مسجد
وارد شدن به بازار
الإمام علی علیه السلام: إذَا اشتَرَیتُم ما تَحتاجونَ إلَیهِ مِنَ السّوقِ، فَقولوا حینَ تَدخُلونَ الأَسواقَ: ... اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِک مِن صَفقَةٍ خاسِرَةٍ، و یمینٍ فاجِرَةٍ، و أعوذُ بِک مِن بَوارِ الأَیمِ.
امام علی علیه السلام: هرگاه ما یحتاج خود را از بازار خریدید، هنگام وارد شدن به بازارها بگویید: «... بار خدایا! از معامله زیانبار و سوگند دروغ، به تو پناه میبرم و از بیمشتری ماندنِ زنان بیشوی به تو پناه میبرم».
بحار الأنوار: ج 76 ص 172.
آمیزش
عن سلیمان بن خالد: قُلتُ لِأَبی عَبدِ اللّهِ علیه السلام: ما قَولُ اللّهِ عز و جل: «وَ شارِکهُمْ فِی الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ» (الإسراء: 64.) ؟ قالَ: فَقالَ: قُل فی ذلِک قَولًا: أعوذُ بِاللّهِ السَّمیعِ العَلیمِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ.
سلیمان بن خالد: به امام صادق علیه السلام گفتم: این سخن خدای عز و جل: «و در داراییها و فرزندان، شریک آنان بشو» به چه معناست؟ فرمود: «در آن هنگام بگو:" پناه میبرم به خدای شنوای دانا از شیطانِ راندهشده"».
بحار الأنوار: ج 103 ص 294.
وارد شدن مسافر به شهر یا روستا
رسول اللّه صلی الله علیه و آله لِعَلِی علیه السلام: یا عَلِی، إذا أرَدتَ مَدینَةً أو قَریةً فَقُل حینَ تُعاینُها: اللّهُمَّ إنّی أسأَلُک خَیرَها، و أعوذُ بِک مِن شَرِّها، اللّهُمَّ حَبِّبنا إلی أهلِها و حَبِّب صالِحی أهلِها إلَینا.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله به علی علیه السلام: ای علی! هرگاه آهنگ شهر یا روستایی کردی، زمانی که چشمت به آن افتاد، بگو: «بار خدایا! خیر آن را از تو درخواست میکنم و از بدیهایش، به تو پناه میبرم. بار خدایا! ما را در نزد اهالی آن، محبوب گردان و اهالی نیک آن را محبوب ما بدار».
بحار الأنوار: ج 76 ص 248.
دیدن ماه نو
عن عبادة بن الصامت: کانَ رَسولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله إذا رَأَی الهِلالَ قالَ: اللّهُ أکبَرُ، الحَمدُ للّهِ، لا حَولَ و لا قُوَّةَ إلّا بِاللّهِ، اللّهُمَّ إنّی أسأَلُک خَیرَ هذَا الشَّهرِ، و أعوذُ بِک مِن شَرِّ القَدَرِ، و مِن سوءِ الحَشرِ.
عبادة بن صامت: پیامبر خدا هرگاه ماه نو را میدید، میفرمود: «خدا بزرگتر از هر توصیفی است. ستایش خدای را. هیچ نیرو و توانی نیست، جز به یاری خدا. بار خدایا! خیر این ماه را از تو میخواهم و از بدی تقدیر، و از بد محشور شدن [در قیامت] به تو پناه میبرم».
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2271.
قبل از خواب
عن جندب بن عبد اللّه: سافَرنا مَعَ رَسولِ اللّهِ صلی الله علیه و آله سَفَرا فَأَتاهُ قَومٌ فَقالوا: یا رَسولَ اللّهِ، سَهَونا عَنِ الصَّلاةِ فَلَم نُصَلِّ حَتّی طَلَعَتِ الشَّمسُ.
فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله: تَوَضَّؤوا و صَلُّوا، ثُمَّ قالَ: إنَّ هذا لَیسَ بِالسَّهوِ إنَّ هذا مِنَ الشَّیطانِ، إذا أخَذَ أحَدُکم مَضجَعَهُ مِنَ اللَّیلِ فَلیقُل: بِاسمِ اللّهِ، أعوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ.
جندب بن عبد اللّه: با پیامبر خدا به سفری رفتیم. عدّهای نزد ایشان آمدند و گفتند: ای پیامبر خدا! از نماز غافل گشتیم و نماز نخواندیم، تا آن که خورشید طلوع کرد.
