پرسمان نماز 25 ؛ وقتی ادرار دارم نماز جماعت رو شروع کنم یا بروم دستشویی؟

سلام به شما، دانش‌آموز عزیز! دعا می‌کنم هر کجا هستی، تندرست و سلامت باشی.

یک دانش‌آموزی پرسید: «نیاز دارم بروم دستشویی، اما همزمان نماز جماعت با آن ثواب خیلی زیادش دارد شروع می‌شود، چه کار کنم؟ بروم نماز جماعت یا بروم سرویس بهداشتی و ثواب نماز جماعت را از دست بدهم؟»

یک مثال فرضی برایش زدم: کسی را فرض کن در بهترین مکان، مسجدالحرام، در بهترین زمان، یعنی صبح جمعه، به امامت بهترین فرد، یعنی امام زمان، در بهترین صف ، یعنی صف اول نماز جماعت ایستاده است.

هنوز حضرت نماز جماعت را شروع نکرده که او سؤال شما را از حضرت مهدی علیه السلام می‌پرسد. فکر می‌کنید حضرت چه پاسخی بدهد؟

بله، جمله پیامبر را به او می‌فرمایند: «برو دستشویی، هرچند این نماز را از دست بدهی، بعدش نماز فرادی بخوان».[1]

جمله حضرت سه تا دلیل دارد:

۱. در چنین حالتی، ذهنِ انسان آشفته می‌شود و قدرت تمرکز به شدت پایین می‌آید. وقتی در صف نماز ایستادی، توجه به اینکه در فشار ادرار و مدفوع هستی ، توجه و حضور قلب تو به خدا را از بین می برد و نمازت می‌شود گردویی که مغز ندارد. [2]

۲. امام صادق علیه السلام فرمودند: کسی که در فشار ادرار و مدفوع باشد و نماز بخواند، نمازش صحیح است و لازم نیست دوباره آن نماز را تکرار کند، اما مُهر قبولی نمی‌خورد یعنی آن ارزش و ثوابی که باید داشته باشد، ندارد. [3]

۳. ادرار و مدفوع مواد سمّی و زائد بدن هستند. اگر نگه داشته شوند، در درازمدت به کلیه‌ها فشار می‌آورند و عفونتِ کلیه می‌آورند. حتی ممکن است سبب سنگِ کلیه شوند. و مجاری مثانه پر از باکتری‌های مُضر می‌شود و سبب عفونتِ مثانه می‌شود.

خدا می‌خواهد به من و شما بفرماید: «سلامتی تو برای من خیلی مهم است. هرگاه نیاز به دستشویی داشتی، هر کار مهمی داشتی، رها کن، حتی اگر آماده گفتگو با من بودی، برو دستشویی و به سلامتی خودت برس».

تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

پرسمان نماز 26 ؛ فقط ما مسلمانان نماز داریم یا دین های دیگر هم نماز دارند؟

سلام به شما، دانش‌آموز عزیز! شما که دین اسلام و خودت مسلمان هستی، یعنی تسلیم دستور خدا هستی.

یکی از سؤال‌های شما این است که فقط ما مسلمان‌ها باید نماز بخوانیم یا نماز در دین‌های دیگر هم هست؟

توجه داشته باشید که نماز در تمام دین ها از حضرت آدم علیه السلام تا حضرت محمد صلی الله علیه و آله در بوده، اما خدا آخرین ورژنِ نمازش را برای آخرین پیامبرش و کامل‌ترین نمازش را برای کامل‌ترین دین، یعنی اسلام قرار داد.

همین الان زرتشتی‌ها نمازهای پنج‌گانه دارند مثل نماز هاوَن ، اُزیرن ، رَپتوَن. [4]

حضرت نوح با کشتی‌اش هفته‌ها در اقیانوس‌ها روان بود. یکی از ویژگی های کشتی آن بود که دو شکاف در سقفِ طبقات قرار داشت که در روز مثلِ نور خورشید و شب مثلِ نور ماه به داخلِ کشتی می‌تابید و به واسطه‌ی این نور می‌توانستند زمان نماز‌ها را تشخیص دهند. [5]

حضرت ابراهیم علیه السلام مناجات می‌کرد و از خدا درخواست داشت که « رَبِّ اجْعَلْنی مُقیمَ الصَّلاةِ وَ مِنْ ذُرِّیتی » [6]

من و نسل من را ز روی نیاز * بگردان ز خوانندگان نماز .

