ماه رجب، بويژه شب
ماه رجب، بويژه شب نيمه آن
رسول اللّه صلی الله عليه و آله: رَجَبٌ شَهرُ الاستِغفارِ لِامَّتي، أكثِروا فيهِ الاستِغفارَ، فَإِنَّهُ غَفورٌ رَحيمٌ، ... استَكثِروا في رَجَبٍ مِن قَولِ: «أستَغفِرُ اللّهَ».
پيامبر خدا صلی الله عليه و آله: رجب، ماه آمرزشخواهی امّت من است. پس در اين ماه، بسيار آمرزش بخواهيد كه خدا، آمرزگاری مهربان است ... در رجب، جمله «استغفر اللّه» را فراوان بگوييد.
بحار الأنوار: ج 97 ص 38.
رسول اللّه صلی الله عليه و آله: يَقولُ اللّهُ تَعالی: أنَا جَليسُ مَن جالَسَني، و مُطيعُ مَن أطاعَني، و غافِرُ مَنِ استَغفَرَني.
پيامبر خدا صلی الله عليه و آله: خداوند متعال میفرمايد: «من همنشين كسی هستم كه با من، همنشينی كند، و فرمان بُردار كسی هستم كه از من، فرمان برَد، و آمرزنده كسی هستم كه از من، آمرزش بخواهد».
بحار الأنوار: ج 98 ص 377.
ماه شعبان، بويژه شب نيمه آن
الإمام الرضا عليه السلام: مَنِ استَغفَرَ اللّهَ في كُلِّ يَومٍ مِن شَعبانَ سَبعينَ مَرَّةً، حُشِرَ يَومَ القِيامَةِ في زُمرَةِ رَسولِ اللّهِ صلی الله عليه و آله، و وَجَبَت لَهُ مِنَ اللّهِ الكَرامَةُ.
امام رضا عليه السلام: هر كس در هر روز از ماه شعبان، هفتاد بار از خدا آمرزش بخواهد، روز قيامت، در گروه پيامبر خدا محشور شود و كرامت خدا بر او واجب میگردد.
بحار الأنوار: ج 97 ص 72.
الإمام الرضا عليه السلام: مَن قالَ في كُلِّ يَومٍ مِن شَعبانَ سَبعينَ مَرَّةً: «أستَغفِرُ اللّهَ و أسأَلُهُ التَّوبَةَ» كَتَبَ اللّهُ تَعالی لَهُ بَراءَةً مِنَ النّارِ، و جَوازا عَلَی الصِّراطِ، و أحَلَّهُ دارَ القَرارِ.
امام رضا عليه السلام: هر كس در هر روز ماه شعبان، هفتاد بار بگويد: «از خدا، آمرزش میطلبم و از او توبه میخواهم»، خداوند متعال، برايش بَرات آزادی از آتش و عبور از صراط را مینويسد و او را در سرای جاويدان، جای میدهد.
بحار الأنوار: ج 97 ص 90.
فصل ششم: مواقع مناسب برای آمرزشخواهی
الإمام الصادق عليه السلام: مَنِ استَغفَرَ اللّهَ مائَةَ مَرَّةٍ حينَ يَنامُ، باتَ و قَد تَحاتَّتِ (و تَحاتَّتِ الشجَرةُ: تَساقطَ ورقُها ) الذُّنوبُ كُلُّها عَنهُ، كَما يَتَحاتُّ الوَرَقُ مِنَ الشَّجَرِ، و يُصبِحُ و لَيسَ عَلَيهِ ذَنبٌ.
امام صادق عليه السلام: هركس هنگامی كه میخوابد، صد مرتبه از خدا آمرزش بخواهد، آن شب را در حالی به سر برد كه همه گناهانش، همچنان كه برگ از درخت میريزد، از او فرو ريزند، و چون صبح كند، هيچ گناهی در او نباشد.
بحار الأنوار: ج 76 ص 201.
