#دوره_ذکرهای_نماز 24
#دوره_ذکرهای_نماز 24
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض میکنم خدمت شما معلمان عزیز.
جلسه بیست و چهارم که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستم.
در رابطه با ذکر تسبیح با هم گفتگو میکردیم. یکی از اسامی خداوند تبارک و تعالی « سُبُّوح » است ؛ یعنی بسیار پاک و منزه.
از پیامبر اکرم پرسیدن « سُبْحَانَ اللَّه » دقیقاً به چه معنا است
ایشان فرمودند « تَنْزِيهُ اللّهِ عَنْ كُلِّ سُوء » یعنی من شهادت میدهم که خداوند از هر عیب و نقصی پاک و مُبرا است.
امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند این ذکر تعظیم و بزرگداشت خداست و وقتی بنده ای چنین شهادتی را برای پاکی خداوند می دهد، همه فرشتگان الهی از درگاه خداوند برای او درخواست صلوات میکنند. « فَإِذَا قَالَهَا الْعَبْدُ صَلَّى عَلَيْهِ كُلُّ مَلَك »
عبدالله بن سلام یکی از یاران پیامبر است که از ایشان سؤال میکند خوردنی و نوشیدنی جبرئیل چیست؟
حضرت فرمودند « طَعَامُهُ التَّسْبِيحُ وَ شَرَابُهُ التَّهْلِيل » خوردنی او ذکر « سُبْحَانَ اللَّه » است و نوشیدنی او ذکر « لا إِلهَ إِلَّا اللَّه »
یعنی همانطور که ما انسان ها با غذا و آب نیرو میگیریم و بدون اینها جان از بدنمان خارج میشود، جبرئیل علیه السلام هم به واسطه این دو ذکر نیرو و توان می گیرد.
ذکر « سُبْحَانَ اللَّه » را مؤمن هم در دنیا می گوید و هم در بهشت.
در آنجا پاک و منزه بودن خداوند را با تمام وجودش شهود میکند.
آقا امام باقر علیه السلام فرمودند : وقتی که مؤمنی در بهشت هوس خوردنی و نوشیدنی یا نعمتی را میکند،
میگوید « سُبْحانَکَ اَللّهُمّ » و با گفتن این ذکر خادمان بهشت آن نعمتی را که در ذهنش آورده اما بر لبش جاری نکرده برای او حاضر میکنند.
در روایات آمده که حضرت سلیمان علیه السلام با لشکریان زیادش، با یاران و سپاهیانش در حال حرکت بودند.
کشاورزی در آن زمین دید پرندگان آسمان بال ها شون رو بهم دادند و برای این لشکریان بزرگ سایهبان فراهم کردند.
در دلش گذشت که خدایا چه حکومت و سلطنت بزرگی به سلیمان دادی!
باد این سخن را بر گوش حضرت سلیمان رساند. ایشان در کنار کشاورز قرار گرفت و یک جمله مهم به او فرمودند.
فرمودند : یک ذکر « سُبْحَانَ اللَّه » که خداوند از انسان می پذیرد برتر و بالاتر از هر چه سلطنت است که خداوند به من و پدرم حضرت داوود داده است. « لَتَسبيحَةٌ واحِدَةٌ يَقبَلُهَا اللّهُ تَعالى خَيرٌ مِمّا اوتِيَ آلُ داود »
و علتش را هم این طور بیان کردند « لِأَنَّ ثَوابَ التَّسبيحَةِ يَبقى، و مُلكَ سُلَيمانَ يَفنى »
بدان که ثواب این تسبیح در نامه اعمال انسان ثبت و ضبط شده و در جهان آخرت که ابدیت هست تا وقتی خدا خدایی میکند خداوند به واسطه آن نعمت های فراوانی به انسان میدهد.
ولی حکومت سلیمان با مرگِ سلیمان از بین میرود و نابود میشود.
