نور قرآن حجت الاسلام شاهرخی
نور قرآن
حجت الاسلام شاهرخی خرم‌آبادی از ملاّکاظم تویسرکانی که همه قرآن را با اعجاز و کرامت از حفظ بود، نقل کرد که: من از او آیه‌ای را پرسیدم و گفتم: چند تا میم دارد. گفت: یازده عدد.
وقتی میم‌های آن آیه را شمردم، دیدم ده میم دارد. گفتم: ده میم دارد. گفت: اشتباه حساب کردی دوباره بشمارید. وقتی دوباره شمردم، دیدم درست می گوید، یازده میم دارد.
خیلی مایه تعجّب و شگفتی بود که وی می‌توانست هر سوره را از آخر شروع کند و به اول آن ختم نماید، همچنین وقتی کتاب مغنی را که یکی از کتاب‌های ادبی حوزه است، به او می دادم و می‌گفتم: قرآنِ آن را بخوان! آیات قرآنی را تلاوت می کرد، با این‌که آیات از غیر آن‌ها مشخص نبود. به وی گفتم: تو که سواد عربی نداری، پس چطور قرآن را تشخیص می‌دهی؟ گفت: قرآن نور دارد. [1]
زیارت به نیابت حق داران
آیت الله میرزا عبدالعلی تهرانی که از اساتید اخلاق بودند، فرمودند: به مشهد مشرّف شدم. هر دفعه که به حرم می رفتم، قصدم این بود که به نیت پیامبر و یا ائمه اطهار علیهم السلام مشرّف شوم. یک دفعه به این نیت به حرم تشرّف پیدا کردم که ثواب زیارت آن برای کسانی باشد که بر من حقّی دارند، البته هرکس مطابق حقّی که دارد از ثواب این زیارت ببرد و خودم هم هیچ سهمی از ثواب این زیارت حتّی همین نیت را هم نخواستم.
مدّتی از این جریان گذشت، روزی یکی از دوستان به من گفت: فلان شب در خواب دیدم شما روی چهارپایه‌ای رفته‌ای و دور و اطراف شما انواع و اقسام اجناس موجود است و عدّه‌ای اطراف شما جمع شده‌اند و شما به هر کسی چیز خاصّی می‌دهید در حالی که خودتان هم گرسنه و تشنه هستید. وقتی جریان این خواب را شنیدم، متوجّه شدم این خواب که درست با نیت من مطابق بوده، در همان شبی واقع شده که من با این نیت به زیارت رفته بودم. [2] (خوب است نیت نیابت کنیم یعنی این زیارت را از طرف فلان انسان ها انجام می دهم که هم خود و هم دیگران از ثواب آن بهره مند می شوند)
[1]. روزنه هایی از عالم غیب ؛ آیت الله محسن خرازی؛ ص 134
[2]. روزنه هایی از عالم غیب ؛ آیت الله محسن خرازی؛ ص 142