#همنشین_خدا 116 ؛
#همنشین_خدا 116 ؛ شفاعت هرگز
یا رَبَّ النَّبیین
بنام خدای پیامبران از آدم تا حضرت محمد صلی الله علیه و آله.
سلام به شما معلم عزیز.
دعا می‌کنم من و شما به شفاعتِ پیامبر وارد بهشت شویم.
یک مثال می‌خواهم برای شما بزنم.
همین طور که شما به دانش آموز خود می‌گویی تلاش خودت را بکن و درس بخوان، اگر نمره کم آوردی من کمکت می‌کنم قبول شوی. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله هم فرمودند: ای مسلمان‌ها شما تلاشِ تان را کنید اگر روز قیامت نمره قبولی نیاوردید، من از خداوند درخواست می‌کنم شما را قبول کند و وارد بهشت شوید، به این می‌گویند « شفاعت »
حضرت فرمودند: « إِنَّمَا شَفَاعَتِی لِأَهْلِ الْکبَائِرِ مِنْ أُمَّتِی » من مسلمان‌هایی را که گناهان بزرگی را انجام داده‌اند شفاعت می‌کنم. اما چهار گروه را استثنا کردم که می‌خواهم چهار تا از آن گروه‌ها را با هم دوره کنیم.
یک. منافق ؛ حضرت فرمودند: اگر هفتاد بار طلب مغفرت کنم برای منافق، خداوند آنها را نمی‌بخشد « إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعینَ مَرَّةً فَلَنْ یغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ». [1]
دو. حضرت فرمودند: در سوره توبه آیه ۱۱۳ و ۱۱۴ خداوند به من فرموده برای کافر و مشرک طلب شفاعت نداشته باشم. [2]
سه. کسی که دشمنِ حضرت علی و اهل بیت علیهم السلام من باشد که در این صورت اگر تمام پیامبران و فرشتگانِ مُقرّب درخواست شفاعت کنند « مَا شُفِّعُوا » [3] خداوند قبول نمی‌کند و آنها را وارد آتش دوزخ می‌کند.
چهار. که دوست دارم توجه بیشتری به آن داشته باشید. فرمودند: کسی که نسبت به نمازش سهل انگار باشد، نماز را خوار و خفیف بشمارد
و برایش مهم نباشد نمازش صحیح است یا غلط است نماز نوک کلاغی می‌خواند، یک ذکر را در حال رفتن به رکوع و سجده می‌گوید و یک ذکر را در حال برگشتن، به جای ذکر « سُبْحانَ اللَّه سُبحانَ اللهِ سُبْحانَ اللَّه » می‌گوید « سُبْ، سُبْ، سُبْ ».
اصلاً برایش مهم نیست که هر روز صبح دارد نمازش قضا می‌شود.
چنین کسی اگر بدون توبه از دنیا برود من هم نسبت به شفاعتش بی خیال می‌شوم « لَا ینَالُ شَفَاعَتِی مَنِ اسْتَخَفَّ بِصَلَاتِهِ وَ لَا یرِدُ عَلَی الْحَوْضَ لَا وَ اللَّه ». [4] که این تهدید بسیار بزرگی است.
حضرت فرمودند: در روز قیامت من در کنار حوضِ کوثر هستم حتی به او اجازه دیدار من داده نمی‌شود تا بیاید با من ملاقات کند و در آنجا به من التماس کند و من شفاعتش را کنم و این یک تهدید بسیار بزرگ است برای کسانی که نمازشان را سبک می‌شمرند.
دعا می‌کنم من و شما از « مُستخفّین صلاة » نباشیم بلکه از شفاعت شوندگان پیامبر باشیم.
#همنشین_خدا 117 ؛ نجات از جنّ مزاحم
یا سامِعَ الاَصْوات
به نام خدایی که همه‌ی صداها را می‌شنود.
هم صداهای زشت شیطان و هم صدای زیبای اذان را.
