صف اول

از آن روز که پيامبر در مسجد کوچک مدينه آن حرف را گفته بود، ديگر در صف اول نماز جماعت، مدتها قبل ازشروع نماز جاي سوزن انداختن هم نبود. بعضي‏ها حتي ساعتي قبل از شروع نماز مي‏آمدند و صف اول را پر مي‏کردند. صداي پيامبر هنوز در گوشها زمزمه مي‏کرد که چند روز پيش در مسجد کوچک مدينه گفته بود:

- خداوند و فرشتگان به آنهايي که در صف اول نماز جماعت پيشگام هستند، درود مي‏فرستند.

قبيله «بني‏عذره» هم که خانه هايشان دورتر ازمسجد بود، به تکاپو افتاده بودند. آنها مي‏خواستند هر چه زودتر خانه هاي خود را بفروشند و خانه هايي نزديک مسجد پيامبر خريداري کنند. اما کساني که خانه هايشان نزديک مسجد بود، ديگر ارزش آنها را فهميده بودند و حاضر نبودند خانه هايشان را بفروشند. قبيله بني‏عذره از اينکه از اين ثواب بزرگ محروم مي‏شدند، دلشکسته بودند.

در اين هنگام آيه اي بر پيامبر نازل شد، آيه اي که دلهاي مردم قبيله بني‏عذره و همه کساني را که خانه هايشان دورتر از مسجد بود، شاد مي‏کرد. بايد پيامبر به همه مردم مي‏گفت که مهمترين چيز «نيت» آنهاست. اگر آنها تصميم دارند که در صف اول نماز بايستند، پاداش اين نيت راخواهند داشت، حتي اگر درصف آخر قرار گيرند.[1] .

[1] تفسير نمونه ج11 ص 64 به نقل از مجمع البيان ذيل آيه 25 سوره فجر.