فداییان امام هادی علیه السلام

#همنشین_خدا 72 ؛ برویم یا بدویم؟

یا ذا الفَضْلِ وَ الْکَرَم

به نام خدایی که صاحب فضل و بزرگواری است.

سلام به شما معلم عزیز.

همان طور که می‌دانید اذان، دعوت‌نامه رسمی خداست برای حضور ما در مسجد.

مسجد ای خانه آباد خداوند * مسجد ای پایگه یاد خداوند

می کنی دعوتِ مان با صد شور * که بیاییم به درگاه غَفور

می‌خواهم در این گفتگویی که با هم داریم چند تا از آداب رفتن به مسجد و برگشتن از مسجد را با هم دوره کنیم:

اول آداب گفتاری را می‌گوییم:

مستحب است هم وارد شدن و هم خارج شدن، با نام خداوند باشیم یعنی « بِسْمِ الله » بگوییم، و پیامبر را یاد کنیم و بر او و خاندانش « صلوات » بفرستیم.

مستحب است هنگام ورود به مسجد بگوییم « اَللَّهُمَّ افْتَحْ لِی أَبوابَ رَحْمَتِک » خدا جون ! درهای مهربانی‌ات را به رویم باز کن. و هنگام خروج از مسجد بگوییم « اللّهُمَّ افْتَحْ لِی أَبْوابَ فَضْلِک‏ » خدایا درهای بخشش و لطفت را به روی من باز کن. [1]

دوم آداب رفتاری را بگوییم:

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: هنگامی که به در مسجد رسیدی کفشت را نگاه کن تا به آن آلودگی نباشد. [2] مثلاً اگر مُحرّم است و جلوی هیئت گوسفندی را ذبح کرده‌اند ته کفش تو خونی نباشد.

خوب است هنگام ورود ما به مسجد با پای راست وارد شویم « برِجْلِک الْیمْنى‏ إِذَا دَخَلْتَ » و با پای چپ خارج شویم. [3]

ببینید وقتی یک شخصی از مکانِ « الف » به مکانِ « ب » با عجله و شتاب حرکت می‌کند معنایش این است که دوست ندارم در مکانِ « الف » باشم اشتیاق و علاقه من حضور در مکانِ « ب » هست.

به همین خاطر خداوند دوست دارد با عجله و شتاب به سمت مسجد بروی که یک کار خوب است « إِنَّ اللَّهَ یحِبُّ مِنَ الْخَیرِ مَا یعَجَّل‏ » [4] یعنی من از حضور در مسجد لذت می‌برم اصلاً معنای « حَیَّ عَلَی الصَّلاة » این نیست که به سمت مسجد بروی. این است که به سمت مسجد بدوی و خداوند دوست ندارد « تَعْجِیلُ الْخُرُوجِ مِنَ الْمَسْجِد » با عجله از مسجد خارج شدن را. [5]

دعا می‌کنم ورود ما به بهشت با پای راست و با شتاب و عجله باشد.

#همنشین_خدا 73 ؛ شکایت خداوند، رضایت خدا

بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیم

سلام به شما معلم عزیز

از خداوند می‌خواهم آنچه به خوبانِ درگاهش کرامت می‌کند به من و شما هم عنایت کند.

می‌خواهم با هم یک تصور اشتباه را اصلاح کنیم آن تصور این است که در قنوت، در سجده و در تعقیباتِ نماز باید فقط حاجت آخرتی را از خداوند بخواهیم ! و زشت است، بی‌ادبی است به محضر خداوند اگر حاجت دنیایی را بخواهیم !

در حالی که خداوند « قاضِیُ الْحاجات » است برآورنده نیازهای ماست ؛ چه دنیایی چه آخرتی.

در قرآن فرمودند « اُدْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکمْ » [6] از من حاجت بخواهید تا به شما عطا کنم. نفرمودند حاجت آخرتی ! فرمودند: هر حاجتی که می‌خواهید از من بخواهید.