الإمام الصادق عليه السلام: مَن قالَ حينَ يَأوي إلی فِراشِهِ: «لا إلهَ إلَا اللّهُ» مائَةَ مَرَّةٍ، بَنَی اللّهُ لَهُ بَيتا فِي الجَنَّةِ. و مَنِ استَغفَرَ اللّهَ حينَ يَأوي إلی فِراشِهِ مِئةَ مَرَّةٍ، تَحاتَّت ذُنوبُهُ كَما يَسقُطُ وَرَقُ الشَّجَرَةِ.
امام صادق عليه السلام: هر كس هنگامی كه به بسترش میرود، صد بار بگويد: «معبودی جز خدا نيست»، خداوند برای او در بهشت، خانهای بنا میكند، و هر كس هنگامی كه به بسترش میرود، صد بار از خدا آمرزش بخواهد گناهانش، همانند فرو ريختن برگهای درخت، فرو میريزند.
بحار الأنوار: ج 76 ص 192.
در پايان مجلس
الإمام الصادق عليه السلام: إنَّ رَسولَ اللّهِ عليه السلام كانَ لا يَقومُ مِن مَجلِسٍ و إن خَفَّ حَتّی يَستَغفِرَ اللّهَ عز و جل خَمسا و عِشرينَ مَرَّةً.
امام صادق عليه السلام: پيامبر خدا، از هيچ مجلسی، هر چند كوتاه، بر نمیخاست تا آن كه بيست و پنج مرتبه از خداوند عز و جل آمرزش میطلبيد.
بحار الأنوار: ج 93 ص 281.
هنگام ستايش مردم
رسول اللّه صلی الله عليه و آله لِعَلِيٍّ عليه السلام: يا عَلِيُّ، إذا اثنِيَ عَلَيكَ في وَجهِكَ فَقُل: اللّهُمَّ اجعَلني خَيرا مِمّا يَظُنّونَ، وَ اغفِر لي ما لا يَعلَمونَ، و لا تُؤاخِذني بِما يَقولونَ.
پيامبر خدا صلی الله عليه و آله به علی عليه السلام: ای علی! هرگاه در پيشِ رويت از تو ستايش شد، بگو: «بار خدايا! مرا از آنچه [مردم] میپندارند، بهتر قرار ده، و آنچه را نمیدانند، بر من بيامرز، و بدانچه میگويند، مرا مؤاخذه مفرما».
بحار الأنوار: ج 77 ص 65.
رسول اللّه صلی الله عليه و آله: قالَ عيسَی بنُ مَريَمَ عليه السلام لِيَحيَی بنِ زَكَرِيّا عليه السلام: إذا قيلَ فيكَ ما فيكَ، فَاعلَم أنَّهُ ذَنبٌ ذُكِّرتَهُ فَاستَغفِرِ اللّهَ مِنهُ، و إن قيلَ فيكَ ما لَيسَ فيكَ، فَاعلَم أنَّهُ حَسَنَةٌ كُتِبَت لَكَ لَم تَتعَب فيها.
پيامبر خدا صلی الله عليه و آله به علی عليه السلام: عيسی بن مريم عليه السلام به يحيی بن زكريا عليه السلام گفت: «اگر در باره تو چيزی گفته شد كه در تو هست، بدان كه گناهی به تو يادآوری شده است. پس برای آن، از خدا آمرزش بخواه، و اگر در باره تو چيزی گفته شد كه در تو نيست، بدان كه ثوابی بیرنج [و زحمت] برايت نوشته شده است.
بحار الأنوار: ج 14 ص 287.
حسادت
رسول اللّه صلی الله عليه و آله: إذا حَسَدتَ فَاستَغفِرِ اللّهَ.
پيامبر خدا صلی الله عليه و آله: هرگاه حسادت ورزيدی، از خدا آمرزش بخواه.
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 4 ؛ حدیث 2637