بیاییم از این پس وقتی ذکر « سُبْحَانَ اللَّه » را میگوییم با این نیت بگوییم که من ذکری را میگویم که از تمام سلطنت حضرت سلیمان برتر و بالاتر است.
#دوره_ذکرهای_نماز 25
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض میکنم خدمت شما معلمان عزیز.
جلسه بیست پنجم که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستم.
در رابطه با ذکر شریف تسبیح با هم گفتگو میکردیم.
آقا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند : خداوند بین آسمان های بالا را پر کرده از فرشتگان و گروهی از آنها همیشه در حال سجده اند و رکوعی نمیبینند. « مِنهُم سُجودٌ لا يَركَعونَ »
برخی از آنها همیشه در حال رکوع هستند و قیامی را نمیبیند. « وَ رُكوعٌ لا يَنتَصِبونَ »
و گروه سوم از آنها همیشه ایستاده اند و این ها به ذکر خدا مشغولند.
آنها چه ذکری میگویند؟ « وَ مُسَبِّحونَ لا يَسأَمون »
مدام میگویند « سُبْحَانَ اللَّه »
آقا پیامبر اکرم فرمودند « لَاتَضْرِبُوا الدَّوَابَّ عَلى وُجُوهِهَا فَإِنَّهَا تُسَبِّحُ بِحَمْدِ اللَّه »
به صورت گاو، گوسفند، شتر، اسب و دیگر چهارپایان نزنید، چون این ها در حال گفتن « سُبْحَانَ اللَّه » و « اَلْحُمْدُ لِلَّه » هستند و موجودی که تسبیح و تحمید خدا را انجام میدهد، نباید به صورتش بزنیم.
در قرآن کریم آمده است « يُسَبِّحُ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْض » هر چه در آسمانها و زمین است « سُبْحَانَ اللَّه » میگویند.
و در سوره اسراء آیه ۴۴ آمده است « وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ »
هیچ یک از مخلوقات خدا را نمی بینید چه حیوانات، چه پرندگان، چه جمادات مگر اینکه « سُبْحَانَ اللَّه » و « اَلْحُمْدُ لِلَّه » میگویند و لیکن شما درک نمی کنید.
اون گوشی که بتواند این صدا را بشنود شما ندارید.
نُطق آب و نطقِ خاک و نطقِ گِل * هست محسوس حواسِ اهل دل
جمله ی ذرّات پیدا و نهان * با تو می گویند روزان و شبان
ما سمیعیم و بصیریم و هُشیم * با شما نامحرمان ما خامُشیم
بنابراین گفتن تسبیح خداوند متعال همرنگ شدن با نظام خلقت است.
#دوره_ذکرهای_نماز 26
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض میکنم خدمت شما معلمان عزیز.
جلسه بیست ششم است که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستم.
در رابطه با ذکر شریف « تسبیح » با هم گفتگو میکردیم.
در روایات ما آمده وقتی آیه « فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ » نازل شد که نام خدای بزرگت را به پاکی ببر.
پیامبر عزیزمان صلّی اللّه علیه و آله برای عمل کردن به این آیه فرمودند در رکوع بگویید « سُبْحانَ رَبِّی العَظِیمِ وَ بِحَمْدِهِ »
و وقتی آیه « سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى » نازل شد که نام خدای برتر و والاتر خود را به پاکی ببر.
پیامبر عزیزمان برای عمل کردن به این آیه فرمودند در سجده بگویید « سُبْحانَ رَبِّی الأعْلَی وَ بِحَمْدِهِ »
این دو ذکر، ذکرِ مخصوص رکوع و ذکر مخصوص سجده است، هر چند سه بار « سُبْحَانَ اللَّه » گفتن هم در رکوع و سجده صحیح است.
دو تا از تسبیح هایی رو که امامان ما بر آن مداومت داشتن خدمتتون عرض میکنم.