حضرت سلیمان حاجت دنیایی خیلی بزرگی از خداوند خواست، گفت: حکومتی به من بده که قدرتش، شوکتش، بی‌نظیر باشد. « هَبْ لِی مُلْکا لَّا ینبَغِی لِأَحَدٍ مِّن بَعْدِی » [7]

خداوند به حضرت موسی فرمودند: حتی حاجت‌های خیلی کوچک دنیایی ات را هم از من بخواه. حتی علف گوسفندت، حتی نمک طعامت « حَتَّى عَلَفَ شَاتِک وَ مِلْحَ عَجِینِک » [8]

اهل بیت علیهم السلام به ما یاد دادند در تعقیبات نماز حاجت‌های دنیایی هم بخواهیم، طول عمر بخواهیم « اَللَّهُمَّ امْدُدْ لِی فِی عُمُرِی ‏ » [9]، رزق و روزی زیاد بخواهیم « وَ أَوْسِعْ لِی فِی رِزْقِی » [10]، سلامتیِ بدن بخواهیم « اَللَّهُمَّ اَللَّهُمَّ اجْعَلِ السَّلَامَةَ فِی نَفْسِی » [11]، از خداوند بخواهیم قرض‌های ما را ادا کند « اَللّهُمَّ اقْضِ عَنِّی دَینِی‏ ». [12]

البته خداوند در سوره بقره شکایت می‌کند از آنهایی که فقط حاجت دنیایی می‌خواهند و کاری به آخرت ندارند.

در حاجت دنیا هم می‌گویند، ما این را می‌خواهیم، این ازدواج، این شغل، این زمین، این امکانات، این فرزند، چه خیر باشد، چه شرّ. چه به نفع ما باشد چه به ضرر ما. در آیه بعد خداوند می‌فرماید: من راضی ام از کسانی که هم دنیا را می‌خواهند هم آخرت را و می‌گویند: در دنیا و آخرت آنچه که خیر ماست به ما عطا کن و اگر به نفع ما نیست آن حاجت را به ما عطا نکن.

« رَبَّنَا آتِنَا فِی الدُّنْیا حَسَنَةً وَفِی الْآخِرَةِ حَسَنَةً » [13]

[1] محمدی ری شهری، نهج الذکر، ج‏4، ص 154.

[2] لِلدّاخِلِ فِی المَسجِدِ عَشرُ خِصالٍ : أوَّلُها أن یتَعاهَدَ خُفَّیهِ أو نَعلَیه‏... (مشکینی، المواعظ العددیة : ص 371)

[3] الْفَضْلُ فِی دُخُولِ الْمَسْجِدِ أَنْ تَبْدَأَ بِرِجْلِک الْیمْنى‏ إِذَا دَخَلْتَ، وَ بِالْیسْرى‏ إِذَا خَرَجْت‏. (الکافی، ج‏6، ص 135)

[4] وسائل الشیعة، ج‏1، ص 112.

[5] عَنِ النبی صلی الله علیه و آله : عِشْرُونَ خَصْلَةً تُورِثُ الْفَقْرَ إِلَى أَنْ قَالَ ص وَ تَعْجِیلُ الْخُرُوجِ مِنَ الْمَسْجِدِ. (مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏3، ص 446)

[6] وَقَالَ رَبُّکمُ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکمْ. (سوره غافر، آیه 60)

[7] قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِی وَهَبْ لِی مُلْکا لَّا ینبَغِی لِأَحَدٍ مِّن بَعْدِی. (سوره ص، آیه 35)

[8] حدیث قدسی : یا مُوسَى سَلْنِی کلَّ مَا تَحْتَاجُ إِلَیهِ حَتَّى عَلَفَ شَاتِک وَ مِلْحَ عَجِینِک‏. (وسائل الشیعة، ج‏7، ص 32)

[9] إقبال الأعمال، ج‏1، ص 210.

[10] همان.

[11] الکافی، ج‏2، ص 550.

[12] إقبال الأعمال، ج‏1، ص 52.

[13] سوره بقره، آیه 201.