پرسمان نماز 37 ؛ خیلی‌‌ها بی‌نماز هستند ، ما هم یکی مثل آنها ؟

سلام به شما، دانش‌آموز عزیز! شما که اهل فکر و منطق هستید،

حتماً شنیده‌اید که وقتی به بعضی‌ها می‌گویند: «نماز بخوانید!» آنها در پاسخ می‌گویند: «خیلی‌ها بی‌نمازهستند.» ما هم مثل آن‌ها هستیم و هر رفتاری که خدا در روز قیامت با آن‌ها انجام می‌دهد، با ما هم انجام می‌دهد.

می‌خواهم سه پاسخ به این حرف اشتباه بدهم.

یک. می‌خواهم یک خاطره شخصی بگویم. در دوران دبیرستان، دبیر زبان ما گفت: «جلسه بعد، هر کسی تکلیف نیاورد، از کلاس اخراج می‌شود.» جلسه بعد، نصف کلاس تکلیف نیاورده بودند و او نمی‌توانست نصف کلاس را اخراج کند بنابراین گفت: «تخفیف می‌دهم، شما هم تا هفته بعد تکالیف خود را بیاورید.»

بعضی‌ها فکر می‌کنند اگر تعداد بی‌نمازها زیاد باشد، خدا در روز قیامت نمی‌داند با این همه جمعیت بی‌نماز چه کار کند. به همین جهت زیر سبیلی رد می‌کند و همه را به بهشت می‌فرستد.

سوره ابراهیم، آیه 8 می‌فرماید: «اگر هفت میلیارد آدم روی کره زمین همه کافر بشوند [بی نماز شوند] آب در دل خدا تکان نمی‌خورد.» [1]

حضرت نوح تنها هشتاد نفر پیرو داشت که یک صدم جمعیتش هم نبودند [2] و خداوند آن‌ها را نجات داد، در حالی که ده‌ها هزار نفر از دشمنانش را غرق کرد و یک لحظه هم در عذاب آنها تردید نکرد و عذاب قوم هود، صالح و لوط نیز همین‌طور بوده است.

دو. اگر صد نفر داخل کشتی باشند و نود و نه نفر در حال غرق شدن باشند، آیا شما خودتان را نجات نمی‌دهید و می‌گویید: «همه دارند می‌میرند، من هم بمیرم و غرق بشوم»؟

سوره مدثر، آیه ۴۳ می‌فرماید: «هر کسی نماز نخواند، با دست خودش امضا کرده که در عذابِ جهنم غرق شود.» [3]

قرآن می‌فرماید: « إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ‌‌ » نماز، مانند حمام است که روح را از گناه و آلودگی و اشتباه شستشو می‌دهد. [4]

آیا درست است بگوییم خیلی‌ها کثیف‌اند و ما هم از این نعمت استفاده نکنیم و حمام نرویم؟

زیاد بودن افرادی که یک کار اشتباه را انجام می‌دهند، دلیل بر درستی کارشان نیست. پس با این توجیهات، ارتباط‌ خود را با خدا قطع نکنیم.

پرسمان نماز 38 ؛ می گویم «نماز بخوان » می گوید به جای آن به مردم خدمت می‌کنم، چه پاسخی به او بدهم ؟

سلام به شما، دانش‌آموز عزیز! امیدوارم حال دلت خوبِ خوبِ خوب باشد.

راستی، آیا تا به حال آدم‌هایی را دیده‌ای که وقتی به آن‌ها می‌گویی نماز بخوان، می‌گویند: «عبادت به جز خدمت خلق نیست»؟ به جای اینکه نماز بخوانند، می‌گویند به فقرا پول می‌دهم، نان برای همسایه مریض خود می‌گیرند و به دوستانم در درس کمک می‌کنند، اما نماز نمی‌خوانند.

جواب این حرف اشتباه آنها چیست؟

اجازه بده پنج جواب به تو یاد بدهم.

۱. به او بگو می‌دانی معنای حرف تو چیست؟ معنای حرف تو این است که خدایا نماز مهم نیست و خدمت به مردم مهم است. تو اشتباه کردی و نفهمیدی که نماز را واجب کردی، «فقط خدمت به مردم برای دینداری کافی است» آیا این توهین به خدا نیست.

