#تاریخچه_نماز جلسه 25 ؛ تشهد نماز

ما در رکعت دوم و رکعت آخر نمازها مون تشهد را می خوانیم.

امام صادق علیه السلام در این خصوص می فرماید : اگر در کنار فرد محتضری قرار گرفتید که در آستانه جان دادن استِ ، جملات تشهد را به او تلقین کنید تا او تکرار کند ،

« فَلَقِّنْهُ شَهَادَةَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ ». [1]

چرا که ابلیس برخی از شیاطین خود را مأمور می کند تا در کنار او حاضر شوند و او را از دین اسلام برگردانند و در عقایدی که او سال ها با آن زندگی کرده است ، تشکیک و خدشه ایجاد کنند « يَأْمُرُهُ بِالْكُفْرِ ، وَ يُشَكِّكُهُ فِي دِينِه‏ » [2] با این تلقینی که شما انجام می دهید او را برای مبارزه با شیاطین یاری می کنید.

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله می فرماید : هر کسی آخرین کلامش در دنیا ذکر «لا اله الا الله» باشد وارد بهشت می شود. [3]

به حضرت عرض شد : « إنَّ شَدائِدَ المَوتِ وَ سَكَراتِهِ تَشغَلُنا عَن ذلِك‏ » [4] سختی های لحظه جان دادن که فرد می خواهد از دلبستگی هایش در دنیا چون همسر و فرزندانش ، ثروت و مقامش دل بکند و به عالم دیگر برود آنقدر فشار روحی در انسان ایجاد می کند که ممکن است ما فراموش کنیم ذکر « لا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ » را بیان کنیم.

جبرئیل در این لحظه نازل شدند و به پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند که به امتت بگو الان که در دنیا و در صحت و سلامت هستند با اعتقاد کامل ذکر « لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ » را بگویند تا در قلب و جان آنها رسوخ کند و در لحظه جان دادن برای گفتنِ این ذکر مشکلی نداشته باشند.

همان طور که می دانید بعضی از افراد در لحظه ی جان دادن با زبانشان این ذکر را گفته و از دنیا می روند و بعضی از افراد ممکن است به دلایلی چون تصادف و حوادثی از این نظیر در حالت «کُما» به سر ببرند و نتوانند دهانشان برای گفتنِ این ذکر باز کنند ، لذا روح آنها این ذکر را می گوید و سپس از این دنیا خارج می شوند.

خداوند شهادت به یگانگی خودش یعنی توحید و شهادت به پیامبری حضرت محمد صلّی الله علیه و آله یعنی رسالت را در نماز قرار داد تا یاد و نام پیامبر عزیزمان همیشه در بین امت زنده باشد و مردم مدام این دو اعتقاد مهم را تکرار کنند و برای گفتنِ شهادتین در لحظه جان دادن آماده شوند.

#تاریخچه_نماز جلسه 28 ؛ اولین مسجد

در این جلسه می خواهیم به اولین مسجد که پیامبر ساختند اشاره کنیم.

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله مدت زمانی که در مکه بودند امکان ساخت مسجد را نداشتند ، چون :

ـ یاسر و سمیه را به جرم مسلمان شدن کشتند.

ـ بلالِ حبشی را به شدت شکنجه می کردند.

ـ مسلمان های زیادی از ترس جانشان و آزار و اذیت مشرکان ، از مکه به حبشه هجرت کردند.

ـ پیامبر و بقیه مسلمان ها سه سال در شعب ابی طالب قرار گرفتند ؛ تا از آزار و اذیت مشرکان در امان باشند.

به‌ همین خاطر امکانِ ساخت مسجد در آنجا نبود.

در ماه های اول سال چهاردهم بعثتِ مشرکان ، نقشه ی قتل پیامبر را کشیدند ؛ جبرئیل خبر آورد که ای پیامبر! می‌خواهند تو را بکشند. از مکه به مدینه هجرت کن.

در شب اول ربیع اول پیامبر عزیز از مکه خارج شدند و در روز دوازدهم ربیع الاول به منطقه «قُبا» [5] رسیدند.

به ایشان گفتند : شما بیایید وارد مدینه شوید. حضرت فرمودند : پسر عموی من به جای من در بستر خوابیده و من از مکه فرار کردم. تا او به من نرسد من به مدینه وارد نمی شوم.

چند روزی که در قُبا بودند ، مسجد قبا را ساختند و اولین مسجدی است که به دست مبارک پیامبر ساخته شد.

خود حضرت خشت بر روی دوش شان قرار می‌دادند و برای ساخت مسجد می آوردند و در حین ساخت مسجد مسلمان ها این شعر رو می‌خواندند :

« قَد أفْلَحَ مَنْ يَعْمُرُ المَساجدا * وَ يَقْرأ القرآنَ قائماً وَ قاعِداً »[6]

حتماً نجات پیدا می‌کند و خوشبخت می‌شود ، کسی که برای ساخت مسجد اقدام کند و قرآن را در حالی که ایستاده و نشسته است بخواند.

در رابطه با این مسجد آیه ۱۰۸ سوره توبه نازل شده است « لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوى‏ مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَنْ تَقُومَ فِيه‏ »

مسجدی است که پایه آن بر تقوا بنا نهاده شده و پیامبر به شدت علاقه داشتند که در این مسجد اقامه نماز کنند.

پیامبر عزیزمان صلّی الله علیه و آله وقتی به مدینه رسیدند در روزهای اول سکونت دومین مسجد را ساختند که به «مسجدُ النبی» معروف است.

و فرمودند : « مَن بَنى‏ مَسجِداً ولَو مَفحَصَ قَطاةٍ ، بَنَى اللَّهُ لَهُ بَيتاً فِي الجَنَّة » [7]

هر کسی مسجدی را برای خدا بسازد حتی اگر به اندازه خانه ی یک مرغ سنگ خوار باشد خدا برای او خانه ای در بهشت می سازد.

پیامبر عزیزمون اعتقاد داشتند که مسجد پایگاهِ معنوی مسلمان هاست که در آن عبادت انجام می‌دهند ، فعالیت های اجتماعی ، فعالیت های سیاسی و فرهنگی را انجام می‌دهند.

پیشنهاد ما این است که برای ساخت مساجدی که در محله و شهرمان هستیم کمک مالی کنیم تا این سنت پیامبر عزیزمان را در ساختِ مسجد ادامه داده باشیم.

[1] وسائل الشيعة ، ج‏ 2 ، ص 454.

[2] الكافي ، دارالحدیث ، ج‏ 5 ، ص 330.

[3] عنه صلى الله عليه و آله : لَقِّنُوا مَوتاكُم «لا إِلهَ إِلّا اللَّهُ» فَإِنَّ مَن كانَ آخِرُ كَلامِهِ «لا إِله إِلّا اللَّهُ» دَخَلَ الجَنَّة. ( من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ص 132 )

[4] مستدرك الوسائل ، ج‏ 2 ، ص 121.

[5] روستایی که در چند کیلومتری مدینه است.

[6] ابن‌ حجر عسقلانی ، فتح‌ الباری بشرح صحیح البخاری ، ج۱۰ ، ص۵۴۱.

[7] أمالي شیخ طوسي ، ص 183.