دعای خیر
7/ 16 ماه رمضان
524. رسول اللّه صلى الله عليه و آله: يَقولُ اللّهُ تَبارَكَ و تَعالى في كُلِّ لَيلَةٍ مِن شَهرِ رَمَضانَ ثَلاثَ مَرّاتٍ: هَل مِن سائِلٍ فَاعطِيَهُ سُؤلَهُ! هَل مِن تائِبٍ فَأَتوبَ عَلَيهِ! هَل مِن مُستَغفِرٍ فَأَغفِرَ لَهُ!
524. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند تبارك و تعالى در هر شب ماه رمضان، سه بار مىفرمايد: «آيا درخواست كنندهاى هست تا درخواستش را برآورم؟ آيا توبهكنندهاى هست تا توبهاش را بپذيرم؟ آيا آمرزشخواهى هست تا او را بيامرزم؟».
528. الإمام عليّ عليه السلام: لَمّا حَضَرَ شَهرُ رَمَضانَ، قامَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله فَحَمِدَ اللّهَ و أثنى عَلَيهِ، ثُمَّ قالَ: أيُّهَا النّاسُ، كَفاكُمُ اللّهُ عَدُوَّكُم مِنَ الجِنِّ وَ الإِنسِ، و قالَ: «ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ»[1]، و وَعَدَكُمُ الإِجابَةَ، ألا و قَد وَكَّلَ اللّهُ عز و جل بِكُلِّ شَيطانٍ مَريدٍ سَبعينَ مِن مَلائِكَتِهِ، فَلَيسَ بِمَحلولٍ حَتّى يَنقَضِيَ شَهرُكُم هذا، ألا و أبوابُ السَّماءِ مُفَتَّحَةٌ مِن أوَّلِ لَيلَةٍ مِنهُ، ألا وَ الدُّعاءُ فيهِ مَقبولٌ.
528. امام على عليه السلام: چون ماه رمضان فرا رسيد، پيامبر خدا برخاست و حمد و ثناى خدا گفت و سپس فرمود: «اى مردم! خداوند، شرّ دشمنتان را، از جنّ و انس، از شما بگردانَد، و فرمود: «مرا بخوانيد تا پاسختان دهم» و وعده اجابت داد. بدانيد كه خداوند عز و جل بر هر شيطان پليدى، هفتاد تن از فرشتگانش را گماشت و تا پايان اين ماه، همچنان بر آنان گماشته هستند. بدانيد كه از نخستين شبِ اين ماه، درهاى آسمان باز مىشود. بدانيد كه در اين ماه، دعا پذيرفته است.
7/ 18 هنگام اذان
534. رسول اللّه صلى الله عليه و آله: إذا اذِّنَ بِالأَذانِ، فُتِحَت أبوابُ السَّماءِ، وَ استُجيبَ الدُّعاءُ.[2]
534. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هرگاه اذان گفته شود، درهاى آسمان گشوده مىشود و دعا، مستجاب مىگردد.
539. رسول اللّه صلى الله عليه و آله: لا يُرَدُّ الدُّعاءُ بَينَ الأَذانِ وَ الإِقامَةِ.[3]
539. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: در فاصله ميان اذان و اقامه، دعا رد نمىشود.
7/ 19 هنگام نماز
544. عنه عليه السلام: إنَّ اللّهَ عز و جل فَرَضَ عَلَيكُمُ الصَّلَواتِ الخَمسَ في أفضَلِ السّاعاتِ؛ فَعَلَيكُم بِالدُّعاءِ في أدبارِ الصَّلَواتِ.
544. امام صادق عليه السلام: خداوند عز و جل نمازهاى پنجگانه را در بهترين اوقات، بر شما واجب ساخته است. پس در پى نمازها، دعا كنيد.
548. الإمام الصادق عليه السلام: ما مِن مُؤمِنٍ يُؤَدّي فَريضَةً مِن فَرائِضِ اللّهِ إلّا كانَ لَهُ عِندَ أدائِها دَعوَةٌ مُستَجابَةٌ.
548. امام صادق صلى الله عليه و آله: هيچ مؤمنى نيست كه يك فريضه (نماز واجب) از فرايض خدا را به جاى آورَد، مگر آن كه در همان هنگام به جا آوردنش، يك دعاى اجابت شونده خواهد داشت.