پیامبر خدا فرمود: «وضو سازید و نماز بگزارید» و سپس فرمود: «این، از غفلت نیست. این، کار شیطان است. هرگاه یکی از شما شب به بسترش رفت، بگوید:" به نام خدا. از شیطانِ رانده شده، به خدا پناه میبرم"».
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2287.
دیدن خواب ناخوش
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: مَن رَأی فی مَنامِهِ خَیرا فَلیحمَدِ اللّهَ وَ لیشکرهُ، و مَن رَأی غَیرَ ذلِک فَلیستَعِذ بِاللّهِ فَلا یذکرها، فَإِنَّها لا تَضُرُّهُ.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: هر کس خواب خوشی دید، خدا را بستاید و سپاسش بگوید، و هر کس غیر آن دید، به خدا پناه برد و خوابش را بازگو نکند، که در این صورت، به او آسیبی نخواهد رساند.
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2295.
رسول اللّه صلی الله علیه و آله: إذا رَأی أحَدُکم رُؤیا یحِبُّها فَإِنَّما هِی مِنَ اللّهِ، فَلیحمَدِ اللّهَ عَلَیها وَ لیحَدِّث بِها،(و فی روایة اُخری : فلا یحَدِّث بِهِ إلّا مَن یحِبُّ) و إذا رَأی غَیرَ ذلِک مِمّا یکرَهُ فَإِنَّما هِی مِنَ الشَّیطانِ، فَلیستَعِذ مِن شَرِّها و لا یذکرها لِأَحَدٍ، فَإِنَّها لا تَضُرُّهُ.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: هرگاه یکی از شما خوابی دید که دوست دارد، آن خواب از خداست. پس خدا را بر آن بستاید و خوابش را بازگو کند، و هرگاه خوابی دید که دوست ندارد، آن خواب از جانب شیطان است. پس، از شرّ آن به خدا پناه ببرد و برای کسی بازگویش نکند، که در این صورت، به او آسیبی نخواهد رساند.
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2298.
الإمام الصادق علیه السلام: إذا رَأَی الرَّجُلُ ما یکرَهُ فی مَنامِهِ فَلیتَحَوَّل عَن شِقِّهِ الَّذی کانَ عَلَیهِ نائِما وَ لیقُل: «إِنَّمَا النَّجْوی مِنَ الشَّیطانِ لِیحْزُنَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَیسَ بِضارِّهِمْ شَیئاً إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ» (المجادلة: 9.) ثُمَّ لِیقُل: عُذتُ بِما عاذَت بِهِ مَلائِکةُ اللّهِ المُقَرَّبونَ، و أنبِیاؤُهُ المُرسَلونَ، و عِبادُهُ الصّالِحونَ، مِن شَرِّ ما رَأَیتُ، و مِن شَرِّ الشَّیطانِ الرَّجیمِ.
امام صادق علیه السلام: هرگاه مردی خواب بدی دید، از آن سمت بدنش که خوابیده است، به سمت دیگر برگردد و بگوید: «به راستی که نجوا کردن، کار شیطان است تا مؤمنان رای اندوهگین سازد، در حالی که به آنان هیچ گزندی نمیزند، مگر با اجازه خدا» و سپس بگوید: «از گزند خوابی که دیدم و از گزند شیطانِ راندهشده به آن پناه میبرم که فرشتگان مقرّب خدا و پیامبران فرستاده او و بندگان شایستهاش پناه بردند».
بحار الأنوار: ج 76 ص 219.
هر بام و شام
عن أنس: إنَّ رَسولَ اللّهِ صلی الله علیه و آله کانَ یدعو بِهذِهِ الدَّعَواتِ إذا أصبَحَ و إذا أمسی: «اللّهُمَّ إنّی أسأَلُک مِن فَجأَةِ الخَیرِ، و أعوذُ بِک مِن فَجأَةِ الشَّرِّ»، فَإِنَّ العَبدَ لا یدری ما یفجَؤُهُ إذا أصبَحَ و إذا أمسی.
از انَس: پیامبر خدا هر صبح و شام، این دعاها را میخواند: «بار خدایا! غافلگیری خیر را از تو درخواست میکنم و از غافلگیری شر، به تو پناه میبرم»؛ چرا که بنده نمیداند چون صبح کرد یا به شب در آمد، چه چیزی او را غافلگیر خواهد کرد».
محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج 3 ؛ حدیث 2325.