدیثهایی که خواندید، دو نکته برای شما دارم:
یک. علمای حدیثشناس میگویند سند آن دو حدیث ضعیف است، [6] یعنی احتمال اینکه سخن پیامبر عزیزمان باشد، خیلی کم است.
دو. بر فرض که این سخن از حضرت باشد، در حدیث آمده است: «مَن اَعانَ تارِک الصَّلاة »، یعنی هر کسی که به بینماز غذا بدهد و قصدش کمک کردن به او و تشویق او باشد. یعنی چون نماز نخواندی از تو خوشم آمد به تو لبخند می زنم و این ساندوچ را به تو می دهم در این صورت گناه بزرگی کرده است.
اما اگر قصدش این باشد که با او رفیق شود و کمکم او را به نماز دعوت کند، یا اینکه چون او دوستدار اهل بیت و امام حسین است، به او غذا میدهد، در این صورت کار خیلی خوبی کرده است مثل اینکه بسیاری از بی نمازها در مجلس امام حسین می آیند و ما به آنها غذا می دهیم.
اصلاً امامهای ما با همین لبخند زدنها و غذا دادنها، خیلیها را با خدا آشتی داده و اهل نماز کردهاند.
فقط یادت باشد اگر او نماز خواندن تو را مسخره کرد یا وقتی با او رفیق شدی، کمکم در نمازت سست شد، رابطهات را با او قطع کن. [7]
از خدا میخواهم که کمکت کند تا رفیقت را اهل نماز کنی.
[1] پیامبر اکرم فرمودند : أَوَّلُ مَا یحَاسَبُ اَلْعَبْدُ اَلصَّلاَةُ فَإِنْ قُبِلَتْ قُبِلَ مَا سِوَاهَا وَ إِنْ رُدَّتْ رُدَّ مَا سِوَاهَا. (فلاح السائل ، ج 1 ، ص ۱۲۷)
[2] هود : 114 و الإسراء : 78 و طه : 14 و العنكبوت : 45 و لقمان : 17.
[3] البقرة : 43 و البقرة : 83 و البقرة : 110 و النساء : 77 و النساء : 103 و الأنعام : 72 و یونس : 87 و الحج : 78 و النور : 56 و الروم : 31 و المجادلة : 13 و المزمل : 20 .
[7] قرآن نادیتم الی الصلاة