550. رسول اللّه صلى الله عليه و آله: إذا فَرَغَ العَبدُ مِنَ الصَّلاةِ، و لَم يَسأَلِ اللّهَ تَعالى حاجَتَهُ، يَقولُ اللّهُ تَعالى لِمَلائِكَتِهِ: انظُروا إلى عَبدي، فَقَد أدّى فَريضَتي و لَم يَسأَل حاجَتَهُ مِنّي، كَأَنَّهُ قَدِ استَغنى عَنّي، خُذوا صَلاتَهُ فَاضرِبوا بِها وَجهَهُ.
550. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هرگاه بنده، نمازش را به پايان بَرَد و از خداوند متعال، حاجتش را نخواهد، خداوند متعال به فرشتگانش مىفرمايد: «به بندهام بنگريد. واجبِ مرا به جا آورد و حاجتش را از من درخواست نكرد! گويا از من، بىنياز است. نمازش را بگيريد و به صورتش بزنيد».
553. رسول اللّه صلى الله عليه و آله: إنَّ اللّهَ عز و جل يَستَحيي مِن عَبدِهِ إذا صَلّى في جَماعَةٍ، ثُمَّ يَسأَلُهُ حاجَةً أن يَنصِرَفَ حَتّى يَقضِيَها.
553. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند عز و جل شرم مىكند از بندهاش كه با جماعت، نماز بخواند و سپس، حاجتش را از او بخواهد و برود و حاجتش را برآورده نسازد.
555. الإمام الباقر عليه السلام: الدُّعاءُ بَعدَ الفَريضَةِ أفضَلُ مِنَ الصَّلاةِ تَنَفُّلًا.
555. امام باقر عليه السلام: دعاى بعد از نماز واجب، فضيلتش بيشتر از خواندن نماز نافله است.
558. الإمام الباقر عليه السلام: لَمّا كَلَّمَ اللّهُ عز و جل موسَى بنَ عِمرانَ عليه السلام قالَ موسى ...: إلهي، فَما جَزاءُ مَن صَلَّى الصَّلاةَ لِوَقتِها، لَم يَشغَلهُ عَن وَقتِها دُنيا؟
قالَ: يا موسى، اُعطيهِ سُؤلَهُ و ابيحُهُ جَنَّتي.
558. امام باقر عليه السلام: آنگاه كه خداوند عز و جل با موسى بن عمران عليه السلام سخن گفت، موسى عليه السلام گفت: ... بار الها! پاداش كسى كه نماز را در وقتش بخواند و امر دنيوى او را از به وقت خواندنش باز ندارد، چيست؟
فرمود: «اى موسى! درخواستش را برمىآوَرَم و بهشتم را بر او روا مىسازم».
560. عنه صلى الله عليه و آله: أمّا صَلاةُ المَغرِبِ، فَهِيَ السّاعَةُ الَّتي تابَ اللّهُ عز و جل فيها عَلى آدَمَ ... و هِيَ السّاعَةُ الَّتي يُستَجابُ فيهَا الدُّعاءُ، فَوَعَدني رَبّي عز و جل أن يَستَجيبَ لِمَن دَعاهُ فيها.
560. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: امّا نماز مغرب، آن ساعتى است كه خداوند عز و جل در آن ساعت، توبه آدم را پذيرفت؛ ساعتى است كه دعا در آن ساعت، مستجاب مىشود. پروردگارم عز و جل به من وعده داده است كه هر كس در اين ساعت دعايش كند، دعاى او را مستجاب فرمايد.
564. المجتنى عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله: مَن كانَت لَهُ حاجَةٌ فَليَطلُبها فِي العِشاءِ؛ فَإِنَّهُ لَم يُعطَها أحَدٌ مِنَ الامَمِ قَبلَكُم، يَعنِي العِشاءَ الآخِرَةَ.
564. المجتنى: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس حاجتى داشت، آن را در نماز عشا بطلبد؛ زيرا اين نماز به هيچ يك از امّتهاى پيش از شما عطا نشده است.
[1] غافر: 60.
[2] حلية الأولياء: ج 6 ص 308 عن أنس.
[3] سنن أبي داود: ج 1 ص 144 ح 521.