یک سؤال شما برای نمازتان اذان می‌گویید؟ می‌خواهم چهار تا از فواید اذان را با هم دوره کنیم تا انگیزه ما بالا برود که برای نمازهای پنج‌گانه اذان بگوییم.
یک. امام صادق علیه السلام فرمودند: هر کسی اذان و اقامه بگوید دو صف از فرشتگان پشت سر او به نماز می‌ایستند. « صَلّى خَلفَهُ صَفّانِ مِنَ المَلائِکةِ » مُفضل پرسید: تعداد این فرشتگان چقدر است؟
حضرت فرمودند: کمِ کمش از شرق تا غرب از زیادِ زیادش از زمین تا آسمان. پس برای گفتنِ اذان تنها، یک صف از فرشتگان به ما اقتدا می‌کنند. [5]
دو. وقتی من اذان می‌گویم یعنی دارم به اهل خانواده‌ام و به دوستانم اعلام می‌کنم که من با جرأت و افتخار و بدون خجالت اعتقادات خود را بیان می‌کنم و خداوند را عبادت می‌کنم. شما هم با افتخار، عبادت خداوند کنید. دارم آنها را غیرِ مستقیم به نمازِ اول وقت دعوت و تشویق می‌کنم.
سه. امام صادق علیه السلام فرمودند: گفتنِ اذان در خانه سبب می‌شود شیطان و جن‌های آزاردهنده از خانه ما فرار کنند. [6]
پس کسانی که فکر می‌کنند جنّ‌ها وارد خانه آنها می‌شوند به جای مراجعه به رمّال‌ها و دعانویس‌ها ـ که خیلی از آنها شیّاد هستند ـ هنگامِ نماز، اذان بگویند.
چهار. امام صادق علیه السلام فرمودند: هر کس اخلاقش بد است کنار گوش او اذان بگویید. « مَنْ سَاءَ خُلُقُهُ فَأَذِّنُوا فِی أُذُنِه ». [7]
حالا اگر من به همسر، فرزند و همکار خود بگویم بیا کنار گوش تو اذان بگویم تا اخلاقت خوب شود، بدش می‌آید. چه کنم؟
هنگام نماز که می‌شود با صدای بلند اذان بگویم و به مرور زمان با ادامه‌ی این کار سبب می‌شود، اخلاق خود و اطرافیان خودم زیبا و زیباتر شود.
سرشار کن از عشق، افق‌های جهان را * در خلوت جانان، بنشان شور اذان را
چندی ست دچار تبم، ای یار نشان ده * سرچشمه‌ی آرامش بعد از هیجان را.
[1] سوره توبه، آیه 80.
[2] ما کانَ لِلنَّبِی وَ الَّذینَ آمَنُوا أَنْ یسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِکینَ.
[3] پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله : لَوْ أَنَّ الْمَلَائِکةَ الْمُقَرَّبِینَ وَ الْأَنْبِیاءَ الْمُرْسَلِینَ شَفَعُوا فِی نَاصِبٍ مَا شُفِّعُوا. (المحاسن، ج1، ص 184)
[4] الکافی، ج6، ص 400.
[5] امام صادق علیه السلام : مَن صَلّى بِأَذانٍ وإقامَةٍ، صَلّى خَلفَهُ صَفّانِ مِنَ المَلائِکةِ، ومَن صَلّى بِإِقامَةٍ بِغَیرِ أذانٍ صَلّى خَلفَهُ صَفٌّ واحِدٌ.
قُلتُ لَهُ : وکم مِقدارُ کلِّ صَفٍّ؟ قالَ : أقَلُّهُ ما بَینَ المَشرِقِ وَالمَغرِبِ، وأکثَرُهُ ما بَینَ السَّماءِ وَالأَرضِ. (شناخت نامه نماز، ج1، ص 238)
[6] امام صادق علیه السلام : أذِّن فی بَیتِک فَإِنَّهُ یطرُدُ الشَّیطان. (بحار الأنوار، ج 84 ص 163)
[7] الکافی، ج6، ص 309.