نماز
الإمام الصادق عليه السلام: صَلِّ صَلاةَ جَعفَرٍ في أيِّ وَقتٍ شِئتَ مِن لَيلٍ أو نَهارٍ، وإِن شِئتَ حَسَبتَها مِن نَوافِلِ اللَّيلِ، وإِن شِئتَ حَسَبتَها مِن نَوافِلِ النَّهارِ؛ تُحسَبُ لَكَ مِن نَوافِلِكَ وتُحسَبُ لَكَ مِن صَلاةِ جَعفَرٍ عليه السلام.
امام صادق عليه السلام: نماز جعفر [طيّار] را در هر زمانى از اوقات شبانه روز كه خواستى، بخوان و اگر خواستى، آن را از نمازهاى نافله شب و اگر خواستى از نافله هاى روز حساب كن كه برايت هم از نافله هايت حساب مى شود و هم نماز جعفر.
بحار الانوار؛ ج 5 ؛ ص 201
عن الإمام الرضا عليه السلام، قال: سَأَلتُهُ عَن صَلاةِ جَعفَرٍ، فَقالَ:
أينَ أنتَ عَن صَلاةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله؟ فَعَسى رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله لَم يُصَلِّ صَلاةَ جَعفَرٍ قَطُّ، ولَعَلَّ جَعفَراً لَم يُصَلِّ صَلاةَ رَسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله قَطُّ. فَقُلتُ: عَلِّمنيها، قالَ:
تُصَلّي رَكعَتَينِ، تَقرَأُ في كُلِّ رَكعَةٍ فاتِحَةَ الكِتابِ و «إنّا أنزَلناهُ في لَيلَةِ القَدرِ» خَمسَ عَشرَةَ مَرَّةً، ثُمَّ تَركَعُ فَتَقرَأُها خَمسَ عَشرَةَ مَرَّةً، وخَمسَ عَشرَةَ مَرَّةً إذَا استَوَيتَ قائِماً، وخَمسَ عَشرَةَ مَرَّةً إذا سَجَدتَ، وخَمسَ عَشرَةَ مَرَّةً إذا رَفَعتَ رَأسَكَ مِنَ السُّجودِ، وخَمسَ عَشرَةَ مَرَّةً فِي السَّجدَةِ الثّانِيَةِ، وخَمسَ عَشرَةَ مَرَّةً قَبلَ أن تَنهَضَ إلَى الرَّكعَةِ الاخرى.
ثُمَّ تَقومُ إلَى الثّانِيَةِ فَتَفعَلُ كَما فَعَلتَ فِي الرَّكعَةِ الاولى، ثُمَّ تَنصَرِفُ ولَيسَ بَينَكَ وبَينَ اللَّهِ تَعالى ذَنبٌ إلّاوقَد غَفَرَ لَكَ، وتُعطى جَميعَ ما سَأَلتَ.
جمال الاسبوع - به نقل از هشام-: از ايشان (امام رضا عليه السلام) در باره نماز جعفر [طيّار] پرسيدم. فرمود: «چرا از نماز پيامبر صلى الله عليه و آله نمى پرسى؟ شايد كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هيچ گاه نماز جعفر و جعفر نيز نماز پيامبر صلى الله عليه و آله را نخوانده باشد».
گفتم: آن را به من بياموز.
فرمود: «دو ركعت نماز مى خوانى و در هر ركعت، سوره حمد و پانزده مرتبه سوره قدر را مى خوانى. سپس ركوع مى كنى و آن را پانزده بار مى خوانى و پانزده بار نيز هنگامى كه از ركوع بر مى خيزى و مى ايستى. پانزده بار در سجده و پانزده بار نيز هنگامى كه سرت را از سجده بر مى دارى و پانزده بار در سجده دوم و پانزده بار پيش از برخاستن براى ركعت ديگر.
آن گاه براى ركعت دوم بر مى خيزى و همان گونه مى كنى كه در ركعت اوّل كردى و سپس از نماز فارغ مى شوى، در حالى كه هيچ گناهى ميان تو و خداى متعال نيست، مگر آن كه آن را برايت آمرزيده است و همه خواسته هايت داده شده است. (دعایی پس از نماز دارد که برای قرائت آن می توانید به کتاب مراجعه کنید)
بحار الانوار؛ ج 91 ؛ ص 169
الكافي عن إسحاق بن عمّار: قلت لأبي عَبدِ اللَّهِ عليه السلام: مَن صَلّى صَلاةَ جَعفَرٍ كَتَبَ اللَّهُ عز و جل لَهُ مِنَ الأَجرِ مِثلَ ما قالَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله لِجَعفَرٍ؟ قالَ: إي واللَّهِ.
الكافى- به نقل از اسحاق بن عمّار-: به امام صادق عليه السلام گفتم: آيا هر كس نماز جعفر بخواند، خداوند عز و جل برايش به همان مقدار كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به جعفر فرمود، ثواب مى نويسد؟ فرمود: «آرى، به خدا سوگند».
وسائل الشیعه ؛ ج 5 ؛ ص 195
الإمام الصادق عليه السلام: مَن كانَ مُستَعجِلًا يُصَلّي صَلاةَ جَعفَرٍ مُجَرَّدَةً، ثُمَّ يَقضِي التَّسبيحَ وهُوَ ذاهِبٌ في حَوائِجِهِ.
امام صادق عليه السلام: هر كس عجله دارد، نماز جعفر [طيّار] را جدا بخواند و سپس تسبيحات آن را در همان حالى بگويد كه در پىِ كار خود مى رود.
بحار الانوار؛ ج 91 ؛ ص 207