پرسمان نماز 25 ؛ وقتی ادرار دارم نماز جماعت رو شروع کنم یا بروم دستشویی؟
پرسمان نماز 25 ؛ وقتی ادرار دارم نماز جماعت رو شروع کنم یا بروم دستشویی؟
سلام به شما، دانش‌آموز عزیز! دعا می‌کنم هر کجا هستی، تندرست و سلامت باشی.
یک دانش‌آموزی پرسید: «نیاز دارم بروم دستشویی، اما همزمان نماز جماعت با آن ثواب خیلی زیادش دارد شروع می‌شود، چه کار کنم؟ بروم نماز جماعت یا بروم سرویس بهداشتی و ثواب نماز جماعت را از دست بدهم؟»
یک مثال فرضی برایش زدم: کسی را فرض کن در بهترین مکان، مسجدالحرام، در بهترین زمان، یعنی صبح جمعه، به امامت بهترین فرد، یعنی امام زمان، در بهترین صف ، یعنی صف اول نماز جماعت ایستاده است.
هنوز حضرت نماز جماعت را شروع نکرده که او سؤال شما را از حضرت مهدی علیه السلام می‌پرسد. فکر می‌کنید حضرت چه پاسخی بدهد؟
بله، جمله پیامبر را به او می‌فرمایند: «برو دستشویی، هرچند این نماز را از دست بدهی، بعدش نماز فرادی بخوان».[1]
جمله حضرت سه تا دلیل دارد:
۱. در چنین حالتی، ذهنِ انسان آشفته می‌شود و قدرت تمرکز به شدت پایین می‌آید. وقتی در صف نماز ایستادی، توجه به اینکه در فشار ادرار و مدفوع هستی ، توجه و حضور قلب تو به خدا را از بین می برد و نمازت می‌شود گردویی که مغز ندارد. [2]
۲. امام صادق علیه السلام فرمودند: کسی که در فشار ادرار و مدفوع باشد و نماز بخواند، نمازش صحیح است و لازم نیست دوباره آن نماز را تکرار کند، اما مُهر قبولی نمی‌خورد یعنی آن ارزش و ثوابی که باید داشته باشد، ندارد. [3]
۳. ادرار و مدفوع مواد سمّی و زائد بدن هستند. اگر نگه داشته شوند، در درازمدت به کلیه‌ها فشار می‌آورند و عفونتِ کلیه می‌آورند. حتی ممکن است سبب سنگِ کلیه شوند. و مجاری مثانه پر از باکتری‌های مُضر می‌شود و سبب عفونتِ مثانه می‌شود.
خدا می‌خواهد به من و شما بفرماید: «سلامتی تو برای من خیلی مهم است. هرگاه نیاز به دستشویی داشتی، هر کار مهمی داشتی، رها کن، حتی اگر آماده گفتگو با من بودی، برو دستشویی و به سلامتی خودت برس».
تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
پرسمان نماز 28 ؛ چرا آخوندها اینقدر از نماز حرف می‌زنند؟
سلام به شما، دانش‌آموز عزیز! شما که خودت خوبی و دوستانت را هم به خوبی‌ها تشویق می‌کنی.
یک دانش‌آموزی می‌گفت: «حاج آقا، حرف‌های شما درباره نماز را به دوستم گفتم، او گفت این آخوندها فقط یاد گرفته‌اند بگویند نماز، نماز، نماز، حرف دیگر که بلد نیستند، ولش کن». چه پاسخی به او بدهم ؟
به او گفتم با لبخند و با محبت به او بگو: «ما درباره پدر و مادرم صحبت می‌کنیم و می‌گوییم لبخند زدن به آن‌ها عبادت است و رضایتشان، رضایت خداست. [4] می‌گوییم صله رحم کن، عمر طولانی می‌شود و روزی زیاد می‌شود. [5] درباره خوش‌اخلاقی، صدقه، دوست، ارزیابی، زیارت امام حسین و درباره همه این‌ها صحبت می‌کنیم، اما بیشترین سفارش ما به نماز است به چهار دلیل:
یک. پزشک برای بیمارش نسخه می‌نویسند و می‌گویند: «همه این داروها را استفاده کن، ولی این یک دارو از همه مهم‌تر است».