یک. « سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّنا وَ رَبُّ المَلائِکَةِ وَ الرُّوح »
پاک و مقدس است پروردگار ما و پروردگار فرشتگان و روح
دو. « سُبحانَ اللّهِ عَدَدَ خَلقِهِ، سُبحانَ اللّهِ رِضا نَفسِهِ، سُبحانَ اللّهِ زِنَةَ عَرشِهِ »
پاک و مقدس و منزه است خداوند به تعداد مخلوقاتش، به وزنِ عرشش و پاک و مقدس است خدا به میزانی که خودش راضی شود.
خوب است اینها را هم یاد بگیریم در رکوع، در سجده، بعد از نماز اگه خواستیم سجده طولانی داشته باشیم و در سجده های شُکر بعد از نمازمان بگوییم.
دو تا فایده تسبیح رو هم با هم دوره کنیم :
یک. وقتی کسی مدام از پا کی خدا سخن میگوید یکی از آثار و برکاتش این که خداوند او را هم پاک میکند از گناهان و از ناپاکی های روحی.
آقا امام صادق علیه السلام فرمودند : هر کسی بعد از نماز ۳۰ مرتبه بگوید « سُبْحَانَ اللَّه » هیچ عضوی از بدن او باقی نمیماند مگر این که گناهش ریخته میشود. « لَم يَبقَ عَلى بَدَنِهِ شَيءٌ مِنَ الذُّنوبِ إلّا تَناثَرَ »
ما هم بعد از نماز مان معمولاً تسبیحات حضرت زهرا که مرضیه را میگوییم که بیشتر از ۳۰ مرتبه « سُبْحَانَ اللَّه » است.
دو. ذکر تسبیح رفع غم و غصه میکند.
آقا امام صادق علیه السلام فرمود « عَجبتُ لِمَن إغتَّمَ کَیفَ لا یفزع إلی قَولِهِ » در تعجبم از کسی که غم و غصه او را فرا گرفته است، چرا تسبیح خاص حضرت یونس را نمی گوید « لا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنتُ مِنَ الظَّالِمِینَ »
حضرت یونس علیه السلام در تاریکی شب، در تاریکی شکم ماهی و در تاریکی اعماق دریا قرار گرفت و این ذکر را گفت.
قرآن می فرماید : ما او را نجات دادیم.
امام صادق فرمودند : کسی که این ذکر زیاد بگوید، خداوند او را از غم و غصه نجات می دهد.
چون در قرآن قول داده است که ما مؤمنین را با گفتن این ذکر نجات می دهیم. « نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِين »
بسیاری از علمای علم اخلاق مثلا علامه قاضی رضوان الله علیه به شاگردانشان توصیه کردند که این ذکر حضرت یونس را در سجده های تان زیاد بگویید زیرا برای ترفیع درجات معنوی بسیار موثر است.
#دوره_ذکرهای_نماز 27
يا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْو ؛ به نام خدایی که یادش شیرین است.
سلام عرض میکنم خدمت شما معلمان عزیز.
جلسه بیست و هفتم که با موضوع «ذکرهای نماز» در خدمت شما هستم.
چهارمین ذکری که از نماز با هم مرور میکنیم « تحمید » است.
یعنی « اَلْحُمْدُ لِلَّه » تمام ستایش ها و سپاس هایم برای خداست.
ما خدا را ستایش میکنیم به خاطر کمال و جمالی که دارد، سرچشمه قدرت، ثروت، زیبایی، حیات و هر خوبی هست
اگر انسان یک نقاشی زیبا رو ببینه میگوید بَه بَه و از نقاش آن تعریف و ستایش میکند و خداوند نقاش این عالم هست.
آقا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند « لا يَحمَد حامِدٌ إلّا رَبَّهُ »
هیچ ستایشگری چیزی را ستایش نمیکند مگر آنکه در حقیقت خدا را دارد ستایش میکند، چون سرچشمه همه زیبایی ها و کمالات خداست.