در سوره طه، آیه ۱۴، می‌فرماید: «خدا در اولین ملاقاتی که با حضرت موسی علیه السلام داشت، به او فرمود: تنها خدای عالم منم، من را عبادت کن و نماز بخوان». [7]

در سوره آل عمران، آیه ۳۹ آمده است که حضرت زکریا علیه السلام سال‌ها فرزنددار نمی‌شد و در محراب عبادتش مشغول نماز بود که فرشته‌ها به او بشارت دادند که به زودی پسری به نام یحیی خدا به تو می‌دهد. [8]

در سوره مریم، آیه ۳۱ آمده است که یکی از معجزه‌های حضرت عیسی این بود که در گهواره با مردم سخن گفت و به آن‌ها گفت: «خدا به من سفارش کرده که همیشه اهل نماز باشم». [9]

حضرت لقمان، یک انسان حکیم است که پیامبر هم نبوده و به پسرش سفارش می‌کرد: «ای پسرم ، اهل نماز باش». [10]

همان‌طور که ساختمانی بدون ستون وجود ندارد، هیچ یک از دین‌های ما هم بدون نماز نبوده و نماز ستون همه دین‌هاست.

[1] پیامبر خدا صلى الله علیه و آله: إذا اقیمَتِ الصَّلاةُ وَ وَجَدَ أحَدُکمُ الخَلاءَ، فَلیبدَأ بِالخَلاءِ. هر گاه نماز بر پا مى ‏شود و کسى از شما نیاز به تخلیه‏ گاهِ (ادرار و مدفوع) دارد، نخست به آن جا برود. (شناخت نامه نماز ؛ ج 2؛ حدیث 702)

[2] رسول اللّه صلى الله علیه و آله: لا یقبَلُ اللّهُ صَلاةَ عَبدٍ لا یحضِرُ قَلبَهُ مَعَ بَدَنِهِ. (خداوند نماز بنده‏اى را كه دلش همراه تنش نیست، نمى‏پذیرد.)

[3] امام صادق علیه السلام: لا صَلاةَ لِحاقِنٍ، ولا لحاقِبٍ. والحاقِنُ الَّذی بِهِ البَولُ، وَالحاقِبُ الّذی بِهِ الغائِطُ. «برای " حاقِن"،" حاقِب" نمازی نیست (نمازشان کم ارزش است). حاقن، کسى است که پیشاب (ادرارِ) خود را نگه داشته و حاقب، کسى است که مدفوعش را نگه داشته است» . (بحار الانوار؛ ج 84 ؛ ص 319)

[4] مرکز تخصصی نماز ، نماز در ادیان ، ص 204.

[5] كَانَ مَعَهُ خُرْزَتَان تُضِی‏ءُ إِحْدَاهُمَا بِالنَّهَارِ ضَوْءَ الشَّمْسِ وَ تُضِی‏ءُ إِحْدَاهُمَا بِاللَّیلِ ضَوْءَ الْقَمَر. (بحار الأنوار ، ج‏ 11 ، ص 333)

[6]‌‌ سوره ابراهیم آیه 40.

[7] «إِنَّنی‏ أَنَا اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ أَنَا فَاعْبُدْنی‏ وَ أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِکری»‏

[8] فَنادَتْهُ الْمَلائِکةُ وَ هُوَ قائِمٌ یصَلِّی فِی الْمِحْرابِ أَنَّ اللَّهَ یبَشِّرُک بِیحْیى‏ مُصَدِّقاً بِکلِمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ سَیداً وَ حَصُوراً وَ نَبِیا مِنَ الصَّالِحِینَ.

[9] وَ أَوْصانی بِالصَّلاةِ وَ الزَّکاةِ ما دُمْتُ حَیاً.

[10] « یا بُنَی أَقِمِ الصَّلاةَ ؛ لقمان، 17»