فداییان امام هادی علیه السلام

باطن نماز

روزى سيّد رضى صاحب نهج البلاغه در نماز جماعت به برادرش، سيّد مرتضى اقتدا كرده پشت سر او به نماز ايستاد. چون به ركوع رفتند، سيّد رضى نماز را فرادى كرده و از نماز جماعت جدا شد، بعد از نماز از او سؤال كردند: چرا نماز جماعت را تا آخر ادامه ندادى؟

فرمود: چون به ركوع رفتم، ديدم امام جماعت در خون غوطه ور است و در حال نماز نيست و من نماز خود را از جماعت قطع كردم.

اين مسئله را براى سيّد مرتضى نقل كردند. گفت : برادرم راست گفته است. زيرا قبل از نماز مسئله اى از حيض [درباره خون] از من پرسيدند و من در حال نماز درباره آن مسئله فكر مى كردم. [باطن نماز ما آن می شود که به آن فکر می کنیم، به همین جهت از ما خواسته اند تمام فکر و توجه ما به خداوند باشد]

(داستان 60)