و اگر کسی نعمتی را دارد و زیبایی و کمال رو داره آن رو خدا به او داده است.
و خدا را سپاس میگویم به خاطر نعمت های که داده است.
پیامبر اسلام صلّی اللّه علیه و آله فرمودند : هیچ کس نیست در این عالم که ذکر « اَلْحُمْدُ لِلَّه » را بیشتر از خدا دوست داشته باشد. « ما أحَدٌ أحَبُّ إلَيهِ الحَمدُ مِنَ اللّهِ »
شکر نعمت های که خدا به ما داده دو نوع است : شکر زبانی و شکر عملی.
امام سجاد علیه السلام فرمودند : هر کسی به زبان بگوید « اَلْحُمْدُ لِلَّه » شکر تمام نعمتهایی را که خدا بهش داده است - چه کوچک و چه بزرگ - را به جا آورده است. یعنی شکر زبانی را انجام داده است.
امام رضا علیه السلام فرمودند :
هرگاه خداوند توفیق کار خوبی رو به شما داد از جمله عبادت، زیارت، سخاوت، دستگیری از دیگران بگویید « اَلْحُمْدُ لِلَّه »
و شکر عملی نعمت های خدا چیه؟
اینکه آن نعمت را در راه خودش یعنی خداوند تبارک و تعالی استفاده کنیم و حق آن نعمت را به جا بیاوریم. « وَ إن كانَ فيما أنعَمَ عَلَيهِ في مالِهِ حَقٌّ أدّاهُ »
یعنی اگر به شما ثروتی داده است، خمسو زکاتش را بدهید، صدقه بدهید و آن مال را در اطاعت خدا مصرف کنید نه در معصیت خدا.
پیامبر اکرم فرمودند : برترین انسانها در روز قیامت کسانی هستند که زیاد حمد الهی و به جا می آورند چه با زبانشان و چه با عملشان و پرچم حمدکنندگان در روز قیامت به دست آقا امیرالمؤمنین قرار میگیرد.
منادی ندا می دهد « أينَ الَّذينَ يَحمَدونَ اللّهَ فِي السَّرّاءِ وَ الضَّرّاءِ؟ »
کجا هستند کسانی که در خوشی و ناخوشی، در تلخی و شیرینی های زندگی شان حمد الهی را فراموش نمی کردند و ستایش و سپاس خدا می گفتند؟
گروهی بلند میشوند و بدون حساب وارد بهشت میشوند.
یعنی خداوند فقط حق الناس را با آنها محاسبه میکند و از حق الله در می گذرد.
در روایات ما هست که آقا امام حسین علیه السلام در شب عاشوراء فرمودند « وَ أَحمَدُهُ عَلَى السَّرّاءِ وَ الضَّرّاءِ » [1]
در خوشی های زندگی و در سخت ترین لحظات زندگی که امشب هست حمد الهی را به جا می آورم.
حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام هم فرمودند: «نَحْمَدُهُ عَلَى آلَائِهِ كَمَا نَحْمَدُهُ عَلَى بَلَائِهِ» [2]
یعنی همانطوري كه بر نعمتهاي خدا او را حمد مي كنيم بر بلاهاي الهي هم خدا را حمد ميكنيم زيرا هر ابتلا و آزموني كه خداي سبحان نسبت به عبدش روا ميدارد خير و رحمت است.
ما در طول زندگی هر روز نماز می خوانیم و هر روز میگوییم « اَلْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمِين »
بعضی از روزهای زندگیمان روزهای شاد است و بعضی از روزها، روزهای ناراحتی ما.
اگر ذکر « اَلْحُمْدُ لِلَّه » را با تمام وجود بگوییم ما هم جزو کسانی خواهیم بود که بدون حساب وارد بهشت خواهیم شد انشاءالله.
[1] إعلام الوری؛ ج ۱ ؛ ص ۴۵۵.
[2] نهجالبلاغه، خطبه 114.