خدا هم در قرآن نسخه‌های زیادی نوشته و می‌گوید: «همه این کارها را انجام بده، ولی در فروع دین، بیشترین سفارش را به نماز کرده است».
دو. پزشک اورژانس در تصادف می‌رسند و بیماری سرش شکسته و پاش شکسته است.
پزشک اول به سر توجه می‌کند، چون سر خیلی مهم است و اگر به سر ضربه خورده باشد برای سلامتی او خیلی خطرناک است.
پیامبر عزیز ما فرمودند: «جایگاه نماز در دین مثل جایگاه سر در بدن است یعنی آنقدر مهم است». [6]
سه. مأمور راهنمایی رانندگی وقتی ماشین را متوقف می‌کند، اول از همه قبل از هر چیز از گواهینامه او سؤال می‌پرسد، چون برایش خیلی مهم است.
به ما هم فرمودند: «اولین سؤال شما روز قیامت وقتی شما را متوقف می‌کنند در صحرای محشر، سؤال از نماز است». [7]
چهار. مهندس ساختمانی که می‌خواهند پایان کار بدهند، بیشتر از همه چیز به ستون گیر می‌دهند که محکم باشد. اگر محکم نباشد و همه ساختمان از بهترین جنس استفاده داده باشد، فایده‌ای ندارد. پیامبر عزیزمان فرمودند: «ستون ساختمان دین شما نماز است». [8]
ستون خانه ایمان نماز است * رضای خالق سبحان نماز است
به همین خاطر ما روحانیون به نماز خیلی سفارش می‌کنیم.
[1] پیامبر خدا صلى الله علیه و آله: إذا اقیمَتِ الصَّلاةُ وَ وَجَدَ أحَدُکمُ الخَلاءَ، فَلیبدَأ بِالخَلاءِ. هر گاه نماز بر پا مى شود و کسى از شما نیاز به تخلیه گاهِ (ادرار و مدفوع) دارد، نخست به آن جا برود. (شناخت نامه نماز ؛ ج 2؛ حدیث 702)
[2] رسول اللّه صلى الله علیه و آله: لا یقبَلُ اللّهُ صَلاةَ عَبدٍ لا یحضِرُ قَلبَهُ مَعَ بَدَنِهِ. (خداوند نماز بندهاى را كه دلش همراه تنش نیست، نمىپذیرد.)
[3] امام صادق علیه السلام: لا صَلاةَ لِحاقِنٍ، ولا لحاقِبٍ. والحاقِنُ الَّذی بِهِ البَولُ، وَالحاقِبُ الّذی بِهِ الغائِطُ. «برای " حاقِن"،" حاقِب" نمازی نیست (نمازشان کم ارزش است). حاقن، کسى است که پیشاب (ادرارِ) خود را نگه داشته و حاقب، کسى است که مدفوعش را نگه داشته است» . (بحار الانوار؛ ج 84 ؛ ص 319)
[4] پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله : رِضَى الرَّبِّ فِی رِضَى الْوَالِدَینِ وَ سَخَطُ الرَّبِّ فِی سَخَطِ الْوَالِدَینِ. خشنودی خدا در خشنودی پدر و مادر و خشم خدا در خشم آنان است.
[5] قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنْ سَرَّهُ أَنْ یمُدَّ اللَّهُ فِی عُمُرِهِ وَ أَنْ یبْسُطَ لَهُ فِی رِزْقِهِ فَلْیصِلْ رَحِمَهُ. هر کس دوست دارد، خدا عمرش را طولانی و روزی‌اش را افزایش دهد، باید صله رحم کند.
[6] رسول اللَّه صلى الله علیه و آله: إنَّما مَوضِعُ الصَّلاةِ مِنَ الدّینِ، کمَوضِعِ الرَّأسِ مِنَ الجَسَدِ. (شناخت نامه نماز ؛ ج 1؛ حدیث 134)
[7] امام باقر علیه السلام : أَوَّلُ مَا یحَاسَبُ الْعَبْدُ عَلَیه الصَّلَاةُ فَإِنْ قُبِلَتْ قُبِلَ مَا سِوَاهَا ؛ [بحارالانوار، ج ۷، ص ۲۶۷]
[8] الصَّلاةُ عَمودُ الدّینِ. (شناخت نامه نماز ؛ ج 1؛ حدیث 110)