دو. اگر امام زمان به تو بگوید: «بیا، یک کار مهم با تو دارم»، آیا نمی‌روی؟ آیا با سرعت نمی‌روی تا ببینی چه کار دارد؟ خدایِ امام زمان می‌فرماید: «روزانه هفده دقیقه بیا پیش من، کار واجب با تو دارم». [5] خدایی که رزق و روزی و مرگ و حیات ما دست اوست، آیا بی‌انصافی و بی‌ادبی نیست که «خدمت به مردم» را بهانه کنیم و پیش خدا نرویم؟

سه. اگر به معلم خود بگویی: « من درس ریاضی را نمی‌خوانم، به جای آن درس علوم را بیشتر می خوانم» ، چه جوابی به تو می‌دهد؟ می‌گوید: «چه ربطی دارد؟ وظیفه تو آن است که هر دو را انجام بدهی».

اگر بیماری به پزشک خود بگوید که من قرص قلب نمی‌خورم، به جایش قرص کلیه بیشتر برایم بنویس، پزشک چه جوابی به او می‌دهد؟ می‌گوید: «قرص کلیه جای قرص قلب را نمی‌گیرد. باید هر دو را مصرف کنی».

خدا هم پزشک من و توست. می‌گوید: «قرص خدمت به مردم و قرص نماز جای یکدیگر را نمی‌گیرد. باید هر دو را انجام دهیم».

۴. بدان که خدمت به مردم از همه مستحبات بالاتر است. یعنی اگر می‌خواهی نماز مستحب را شروع کنی و برادر تو نیاز دارد به او خدمت کنی و مشکل او را برطرف کنی. پیامبر صلی الله علیه و آله فرموده‌اند: «برو مشکل مسلمان را حل کن». این کار برابر با نه هزار سال روزه مستحبی و نماز مستحبی ثواب و پاداش دارد، [6] اما بدان که این خدمت به مردم جای عبادتِ واجب مثل نمازهای روزانه را نمی‌گیرد.

۵. در قیامت، یک ایستگاه داریم به نام خدمت به مردم. اگر خوب خدمت کرده باشی، در آن ایستگاه نمره بیست را می گیری و به راحتی از آن عبور می کنی. اما بدان که اولین ایستگاه، ایستگاه نماز است. [7] تو که نماز نمی خوانی چطور می‌توانی این ایستگاه را رد کنی تا به ایستگاه خدمت به مردم برسی؟

یادمان باشد :

عبادت فقط خدمت خلق نیست * سجود و رکوع هم بود کار بیست.


[1] وَقَالَ مُوسَىٰ إِنْ تَكْفُرُوا أَنْتُمْ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ.

[2] امام صادق علیه السلام : أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى نُوحٍ يا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ مِنَّا وَ بَرَكاتٍ عَلَيْكَ وَ عَلى‏ أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ وَ أُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا عَذابٌ أَلِيمٌ فَنَزَلَ نُوحٌ بِالْمَوْصِلِ مِنَ السَّفِينَةِ مَعَ الثَّمَانِينَ وَ بَنَوْا مَدِينَةَ الثَّمَانِين‏.

حضرت نوح علیه‏السلام همراه هشتاد نفر از كسانى كه به او ایمان آورده بودند از كوه جودى به پایین آمدند و در سرزمین موصل براى خود خانه‏هایى ساختند.

[3] كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ * إِلَّآ أَصْحَٰبَ ٱلْيَمِينِ * فِى جَنَّـٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ * عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ * مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ * قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ * وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ

[4] أَقِمِ ٱلصَّلَاةَ طَرَفَىِ ٱلنَّهَارِ وَ زُلَفًا مِّنَ ٱلَّيْلِ ۚ إِنَّ ٱلْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ۚ ذَٰلِكَ ذِكْرَىٰ لِلذَّٰكِرِينَ (سورهٔ هود، آیهٔ ١١٤)

[5] اذان کارت دعوت خدا برای ملاقات حضوری بنده با اوست.

[6] مَنْ سَعَى فِي حَاجَةِ أَخِيهِ الْمُسْلِمِ فَكَأَنَّمَا عَبَدَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ تِسْعَةَ آلَافِ سَنَةٍ صَائِماً نَهَارَهُ قَائِماً لَيْلَهُ. ( من لا يحضره الفقيه، ج‏2، ص: 190)

[7] أَوَّلَ مَا يُحَاسَبُ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الصَّلَاةُ فَمَنْ أَجَابَ فَقَدْ سَهُلَ عَلَيْهِ مَا بَعْدَهُ وَ مَنْ لَمْ يُجِبْ فَقَدِ اشْتَدَّ مَا بَعْدَهُ. ( جامع الأخبار(للشعيري)، ص: 73)