صف اول از آن روز که پيامبر در مسجد کوچک
صف اول
از آن روز که پيامبر در مسجد کوچک مدينه آن حرف را گفته بود، ديگر در صف اول نماز جماعت، مدتها قبل ازشروع نماز جاي سوزن انداختن هم نبود. بعضيها حتي ساعتي قبل از شروع نماز ميآمدند و صف اول را پر ميکردند. صداي پيامبر هنوز در گوشها زمزمه ميکرد که چند روز پيش در مسجد کوچک مدينه گفته بود:
- خداوند و فرشتگان به آنهايي که در صف اول نماز جماعت پيشگام هستند، درود ميفرستند.
قبيله «بنيعذره» هم که خانه هايشان دورتر ازمسجد بود، به تکاپو افتاده بودند. آنها ميخواستند هر چه زودتر خانه هاي خود را بفروشند و خانه هايي نزديک مسجد پيامبر خريداري کنند. اما کساني که خانه هايشان نزديک مسجد بود، ديگر ارزش آنها را فهميده بودند و حاضر نبودند خانه هايشان را بفروشند. قبيله بنيعذره از اينکه از اين ثواب بزرگ محروم ميشدند، دلشکسته بودند.
در اين هنگام آيه اي بر پيامبر نازل شد، آيه اي که دلهاي مردم قبيله بنيعذره و همه کساني را که خانه هايشان دورتر از مسجد بود، شاد ميکرد. بايد پيامبر به همه مردم ميگفت که مهمترين چيز «نيت» آنهاست. اگر آنها تصميم دارند که در صف اول نماز بايستند، پاداش اين نيت راخواهند داشت، حتي اگر درصف آخر قرار گيرند.[1] .
[1] تفسير نمونه ج11 ص 64 به نقل از مجمع البيان ذيل آيه 25 سوره فجر.