چرا گاهي فرزندانمان نماز نميخوانند؟
- تشویق
از تمایلات فطری همه آدمها تشویق است..
بهترین شیوه برای انجام کارهای مثبت وگرایش دادن به کارهای درست...
نیاز به تشویق یک نیاز همیشگی است.
موجب تقویت روحی فرزندان می شود.
زمینه یأس و نا امیدی را از بین می برد و تداوم تشویق به تداوم فعالیت های رشد دهنده کمک میکند.
فرزندانی که تشویق نمی شوند اغلب دچار شکست روحی می شوند واعتماد به نفس خود را از دست میدهند.
خود را پست و حقیر میشمارند
- نوع و نحوه تشویق
تنها زبانی نباشد بلکه عملی باشد!
اصالت پیدا نکند وتبدیل به سرگرمی نشود!
وسیله ای برای تقویت رفتارهای مثبت باشد!
در حضور جمع صورت گیرد!
بجا............ساده..............و حکیمانه باشد.
- درحد توان...
تا به حال متوجه شدید که بدون توجه دریک لیوان، آب بریزید چه اتفاقی می افتد.
آب لبریز می شود...
می گویند لقمه را اندازه دهانت بردار.
با آدمها به اندازه ظرفیتشان رفتارکنید!
ظرفیت وجودیِ آدمها متفاوت است.
هر گروه سنی مثل پیمانهای است که بیش از ظرفیت خود پذیرای محتوای اضافی نمیباشد.
قبل از هرکسی خود خداوند متعال در تربیت دینی انسانها در طول تاریخ این موضوع را با عمل مطلق خود رعایت کرده است.
فلسفه بعثت انبیا و نزول کتابهای آسمانی به طور تدریجی، ریشه در این محدودیت ذاتی بشر دارد. مربیان و والدین بدون رعایت این اصل نمیتوانند پیامهای خود را به کودکان و نوجوانان بقبولانند.
توجه به ظرفیت ذاتی آنها به ما کمک می کندکه توجه کنیم چطور به آنهاکمک کنیم..
چه مقدار کمک می خواهند.
- اگر رفتاری از فرد، بخصوص از جانب کودک و یا نوجوان سر بزند ولی پاسخی دریافت نکند، آن رفتار منجر به آثار مطلوب نخواهد بود.
رفتارهای نامطلوب با عکسالعمل درست، تعدیل و اصلاح میشود
و رفتارهای مطلوب از طریق عکسالعملهای صحیح تقویت میگردد.
در مورد نماز نیز از همین قاعده باید پیروی کرد.
قابل ذکر است که عکسالعمل صرفا به تشویق و یا تنبیه محدود نمیشود،
ممکن است عکسالعمل مربی یک تذکر مفید باشد،
تذکری که نه تشویق است نه تنبیه، ولی اثر مفیدی در رفتار نوجوان دارد،
باورها گاهی سطحی است گاهی عمیق وریشه دار
فرزندان ما وقتی باور عمیق و ریشه دار به خدا ومعاد و نبوت نداشته باشند
از پشتوانه عشق الهی نیز بی بهره باشند تا او را برانگيزد و نه انگيزه اش چون خوف و هراس از بازخواست اخروي تا او را به اداي تكليف ديني وادارد
صبحگاهان با وجود همه جاذبههاي خواب، بستر را رها ميكند و به نماز ميايستد!
يا از سر عشق و شيفتگي و معرفت به پروردگار است يا لااقل ترس از مجازات...
و آن كه روشني يقين در دل ندارد شوق برپايي نماز نخواهد داشت.
چگونه می توان این باور را در وجود او بارو ساخت؟؟؟
ایمان، یقین و باور...
این جملات را بارها شنیده ایم :
«ما میدانیم می میریم اما به باور آن نرسیده ایم.)
«مرگ حق است...»
جایگاه نماز را باید خوب تبین و تحلیل کرد.
نماز هدف نیست !
وسیله است..... برای رسیدن به هدفی بزرگ...
اگر برای او نماز هدف باشدپس از مدتی آن را کنار میگذارد.
چون دلیل این خم و راست شدن را نمیداند و برایش روشن نیست که چرا چنین میکند.
- مساجد بد ؟؟!!!
« بچهها نجس هستند »
« نماز خراب می شود »
« برو صف آخر»
« مسجد محل سرگرمی نیست..»
این جملات را شاید در بعضی از مساجد واز زبان برخی از اهالی مسجد شنیده باشید.
گاهی فرزند ما با ذوق وشوق وعلاقه به مسجد می آید اما با برخوردهای ناروا و غلط تجربه ناگواری از مسجد با خود می برد.
فضای مسجد باید انگیزه کافی را در او بوجود بیاورد.
و گاه خاطره تلخ.... او را برای همیشه از نماز منزجر میکند.
لااقل از مسجد...
طولانی شدن برخی نمازهای جماعت...
تعقیبات طولانی...
امام جماعت کم حوصله...
خادم بداخلاق...
بوی پای نمازگزاران...
در انتخاب مسجد دقت کنید!